Gary Numan - Jagged Edge (2008)

Een Gary Numan album waar nog geen stem is uitgebracht! Ik heb tussen de 90s en 2011 er een 'paar' overgeslagen ook omdat die moeilijk verkrijgbaar waren: niet op vinyl en zeer prijzig als cd. Volgens de Wikipedia pagina is dit album destijds alleen via Gary's eigen website verspreid en dat verklaard waarschijnlijk dat het weinig bekendheid heeft gekregen.

Met Spotify kan ik de numanschuld eenvoudig inlossen. Jagged Edge blijkt het zusteralbum te zijn van Jagged (2006) met alternatieve versie's van dat plus extra's.

Met name disc 2: vanaf track 10 Fold is het heerlijk met een smerige Industrial synths geluid. Dit is pas de eerste beluistering maar disc 2 zal ik zeker vaker gaan luisteren en kan concurreren met zijn meest recente albums. Hoe dit verhoud toch het zusteralbum kan ik niet zeggen want die ken ik nog niet. Numan's stem zit goed vooraan in de mix en heeft er duidelijk zin in. Het geluid en sfeer is verwant aan het Industrial geluid dat ook op recente albums te horen is. Hier klinkt het wat smeriger, maar ook een vleugje meer Rock en ook de oude analogue geluiden en stijlen duiken hier en daar even op. Een album op het kruispunt tussen de Gary van de 70s en de Gary van na het millennium, waarbij de Poppy 80s en matige 90s zijn overgeslagen.

Op diverse tracks kreeg Gary hulp van de leden van Sulpher (Rob Holliday en Monti) die ook op Pure (2000) werkten: 3,7,8 en 12. Rob Holliday hielp mee aan 5 en 10, plus Monti track 15. Op de overige nummers is Ade Fenton degene die er aan meewerkte en die ook meeschreef aan het openingsnummer Edge.

disc 1: 3,5* en disc 2: 4 a 4,5*