John Mellencamp - No Better Than This (2010)

Deze plaat is geschreven tijdens een tour van Mellencamp samen met Willie Nelson en Bob Dylan. Dat is wel te horen horen ook! Er zitten wat country invloeden van Nelson in maar bovenal is het erg Dylanesque geworden.

Ik ben wel benieuwd waar je dit album al op de kop hebt getikt.

Via de platenmaatschappij, maar het is best vroeg idd.

Ik trek dit niet. Voor mij is dit teveel terug naar de roots. Een paar nummers vind ik prima, maar een heel album?

Is dit echt een Rootsalbum? Zo ja is mijn interesse meer dan gewekt. Vind het recente werk van Mellencamp zeker niet slecht, maar een vleugje Dylan kan wonderen doen!

Ik moet helaas bekennen dat ik hem na 4 nummers heb afgezet, maar misschien was ik niet zo in de stemming. Mellencamp heeft mij nog nooit teleurgesteld.

Zo klonk het wel vanmiddag in de winkel:

1) opgenomen in mono
2) alles opgenomen met 1 microfoon (dus de muzikanten moeten rondom die microfoon geplaatst worden en hun plek en akoestiek van de ruimte bepalen hoe het klinkt)
3) opgenomen o.a. in de Sun Studios en in de hotelkamer waar Robert Johnson zijn eerste opname heeft gemaakt.

Nou, echt veel rootsier kun je het niet krijgen behalve als je i.p.v. de cd of lp dhr. Mellencamp plus muzikanten bij je thuis op bezoek kreeg voor een prive-concert in je achtertuin of voorkamer .

Ik ben overtuigd! Dit album komt binnenkort aan de beurt. Er zijn momenteel zoveel releases dat een grootheid als Mellencamp zelfs moet wachten

Kijk, er zijn de Jason Donovan's die zichzelf zo vaak recyclen dat er uiteindelijk niets meer overblijft. Zij reduceren zichzelf tot coveralbums waar elke eigen interpretatie uitblijft. En zij hadden om te beginnen al niet zo veel.
Gelukkig zijn er ook de John Mellecamp's....

John bracht in 2003 al Trouble no more uit waarin hij erkenning bracht aan de geschiedenis van zijn eigen muziek. Een bluesy album; kaal en rauw . Precies zoals de blues kan voelen, misschien wel de meest kale, rauwe vorm van expressie die er bestaat in muziek. Met No better than this doet hij bijna hetzelfde - de muziek en de teksten zijn weer kaal en rauw - maar met 1 verschil. Waar Trouble no more (een vrij positieve titel nog) veelal uit covers bestond, bestaat No better than this (negatieve titel) uit eigen werk. Maar elk liedje klinkt zo puur en oud dat het niet minder dan authentiek klinkt. Kan ook haast niet anders wanneer liedjes zijn opgenomen in hotelkamers (zelfde hotelkamer waar ook Robert Johnson heeft opgenomen), de Sun studio (behoeft geen uitleg verder, denk ik) en in een kerk in het Zuiden. De omgeving vormt een achtergrond die de liedjes binnen spookt.

Dit is wellicht zijn meest rauwe en kale album, maar dus ook zijn meest oprechte album. Van een man die weet waar zijn muziek vandaan komt, en die misschien daardoor weet waar hij zelf vandaan komt. Eerlijker dan dit kan je het niet krijgen..

Prachtige recensie fish, maar ik moet tot mijn spijt zeggen, dat ik er nog steeds niet doorheen kom. Wel jammer ik had me er zo op verheugd.

Heb je Trouble no more wel geluisterd? Wat vond je daarvan?

Ja die vind ik erg goed. Deze ga ik nog wel een keer een kans geven, wie weet valt het kwartje.

Dan gaat het vast goed komen!

Ik vind deze ook echt nog beter.

