Stone Sour - Audio Secrecy (2010)

Als ze de stijgende lijn kunnen doorzetten gaat dit gewoon een erg goed album worden.

Ik ben bang dat dat niet gaat lukken, de 2 vrijgegeven nummers vond ik een behoorlijke teleurstelling, ze waren te poppy en deden echt niks bij mij.

Wat ik heb gehoord vind ik redelijk te pruimen, ik hoop dat de rest van het album ook dit niveau kan halen.

Ik kan niet wachten op het album, alleen ik heb er een hard hoofd in. Zoals Don ook al aangeeft vind ik de 2 vrij gegeven nummers te soft en te goed klinkend. Doet me denken aan een band die te commercieel wil gaan worden, waardoor ze hun ruige stijl een beetje achter zich laten.

Inderdaad wat een verschil van hun eerste plaat en met de nummers die ik tot nu toe gehoord heb.
Heb Stone Sour ooit gezien op Fields of Rock toen hun eerste album net uit was. Toen speelden ze gewoon hard en zo zagen ze er ook uit toen.
Daarna in 2007 op Rock Am Ring toen hun 2e plaat uit was.
Toen stond er gewoon een solide rock band.
Maar dit jaar vond ik ze op Rock am Ring een stuk softer spelen maar ook ongeintereseerd.
En Corey Taylor loopt er nu zo gestyled bij tegenwoordig alsof ie weg is gelopen van een backstreetboys concert.

Ik zie ze toch liever weer richting hun eerste album gaan ipv gladde radio rock, maar misschien verast het album.

Eerste clip is goed te doen. Strak en Mister Taylor blijft een goede zanger. Doe mij maar meer van die amerikaanse rock/metaal ballades.

ben wel benieuwd, 't eerste nummer klink zeker wel goed, heb alleen wel een beetje 't idee dat ze iets softer zijn gaan spelen.

naast de nieuwe Alter Bridge de enigste cd waar ik naar uitkijk

Gelekt, er zitten veel goede nummers tussen, maar ik vond de twee vorige wel beter: er staan nogal veel ballads (die een licht Bon Jovi-gehalte hebben, wat ik niet bepaald fijn vind) op naar mijn bescheiden mening.

Net de eerste luisterbeurt gehad, ik vind het allemaal nogal braaf klinken, ik zal m deze week nog wel een paar keer opzetten mischien dat mn oordeel veranderd.

Al een paar keer beluisterd vandaag, en ik ben het er volledig mee eens: met uitzondering van enkele nummers is het idd maar slap spul en dat is jammer, want ze zijn tot meer in staat, dat hebben ze in het verleden al bewezen! Ook de teksten vind ik bij momenten vrij 'slijmerig', en dit doet wat afbreuk aan de muziek...

Net nog eens opgezet en nee ik kan hier helemaal niets mee, zoals FLUOman al zei het is grotendeels erg zwak en hier en daar zelfs tegen het slijmerige aan, jammer jongens ik had meer verwacht

ben niet echt bekend met Stone Sour, kwam hier toevallig omdat ik zag dat de zanger van slipknot tevens de zanger is van deze band is.
vind het opzich wel vette band.
Nummers van voorgaande albums waren lekker hard, zonder overdreven te worden.
Of lekker rustig, mooi als Bother en Through glass

maar Say you'll hunt Me, Doet me inderdaad iets meer poppy klinken. geen slecht nummer, maar wel wat gladder dan ouder werk.

Vandaag eindelijk beluisterd en je mag Metal weglaten, hoor, want daar heeft het niks meer mee te maken. Corey Taylor is een geweldige zanger, maar dit is echt een commerciele kloteplaat. Waar zijn de knallers als Reborn en 30/30/150? Nergens! Af en toe klonken de ballads net als Nickelback en dat is zeker geen compliment! Daar waar op de voorgaande albums de balans heel goed was slaat hier de balans meer uit naar het radiovriendelijke materiaal. Hiermee zal er weer een hele nieuwe doelgroep Stone Sour leuk vinden, maar er zal ook een grote groep zijn die dit een extreme teleurstelling vinden, waaronder ik. 2 sterren. Het beste nummer was The Bitter End en dat was nog een vrij middelmatig nummer.

Ik heb net ook een correctie gedaan en het genre Metal weggelaten.

Wat een goed album is dit zeg!!

'Hesitate' !

Sterk album waarop stevig beukende rocksongs als Mission Statement, Nylon 6/6 en The Bitter End worden afgewisseld door meer toegankelijker werk als Dying, Hesitate en Imperfect. Toegegeven, de radiovriendelijke songs behoren niet tot het beste werk van de band, maar de plaat biedt genoeg kwaliteit om dit door de vingers te zien. Afsluiter Threadbare, dat begint als ballad maar halverwege verandert in een lekker zware rocksong, is één van de beste nummers van de plaat.

Ik vindt het een straffe plaat, inderdaad een groot verschil met hun vorige werken maar ik ben van mening dat een band niet persé in dezelfde lijn moet blijven lopen/klinken. Geslaagd, verdient een 4

Geweldig album
Iets zachter dan de vorige albums, maar echt weer een topplaat
Sommige nummers klinken nog steeds heel stone sour achtig andere nummers zijn totaal anders, maar ook geweldig!
Ook de bonustracks zijn geweldig, vooral 'Hate Not Gone' is echt een topnummer en klinkt helemaal zoals Stone Sour

minder dan hun vorige platen maar niet slecht ofzo, al dreigt het af en toe een beetje de Nickelback kant op te gaan. en ik mis wel nummers zoals trough the glass, zzyxz rd. en bother.

