Chatham County Line - Wildwood (2010)

Liep op TakeRoot tussen het concert van CCL en Isobel Campell & Mark Lanegan op en neer omdat ik maar niet kon kiezen tussen de twee. Het was jammer dat de heren van CCL in een rumoerige hal stonden te spelen, ze hadden zeker meer verdiend, getuige deze prachtige plaat. Tapt een beetje uit hetzelfde vaatje als Old Crow Medicine Show, Mumford & Sons en Fleet Foxes, met traditionele instrumenten als Banjo, Viool, Contrabas en Mandoline, maar de nummers zijn over het algemeen wat rustiger en melodischer dan die van bijvoorbeeld OCMS. Lekkere warme en volle sound, niet slecht aangezien ze maar één microfoon gebruiken

Een prachtig folkrock bluegrass album, misschien wel hun sterkste. De harmony in de zang komt zeer sterk naar voren. Normaliter heeft de band geen drummer in de band, voor de opname van dit album was er een uitzondering gemaakt.

De serieuze toon, de vrolijkheid: diverse gemoedstoestanden komen naar voren. Openingsnummer Wild Wood is direct een prachtige boodschap dat je niet een vluchtplek bent: "Don't mistake me for a Wildwood A place to run and hide". Saturdays en Sundays, een vrolijk, aanstekelijk nummer over het weekend. De stuwende vaart in het nummer zelf, de wisselwerking tussen de bandleden: het brengt een lach op je gezicht.

Met Wildwood levert de band een album af dat zowel eer doet aan de traditionele bluegrass muziek als dat moderne rootsrockelementen in de muziek zijn verwerkt. Qua zang: zeer sterk!