a-ha - 25 (2010)

25 jaar A-ha, afscheidstour, de 1ste 2 albums opnieuw uitgebracht boordevol extra's en dan nu een best of met liefst 39 tracks! De Noren hebben er nog zin in. Voor het geld zou het allemaal niet meer hoeven met verkochte 35 miljoen platen zou je denken.

Met 39 tracks is dit inderdaad een bijzonder overdadige verzameling. Hoewel ik het gros van de nummers buitengewoon genietbaar vind, wacht ik toch liever op de reïssues van Stay On These Roads, East of the Sun, West of the Moon en eventueel ook Memorial Beach. De meerwaarde daarvan vind ik groter dan de handvol alternatieve mixen en single edits die op deze verzamelaar is te vinden. Dus leuk nieuws van Vigil, maar ik sla dit toch over.

Veel van die radio edits / single versies kan je ook op Headlines & Deadlines vinden en deze ligt voor een euro of 5 voor iedereen in de winkel. Nu weet ik natuurlijk de prijs nog niet maar wellicht is de prijs van deze verzamelaar wel een euro of 12 en dan is het voor diegene die nog niks van de band heeft natuurlijk wel een aantrekkelijk alternatief.

In de jaren 80 vond ik A-Ha een leuke groep met enkele zeeeer goede uitschieters.
Voor Hunting High and Low vind ik een subliem nummer.
Daarnaast was manhattan Skyline ook ontzettend goed.

In de jaren 90 vond ik dat de kwaliteit zwaar achteruit ging, ben toen ook afgehaakt en heb geen enkele cd meer geluisterd van ze.

Totdat ik vorig jaar"toevallig tegen "Foot of the Mountain" opliep en in een opwelling besloot om deze maar eens te beluisteren.
En ik moet zeggen : dat vind ik hun beste album tot op heden.
Heb gelijk ook maar Analogue gekocht die ook zeer goed was (alleen wat rauwer).

M.a.w. nu vind ik het spijtig dat er geen nieuw materiaal meer van ze gaat verschijnen.

Misschien dat ik deze verzamelaar maar ga halen om de gaten in mijn collectie op te vullen.

Één van de weinige groepen die ik met mijn vrouw deel. Geen slechte verzamelaar van de meesters van de poprock.

ik verhoog mijn stem, een 5 voor cd 1 en een 4 voor cd 2. Kom je uit op een 4,5

Leuke verzamelaar voor iemand die A-ha nog wil ontdekken (hoewel hij/zij daar wel 20 tot 25 jaar te laat mee is), maar voor de fan zijn de re-issues interessanter inderdaad.

Wat een spuuglilleke hoes trouwens, Roger Dean?

Prima carriere-overzicht van A-Ha, waaruit eens te meer blijkt dat zij uitstekend in staat waren om intelligente popmuziek te maken. 39 nummers is wellicht wat overdadig, maar ik vind deze verzamelaar zeker interessant, omdat ik namelijk nog niets heb van de latere periode. Deze dubbelcd lag overigens al in augustus in Duitsland in de winkels (geconstateerd tijdens een bezoek aan Berlijn in een van de plaatselijke Saturn-zaken). Favoriete nummer blijft voor mij: I've been losing you, dat anno 2010 nog altijd stevig in de shaduw staat van de superhits Take on me en The sun always shines on tv. A-ha 25 is ook verkrijgbaar als deluxe-editie met een DVD. Overigens zijn de dit jaar verschenen deluxe editions van Hunting high and low & Scroundel days ook zeer aan te bevelen voor de liefhebbers.

Zeer leuke verzamelcd van A-Ha. Ik heb hen maandag voor het laatste live aan het werk gezien in België, en ik blijf het zeggen. Iemand van 51 jaar die zo'n stem heeft,das wereldklasse. Echt zo jammer dat ze er eind dit jaar mee ophouden! 5*

Dan moet je eens naar een Prince show gaan, 52, en gaat alleen maar beter zingen
Maar, ik ben het met je eens, hij verbaasde mij in Amsterdam ook met zijn fantastische stem!

Maar inderdaad, zeer leuke verzamelaar... en de meest complete logischerwijs.

Verzamelaar van A-ha is sowieso wel boeiend, zeker vanwege de single remixen van Hunting high & low en the living daylights, welke naar mijn idee veel mooier zijn dan de albumversies.. Deze zijn echter ook al te vinden op eerdere verzamelaars!

Voor mensen die niet alle albums willen hebben, is dit absoluut een hele leuke cd!

Eigenlijk een must in de muziekcollectie van iedereen met enige smaak. Misschien is 39 nummers wat veel, maar deze cd geeft wel een geweldig, compleet beeld van A-ha. Al blijft het vreemd dat een nummer als "You Wanted More" (2002) geen single was en daarom op dit album ontbreekt.

