Overkill - Necroshine (1999)

Erg degelijk album weer, maar ik vind 'm net ietsjes achterblijven bij z'n voorganger en opvolgers (cOverkill niet meegerekend). Necroshine en Stone Cold Jesus behoren dan wel weer tot de top 10 van beste '90s nummers.

Necroshine vervolgt de koerswijziging die Overkill in het tweede deel van de jaren '90 maakte. De nadruk ligt op groove, in tegenstelling tot in de jaren '80. De riffs zijn log en zwaar, de productie vol en modern, en de tempo’s vaak mid-paced. Dat pakt op momenten goed uit — met name het titelnummer heeft een aanstekelijke drive — maar niet elk nummer weet evenveel te overtuigen.

Sommige tracks missen de urgentie en agressie die Overkill in de jaren '80 kenmerkte. Zo komt Black Line nogal vlak en futloos over, en zijn er meer momenten waarop het vuur lijkt te ontbreken. Toch is Necroshine over het geheel genomen een vermakelijke plaat. De band klinkt strak, Bobby Blitz blijft een herkenbare en overtuigende frontman, en de songs zitten degelijk in elkaar. Geen explosieve plaat, maar wel een solide album.