Jimmy Gnecco - The Heart (2010)
mijn stem
4 stemmen
Verenigde Staten
Rock / Pop
Label: Bright Antenna
-
Rest Your Soul (4:48)
-
Light on the Grave (4:02)
-
Mystery (4:39)
-
The Heart (6:12)
-
Bring You Home (3:00)
-
These Are My Hands (3:20)
-
Days (3:38)
-
Gravity (3:49)
-
I Heard You Singing (4:33)
-
Take a Chance (3:39)
-
Darling (5:02)
-
Light on the Grave [Reprise] (0:51)
-
Patiently Waiting (3:04)
-
It's Only Love (3:24)
-
Talk to Me (5:42)
0
geplaatst: 20 juli 2010, 17:17 uur
Jimmy Gnecco is de zanger van de band Ours; een voor mij onbekend gezelschap dus een frisse kennismaking.
Het waren de tattoos, zichtbaar op de hoes van het album, die de aandacht trokken. Niet dat ik nu zo'n tattoo-freak ben, maar om maar aan te geven wat je kan doen besluiten om naar een album te luisteren.
Nadere inspectie leerde me ook dat de zang wat weg zou hebben van de sombere Rufus Wainwright en dat het soms deed denken aan Radiohead-voorman Thom Yorke. Niet de minsten dus.
Nu kan ik aan dat rijtje een enorme lijst toevoegen van artiesten die ik in de kast heb staan, maar doe dat niet.
De muziek is vrij akoestisch en sober en op dat punt vind ik Gnecco niet erg opvallen tussen die lange rij niet door mij genoemde namen, maar het is wel essentieel voor mijn beoordeling die er toch ietsje lager door uitpakt. Nergens is The Heart verrassend te noemen en helaas weet het ook nergens mijn hart te raken (om maar eens dicht bij de titel te blijven).
Dat het verder wel degelijk een mooi album is staat buiten kijf. Het is en blijft van het soort dat ik erg weet te waarderen alleen in dit geval heb ik het allemaal iets te veel gehoord.
Blijft over: een mooi en melancholisch album dat ik wel degelijk wil aanraden!
Het waren de tattoos, zichtbaar op de hoes van het album, die de aandacht trokken. Niet dat ik nu zo'n tattoo-freak ben, maar om maar aan te geven wat je kan doen besluiten om naar een album te luisteren.
Nadere inspectie leerde me ook dat de zang wat weg zou hebben van de sombere Rufus Wainwright en dat het soms deed denken aan Radiohead-voorman Thom Yorke. Niet de minsten dus.
Nu kan ik aan dat rijtje een enorme lijst toevoegen van artiesten die ik in de kast heb staan, maar doe dat niet.
De muziek is vrij akoestisch en sober en op dat punt vind ik Gnecco niet erg opvallen tussen die lange rij niet door mij genoemde namen, maar het is wel essentieel voor mijn beoordeling die er toch ietsje lager door uitpakt. Nergens is The Heart verrassend te noemen en helaas weet het ook nergens mijn hart te raken (om maar eens dicht bij de titel te blijven).
Dat het verder wel degelijk een mooi album is staat buiten kijf. Het is en blijft van het soort dat ik erg weet te waarderen alleen in dit geval heb ik het allemaal iets te veel gehoord.
Blijft over: een mooi en melancholisch album dat ik wel degelijk wil aanraden!
* denotes required fields.
* denotes required fields.