Ik ben duidelijk meer fan van de A-ha sinds 2000; hun laatste vier albums vind ik geweldig. Het eerdere werk vind ik, op de bekende klassiekers na, een stuk minder. Ik vind het dan ook niet terecht dat A-ha altijd zo'n "eighties"-band is gebleven in de ogen van veel Nederlanders.

Roy, ik weet niet of je hem inmiddels al hebt, maar ik raad je zeker het album Minor Earth | Major Sky uit 2000 aan.
Hun "comeback" album en meteen goed.
Met de schitterende singles Summer Moved On (in mijn A-Ha top 10 naast I've Been Losing You en Manhattan Skyline) en de titeltrack, o.a. die hier ook op staan, dat wel.

Dat laatste ben ik zeker met je eens, gelukkig merk ik hier op MuMe (self claimed kenners onder elkaar) dat de waardering voor A-Ha behoorlijk is gestegen en dat er niet alleen maar naar hun eerste albums wordt gekeken..
Want wat hebben ze toch een geweldige albums afgeleverd na 2000.

Wow wat zijn de nummers van het album Memorial Beach goed zeg:
Dark Is the Night for All
Cold as Stone [Re-mix]
Angel in the Snow [Edit]

Ik ga dat album snel herbeluisteren.
Ze maken nu in ieder geval veel meer indruk dan toen ik dat album voor het laatst heb gedraaid.

Prachtoverzicht deze uitgave.
Zeker voor de niet A-Ha kenners onder ons.

Memorial Beach is een ernstig onderschat album. Een prachtig ingetogen album waar de door jou als eerst genoemde nummer het beste is.

uit nostalgie deze plaat in huis gehaald, met gedachte "leuk die oude hits, en de rest zal wel meer van hetzelfde maar dan slechter zijn maar dan heb ik toch een handvol supernummers."
Bleek tot mijn verbazing (maar niet van vigil, poha e.v.a.) dat die 'rest' geweldige juweeltjes bevat. Erg geinspireerd. Summer moved on, Did anyone approach you, Cold as stone, toch allemaal wat diepere teksten dan hun grote hits, en muzikaal erg geinspireerd/verrassend.

Enige pijnlijke is dat ik vorig jaar BIJNA besloten had naar hun concert in Amsterdam te gaan omdat ik die hits best wel eens live wilde zien. maar ik wist dat ze nog veel meer platen hadden gemaakt en dacht "hmmm, de hits wil ik wel zien maar dan ga ik me het grootste deel van de avond vervelen'.
Ai:((

En dat was je laatste kans... En ik kan je als getuige van deze show vertellen dat je echt wat gemist heb (wil geen zout op de wonden leggen, maar toch.. )

Ach ze zulllen de 1ste niet zijn die opeens een reunie tour gaan plannen over een jaar of wat.

@lennon: AAUWWWW, kijk s uit met die zoutpot

@vigil: ja, als ik het goed heb zijn ze al eerder vele jaren weggeweest om redelijk onverwacht (ook voor de band zelf) weer terug te komen. en zoniet, dan hebben we nog steeds een aardige dosis geweldige muziek

Ik zal jouw aanbeveling zeker in overweging nemen. De latere periode van A-Ha is beslist de moeite waard, als ik althans mag afgaan op de nummers die op 25 staan.

@poeha: ik lees dat 'i've been losing you' een van je favorieten is. je kent dan misschien ook wel de alternatieve uitvoereingen die er van dit nummer bestaan?

De 12 inch uitvoering (extended version) ook te vinden op de deluxe editie van Scroundel Days, is in ieder geval dik in orde.

Dat kan je wel zeggen!

Helaas zijn die deluxe edities wat dat betreft niet helemaal compleet want er "zwerven" her en der nog een heleboel andere prima mixen (uit die tijd) rond.

vaak is een extended edition een saaiere versie van het orgineel, maar in dit geval inderdaad niet.
en vigil, ik heb ook de demo gehoord die heel anders klonk dan de bekende hitversie. leuk hoor, verrassend!

Klinkt goed deze verzamelaar. Een must have voor de fan.

Juist niet... een must have voor de liefhebber van de hits.. de fan heeft dit album alleen maar nodig om de boel compleet te maken...

Ik heb er ergens nog wel wat remixen van inderdaad.
Eens zien waar ik ze heb opgeslagen.

Gestroomlijnde Scandinavische pop, zo kun ja a-ha het best omschrijven met mooie zang en pakkende popsongs. In de jaren '80 scoorde dit Noorse trio diverse hits waarna ik hen uit het oog verloor. Maar hun recente werk is ook sterk blijkens CD2 waarbij ik steeds meer invloeden van Coldplay hoor. In ieder geval, de meest complete verzamelaar van a-ha.

Lijkt me andersom...

Coldplay heeft ooit eens aangegeven dat a-ha één van hun invloeden is hoewel Radiohead, The Smiths en U2 hun voornaamste inspiratiebronnen zijn. Maar hel valt mij op dat in de laatste nummers van a-ha de invloeden van Coldplay hoorbaar zijn (volgens mij zijn de invloeden wederzijds).