Day Six - The Grand Design (2010)

Progressieve metal uit eigen land, en zeker niet slecht. Het album is verre van perfect, maar luistert toch aangenaam weg. De band weet alle ideëen niet altijd even goed te vertalen naar pakkende (en goed lopende) songs, met uitzondering van het prachtig opgebouwde Inside, absoluut de beste (en meest heavy) track van de plaat. Productioneel had het ook nog wel wat steviger gekund- het album 'knalt' niet echt. Muzikaal verder dik in orde en de zanger heeft een fijn, Geoff Tate-achtig stemgeluid. Volgende keer iets meer tempowisselingen en meer groove, dan komt het helemaal goed.

Day Six lijkt haar naam van een Ayreon nummer te hebben geleend. Raakvlakken met Ayreon zijn er ook muzikaal, maar meer met bijvoorbeeld Porcupine Tree en Dream Theater. Het is jammer dat Day Six geen wereldzanger heeft, anders was ik lyrisch geworden. Muzikaal zit dit geweldig in elkaar. De spanningopbouw wordt hier tot een kunst verheven. De composities kloppen gewoon en slepen je als het ware naar binnen. Geen overdaad aan beukwerk hier, maar mooie ingetogen muziek, die de aandacht goed weet vast te houden.

Uhm ja, want The Human Equation is uit 2004 en het eerste album van deze band is uit 2003 (overigens heten ze sinds 2002 zo).

Overigens een aardig album, iets beter dan de voorganger maar nog voldoende ruimte voor ontwikkeling

Na deze cd (meermaals natuurlijk) beluisterd te hebben kan ik met een gerust hart zeggen dat de relatie tussen mij en een van mijn 'adviseurs' nog steeds uitstekend is te noemen.

U weet wel wie u bent.

Afijn, Day Six.

Vroeger heette ze trouwens Peanuts, was trouwens indertijd meer een punkband, maar op advies van Metal Mike (mr. Aardschok) veranderde ze de naam in Day Six.
Goede keuze, lijkt me. Het heeft wel wat.

Nou is deze cd niet de eerste, dat was Eternal Dignity uit 2003 die ook al niet misselijk was, maar met The Grand Design hebben de heren een grote stap in de juiste richting gemaakt.
Sfeervol waar het sfeervol moet zijn, direct waar het direct moet zijn en stevig waar het .. u raad het al, stevig moet zijn.

Opener Massive Glacial Wall is meteen al een topper, op de wat cliché-matige teksten na. Episch, met een leuke meezing refrein, gewoon een top compositie.
En daarna gaat het maar door.
Uitschieters voor mij zijn de al genoemde openingstrack maar ook Castel Gandolfo, Inside, Fergus Falls en 7th Sign zijn van hoog niveau.
Het enige 'min' puntje vindt ik de afsluiter In The End...
Misschien snap ik nog niet waar het nummer precies past in het verhaal maar het komt een beetje over als mosterd na de maaltijd.
Voor de concept van het verhaal verwijs ik u graag naar hun eigen site, www.day-six.com, waar het allemaal piekfijn wordt uitgelegd.

Gewoonlijk vindt ik het Nederlands prog-landschap net zoals het land zelf maar vrij vlak, maar kennelijk zit ik wat dat betreft er met Day Six behoorlijk naast.

Ga luisteren allen. De cd wordt alleen maar beter.

Aanrader, absoluut!!

nou nou, adviseur....

Erg overtuigende, kwalitatief hoogstaande prog metal. Een van de beste prog metal albums van dit jaar.

13 jaar later kan ik zeggen , ook het beste van dit jaar.
Ze bestaan nog steeds , en hebben in al die jaren maar een paar albums gemaakt , zonde , zo goed is deze band. Nederlands progtrots in mijn oren.
Wat een instrumenten beheersing , goede nummers en het album is voorbij voor je het weet. Ik geniet er al jaren van. Verdorie , ik wil ze wel eens live horen.