Deze plaat is mijn ontzettend goed bevallen. De eerste luisterbeurt viel me een beetje tegen; maar inmiddels ben ik helemaal om! Zorg dat je in de goede sfeer bent (schenk jezelf desnoods een whiskey in en steek een sigaartje op) en laat dit album zijn werk doen. Ik ben te weinig mellencamp-kenner om te kunnen zeggen dat dit zijn beste werk is; maar kan wel concluderen dat dit een méér dan geslaagd roots-album is en in dat genre een hoge notering verdient in de jaarlijstjes.

Ahhh dat zal het 'm zijn!

aan nummertje vier gekomen en ik ben er al helemaal weg van
ik hoor hier de blues, véél blues
me like!

en later meer.

Heerlijk plaatje dit!!
Doet me soms wat denken aan tom Waits maar dan compleet anders
haha
gewoon goed!

Bij momenten doet de zang van Mellencamp me denken aan een kruising tussen Dylan en Waits..

Goed album, Mellencamp levert wederom kwaliteit af.

In tegenstelling tot velen vind ik deze CD veel mooier dan de vorige. Na de voor Mellencamp-begrippen matige jaren 90 was hij deze eeuw weer goed bezig en met No Better Than This volgt de ultieme bekroning. Wat een prachtplaat, het monogeluid is perfect gekozen. Een mix van allerlei stijlen. Hoogtepunten te over. Maar ik wil Easter Eve speciaal even noemen. Deze CD is de 3e CD achter elkaar van uitzonderlijk niveau. Dat deed hij in de jaren 80 ook met Scarecrow, The Lonesome Jubilee en Big Daddy ook. Ik hoop dat hij nu het niveau wel vasthoudt wat hij in de jaren 90 niet kon.

Mellencamp kan me al jaren niet meer echt boeien. Zijn magnum opus, The Lonesome Jubilee, heeft hij niet meer overtroffen, daar is alles al in gezegd. Whenever we Wanted en Human Wheels zijn nog enigszins de moeite, maar dat ligt ook aan het vervangen van enkele bandleden waardoor het muzikaal verrassend bleef.
Toch koop ik alles van de man, vanwege het plezier dat hij me vroeger verschaft heeft en omdat op elk album altijd weer enkele pareltjes staan. De coverplaat Trouble No More kan ik niet beluisteren, nog nooit was ik zo teleurgesteld in een Mellencamp, vooral omdat het anti-Bushnummer me zo aanstond en ik een nieuw meesterwerk verwachtte.
Met angst en beven ga ik deze nieuwe ook maar weer bestellen, maar heb geen hooggespannen verwachtingen.

Vooral vanaf Freedom's Road is hij toch weer behoorlijk bezig dacht ik zo. Voor velen is de volgende Life, Death etc. zelfs zijn beste. Voor mij is dat echter deze. Ik heb hem nu een paar maanden in mijn bezit en draai hem wekelijks. Ik kan dan voor mijzelf ook de conclusie trekken dat dit het beste album is wat hij gemaakt heeft. Je moet er wel op voorbereid zijn dat de sound heel anders is dan we van hem gewend zijn. In het titelnummer hoor je nog vaag R.O.C.K. in the USA terug, maar voor de rest slaat hij een totaal andere weg in en met het monogeluid creeert hij, mede door de productie van T-Bone Burnett, een heel aparte sfeer. Verwacht je de Mellencamp uit de tijd van Scarecrow of The Lonesome Jubilee dan kun je teleurgesteld zijn. Verwacht je een Mellencamp die zich vernieuwd dan sta je versteld. Ik wel in ieder geval. Ook qua teksten zit het prima in elkaar. Ik kan me niet voorstellen dat je hier spijt van krijgt. Nummers als Save some Time to Dream, Love at First Sight, Graceful Fall en Easter Eve zijn werkelijk fenomenaal te noemen. Maar eigenlijk is het hele album fenomenaal.....vind ik dan.

Beluister hem nu voor de eerste keer, en denk aan één artiest: Steve Earle.

