Q-Unique - Between Heaven & Hell (2010)

Wrong cover.

Hier kijk ik wel naar uit! Q-unique is zeker een goeie mc! Alleen heb ik niet echt een vertrouwen in de gast artiesten

Alleen Ca$his is de wackheid zelve, de rest zijn logische gastartiesten.

Gelukkig wel Jise en D-stroy maar Ill Bill is niet meer wat hij geweest is en Mr hyde ben ik ook niet echt fan van. Psycho Realm is nog afwachten

Ik kijk hier wel naar uit! In tegenstelling tot MJ zou Cashis wel wat kunnen toevoegen.

Ik ga deze zeker halen bij de Fat Beats op 7 september! Crack Era vind ik al wel een goede track!

DAMN Fat Beats is niet meer als HipHop shop Dan maar naar J&R... Hopen dat ze hem daar hebben liggen..

Crack Era is echt vet. Ben echt benieuwd naar dit album!

Eerste drie tracks zijn goed... Ben nu bezig aan dit album.. Zijn eerste was te vet dus dit kan bijna niet mis gaan...

Na een luisterbeurt ben ik gematigd positief... Dit kan nog positiever worden. Ik vind dat Q iets teveel gasten bij dit album betrokken heeft... Opzich jammer omdat hij met gemak een album kan dragen.

Komt volledig overeen met mijn eerste indruk. Heb het album nu nog maar een keer volledig geluisterd, maar baal nu al van de vele gastartiesten. Niet dat ze slecht zijn, maar Q heeft zelf genoeg te vertellen.

tot nu toe ( 2 luisterbeurten ) een 3,5 , kan nog groeien!

Ik weet het nog steeds niet...

waar twijfel je tussen?

He Delars kan je ook uitleggen waarom je het een 3,5* geeft ben erg benieuwd eigenlijk hoe dit album is

Ik ga ook voor een 3.5 Q Unique komt hard en heeft weer echt wat te vertellen. Jammer zijn de vele gastartiesten, die afwisselend sterk zijn. De beats zijn prima.. Zou een 4 kunnen worden. Helaas niet zo classic als zijn eerste solo

Zijn idd wat mindere gastartiesten. Maar Freestyle, Jise, D-stroy en Slaine doen het wel goed toch? Tenminste dat zijn wel erg waardige artiesten. Toch zelf maar checken dit album!

Het is niet dat de features slecht zijn, maar op de helft van de tracks is er een gast bij. Terwijl Q-Unique zelf goed genoeg is om een heel album zonder features interessant te houden. 3 a 4 meer solo tracks had ik liever gehad.

Maar voor de rest is het album heel goed te doen! Goede energieke producties die het typische Uncl Howie sound hebben, met gelijkwaardige (zo niet hogere) kwaliteit lyrics van Q-Unique.

Mis toch wel wat laidback tracks voor de afwisseling, een "The Set Up" is helaas hier niet op te vinden.

Blijft op een 3,5* hangen.

Dit is echt de moeite, alleen veel te lang op moete wachten
En inderdaad iets te veel gastartiesten, maar zo slecht zijn ze niet!

Klopt wel op zich... Maar toch vind ik die track met cashis misschien nog de dopeste op het album. Erg dope beat, cashis zelf is niet heel goed. De track was wellicht beter met alleen Q maar goed. Erg vet album toch wel dit...

Vandaag 2 keer geluisterd en dit is erg vet. Misschien komt het toch nog goed met 2010.

Vijf liedjes beluisterd en die klinken wel al goed.
Dit album ga ik mij ook aanschaffen.

Als je kijkt wat er allemaal nog aankomt kan het zeker nog een mooi jaar worden.

Goed album!

Ik vind het best tegenvallend, zeker na zolang wachten. Q-Unique heeft in principe een gave, autoritaire stem maar kan me niet een heel album boeien; bij Arsonists vond ik hem toch wel beter samen met zijn maten Jise, Freestyle en D-Stroy. Ik zie het kritiekpunt van de vele gastartiesen zeker ook niet negatief in. Qua beats is het aardig, maar had het wel wat ''harder'' en krachtiger gekund. Zweeft tussen de 3 en 3,5*, op dit moment het voordeel van de twijfel.

Edit: nee, toch een ruime 3*.

Er staan wat mindere nummers op maar over het algemeen ben ik erg te spreken over dit album. Ik ga binnenkort ook eens zijn debuutalbum checken.

Van uitstel komt niet altijd afstel. Twee jaar geleden zou het tweede soloalbum Between Heaven & Hell van Arsonists-rapper Q-Unique al het daglicht zien, maar werd het om onduidelijke redenen uitgesteld. Nu is het dan toch verschenen, onder de vleugels van een ander label - Capital Q zou het zijn, Fat Beats is het geworden - en voorzien van een nieuwe cover. De twee extra jaren die Q-Unique in zijn album gestoken kon hebben, hebben echter niet goed uitgepakt.

Sowieso is het maar de vraag of een rapveteraan als Q-Unique nog geloofwaardig overkomt als hij louter harde verhalen rapt over moord, drugsgebruik en het straatleven. Maar belangrijker dan of het wel of niet geloofwaardig is - raps mogen best fictie bevatten - is de manier hoe het wordt gebracht. En de manier waarop Q-Unique vertelt is op zijn zachts gezegd inspiratieloos te noemen. Waar de melodramatische producties die hij voorgeschoteld krijgt zich uitstekend zouden lenen voor een wat neerslachtiger stemgeluid, somt Q-Unique zijn verzen op alsof hij van een boodschappenlijstje aan het oplezen is: het totale gebrek aan inlevingsvermogen en emotie is schrijnend.

Nu staan er, met name op het tweede gedeelte van Between Heaven & Hell, wel een hoop gastartiesten op de plaat, waardoor Q-Unique niet de hele tijd aan het woord is. Deze bijdrages zijn weliswaar een stuk aangenamer dan een gemiddelde Q-Unique-rap, maar laten desalniettemin te wensen over. Ca$his, D-Stroy, Jise en Freestyle, om enkele gastartiesten bij de naam te noemen, rappen duidelijk met meer bezieling dan Q-Unique, maar falen met name op tekstueel vlak. En op die manier blijft aan het eind van het album geen van de raps daadwerkelijk bij.

Dan steken de beats toch een stuk beter in elkaar. Ironisch is met name het feit dat een groot gedeelte door Q-Unique zelf is geproduceerd, en dat de beats heel wat meer emotie en diepgang bevatten dan zijn raps. De door de gastheer gemaakte instrumentaties hebben echter wel een te duidelijke Q-Unique-signatuur, waardoor het op den duur wat voorspelbaar wordt. Zo geven de terugkerende harde klappen op de drum steeds een dreigende ondertoon aan en de meeslepende samples zorgen voor een dramatisch karakter. Wat meer variatie is dus geboden, maar de potentie om een goede producer te worden is er zeker.

En dus hoeft het vervroegde pensioen voor Q-Unique nog niet te worden geclaimd. Hoewel hij zijn microfoon wel degelijk aan de wilgen mag hangen, zit er namelijk nog altijd een toekomst als producer voor hem in. Nu nog een talentvolle rapper vinden die verhalen over het ruige leven wél met overtuiging kan brengen.

Geschreven voor Hiphopleeft.

Zijn debuut is een stuk beter.
_______

Ik verlaag deze toch naar een 3,0. Een aantal tracks skip ik nu al standaard.

Wat is de sample van de intro dat is van een film ofzoiets toch? Als iemand me hiermee kan helpen zou mooi wezen!