Fikse tegenvaller wat mij betreft,hadden ze de lijn van CWM doorgezet dan zou ik veel blijer worden,nu is het teveel Amerikaans ballad gezaag,Corey Taylor is en blijft desondanks een van de betere zangers van de laatste jaren,wat ik mis zijn de geweldige nummers zoals 30/30/150 of Reborn,stevige knallers zijn niet echt op deze plaat te vinden,met misschien n kleine uitzondering voor Mission Statement en Bitter End,maar dat zet wat mij betreft niet genoeg door qua tempo en groove..ondanks dat blijven ze wel ver boven "eenheidsworsten" Nickelback en die hele mikmak van soortgelijke bands...tot nog toe 2 sterren..kan evt..groeien,kan zakken,tim will tell

met alle respect, ik vind het eigenlijk nog wel een geinig CD'tje.
prima te doen

De ballads op deze plaat (nogal veel dus) klinken dreinerig, en vallen in AOVV-land niet echt in de smaak. Ik had wat steviger werk verwacht, niet dit..

2,5 sterren

Corey lijkt een tijd opgetrokken te zijn met de Backstreet Boys. desondanks verveelt de plaat niet, er zit iets in waardoor je het opnieuw wilt beluisteren. volgende maand live in 013, yoehoe.
Ook paar goeie stevigere songs. Unfinished, Bitter End en die shizzle, snap je

STONE SOUR - AUDIO SECRECY

Na 2 genietbare albums brengt Stone Sour hun derde album uit die toch wel wat meer 'poppy' klinkt.

Na het intro krijgen we Mission Statement, wat een goede opener is.

Digital (Did You Tell): Goed nummer met sterk refrein.

Say You'll Haunt Me: Eerste single van dit album die al wat deed vermoeden hoe het album ging klinken.

Dying: Rustiger en emotioneler nummer.

Let's Be Honest: Goed nummer, maar geen uitschieter.

Unfinished: Goede riff. De zang en het refrein zijn ook in orde.

Hesistate: Dit nummer klinkt toch wel wat poppy. Niet slecht, maar Stone Sour kan betere ballads schrijven (dat hebben ze op hun vorige twee albums laten horen).

Nylon 6/6: Opent sterk, verder ook geen uitschieter.

Miracles: Het zelfde gevoel als bij Hesistate.

Pieces: Goed nummer, bevat ook een mooie gitaarsolo.

The Bitter End: Goede riff, oke nummer.

Imperfect: Tijd voor een emotionele ballad. Goed gezongen door Taylor.

Threadbare: Goede afsluiter. De opbouw (in het begin rustiger, naar het einde wordt het zwaarder) van het nummer maakt dit een goede track.

De 3 bonusnummers zijn ook de moeite om te luisteren, Hate is not Gone had van mij op het regulaire album moegen staan. Anna vind ik ook geen verkeerd nummer en Home Again bleef dagen in mijn hoofd zitten, die had van mij ook zeker op het regulair album mogen staan.

Geen slechte plaat dus. Corey Taylor blijft een goede zanger. De plaat klinkt emotioneler, toch mis ik een echte uitschieter.

Ik weet het niet. Ik vind deze plaat niet veel bijzonders. Ik kan me aandacht maar tot een half nummer erbij houden en dan skippen naar de volgende. Ze zijn mij een iets te rustige kant opgeslagen met dit album. En wat mij betreft gaan ze gewoon weer terug naar de lijn van de vorige 2 albums. voor mij niet meer waard als een 2.5. Want verder zitten de songs en het album wel goed in elkaar.

Dit is een album wat snel onder het stof zal verdwijnen.

Luister naar het couplet van "Say You'll Haunt Me" en het refrein van "Mambo nr 5" het is precies hetzelfde, ik herkende het meteen!

Op hun eerste 2 albums klinken ze (bijvoorbeeld) in de richting van Metallica en Alice in Chains. Wat een goede albums waren dat! Hier op Audio Secrecy moet ik toch veel te vaak aan de hierboven ook al genoemde Nickelback denken of zelfs aan Bon Jovi: en dan niet eens in goede doen, dat is jammer. Commercial sell-out...

Minste Stone Sour album
Echt niet wat ik van Stone Sour wil horen... niks ruig meer aan!

nou, voor Stone Sour op Nickelback gaat lijken moeten er nog heel wat gebeuren denk ik.

Tijdens het concert op Rock in Rio speelde Mike Portnoy drum ipv de normale drummer. Iemand enig idee hoe dat kwam?

Mijn stem herzien na de plaat helemaal grijs te hebben gedraaid. De softe songs zitten aanstekelijk in elkaar. Waardoor deze op zichzelf rocken. Dan afgewisseld met platen als mission statement, nylon 6/6 enz. maakt het een leuke plaat met afwisseling. Wat voor mij interessant genoeg is om de plaat niet halverwege eruit te drukken. Zelf vind ik het nummer hate not gone erg goed. Lekkere gang maker.

Het derde album is een stuk softer dan de voorganger, maar dit maakt Audio Secrecy geen slechter album. Wel een tikkeltje minder. de kwaliteit van de meeste nummers liggen onder die van Come what(ever) may, maar dat was dan ook een geweldige plaat. het album biedt genoeg afwisseling om het interessant te houden. Uitschieters zijn "Mission Statement" "Threadbeard" & "Digital".

3.5

Begint erg sterk, maar na "Let's be Honest" zakt de plaat voor mij wat in elkaar. Dat heeft niet alleen met de softere songs te maken. Ik kende buiten deze enkel de twee eerste platen, en die zijn me toch een stuk dierbaarder.