In de herkansing, dat doorleefde stemgeluid blijft toch boeien. Save Some Time To Dream is echt een pareltje. Ik heb besloten het nummer voor nummer aan te gaan pakken. Rustig op me in te laten werken en het raspende stemgeluid van John mijn gehoorgangen binnen te laten dringen. Ik hoop alleen niet dat ik dan zijn vorige album weer wil opzetten. Nog steeds een major fan van de man en laat hem toch nog 1 keertje naar europa komen alstublieft!

Toch opvallend. Wat jij hebt met dit album heb ik met het vorige album. Juist met dat album duurde het erg lang voor het kwartje viel. Al heb ik nog steeds moeite met de lengte van dat album, ik vind nog steeds dat 2 nummers minder Life, Death, Love and Freedom tot een meer aansprekend geheel hadden gemaakt. In ieder geval vind ik het wel een prachtplaat, maar geen 5 sterren. Dat is bij deze duidelijk wel het geval. Het begint direct al met Save some time to dream. Het probleem zal hem bij sommigen en misschien ook bij jou zitten in nummer 2 en 3, waarbij die 3e met die snerpende viool je wel moet liggen. De volgende nummers zijn stuk voor stuk lekker in het gehoor liggende nummers met soms prachtige teksten (Easter Eve en Love at first Sight). Ik had hem destijds ietwat voorbarig op nummer 1 in mijn top 10 gezet. Nu een half jaar later blijkt dit volkomen terecht geweest te zijn. Genieten, van begin tot eind.

Love at First Sight vind ik zelf erg mooi, langzaam gaat het wel komen, maar geef me nog wat tijd.

Mr. B, hij komt: John Mellencamp komt naar Nederland | nu.nl/muziek | Het laatste nieuws het eerst op nu.nl

No better than this, dit nieuws. Lekker handig van Nu.nl om de maand in het bericht te vergeten, maar het is dus 26 juni. Direct bang geworden. Ik moet rekening houden met mijn collega die in de TT week vrij is. Maar het is op zondag. Geen probleem. Nu nog ervoor zorgen dat ik op tijd kaarten bestel. Ondertussen krijg ik nog steeds geen genoeg van deze CD. Tjonge wat een geweldig bericht. Ik dacht dat hij nooit meer naar Europa zou komen.

Trouwens Pintjebier, wat vind jij inmiddels van dit album? Of heb je ook nog even tijd nodig. Ik vind het opvallend dat jou dit doet denken aan Steve Earle. Ik zie dat bepaald niet zo en ik ben toevallig ook een groot liefhebber van Earle. Laat zijn nieuwe CD die volgende maand uit zou moeten komen nou ook door T-Bone Burnett geproduceerd worden.

Tja, mooie liedjes, originele opnametechniek, apart geluid.
Toch hou ik meer van zijn 'domme-recht-toe-recht-aan' songs. Gisteren nog Uh Huh gespeeld in de auto. Ik heb bij Mellencamp het idee dat hij zichzelf niet helemaal (meer) is. Hij snoept van een paar walletjes tegelijk: maatschappelijke politieke correctheid afgewisseld met zijn peter-pan complex (hij is een ontzettende ijdeltuit, en dat past beter bij Uh Huh: Sex and Violence and R&R). Nu schijnt hij weer te daten met een verbouwde botox-actrice. Dat botst voor mij met de authenticiteit die hij zo hoog in het vaandel draagt. Kortom: ik geloof hem niet.

Hier de tourdata op zijn eigen site: John Mellencamp - Official Website :: Tour Dates
Er zijn wel leukere plaatsen om hem te bekijken dan Den Haag...

De kaarten zijn binnen!!!!

Nogmaals enorm bedankt Pintjebier

O stond ik door jou zo lang in de wacht. Zie je op 25 juni.

Ik ken inmiddels de teksten wel uit mijn hoofd van dit nu al legendarische album.