Gong - Angel's Egg (1973)

toch wel leuk dat last fm

je voert de naam in van je favoriete muzikant , enter, en laat je meevoeren op wat last fm koppelt aan dezelfde soort muziek

invoerterm was voor mij uiteraard zappa en 5 nummers later zit ik bij dit plaatje

gong -i niver glid before

waarom last fm zappa koppelt aan fusion is me niet duidelijk maar leuk is het wel

laat je verassen zonder aankondigingen

ok, niver glid before, sjah, een mix van vanalles en nog wat, gene id, hoor het voor het eerst, apart, jazzy, rock, steve hillages immer herkenbare gitaarspel ertussendoor, en het begint langzaamaan te swingen en uit te groeien tot een fors rocknummer om te eindigen met toch weer iets wat lijkt op de mothers of invention in mildere tijden

als dit de tendens is voor de rest van e plaat wordt ik nieuwsgieirig

Aparte plaat. De muziek wisselt tussen jazz, rock, psych en komische passages. Niet echt een album om even snel te draaien. Het heeft wel iets weg van een soort hoorspel. Het had wel iets consistenter gemogen, maar desondanks bevalt het me.

Net als het eerste album van de Radio Gnome trilogie een vreemd album. Stijlen door elkaar, vreemde teksten, zeker geen album wat je zo maar even draait. Maar aan de andere kant subliem in een soort avant garde achtig psych/pro rock, wat Frank Zappa achtig, hoewel dat toch wat serieuzer was. Aan de hoeveelheid leden blijkt wel dat Gong een soort doorgangshuis was en er allerlei afsplitsingen waren, er zijn hele stambomen aan gewijd. Deze plaat is zeker niet beter/slechter dan de voorganger, enkel het verrassings effect is wat weg. Maar toch 3,5 ster.

De Gong van Daevid Allen ben ik eigenlijk pas op veel latere leeftijd gaan waarderen. Pierre Moerlen's Gong kon ik aanvankelijk veel meer waarderen. Maar dat is inmiddels omgekeerd. Ik heb deze plaat (nummer 652) al heel wat jaren, maar heb hem toch nooit echt vaak gedraaid. Vond het denk ik toch altijd maar een vreemde plaat waarvan ik niet goed wist wat ik er mee aan moest. Maar dat is dus nu niet meer. Het is gewoon een ontzettend goede plaat met mooie psychedelische jazzy stukken muziek die gevarieerd en vakkundig in elkaar overlopen. Hij staat nu nog op 3.5 ster omdat ik deze plaat nog steeds niet goed genoeg ken. Maar de waardering gaat alleen maar stijgen als ik hem meer en meer draai. En wat dat betreft zit hij nu wel in mijn systeem. En dat gaat dus wel gebeuren. Ik luister nu naar de Prostitute Poem. Erg goed. Een nummer dat me wel al wat eerder was opgevallen. En ook bepaald geen alledaags nummer. Die zal niet vaak op de radio gedraaid worden.

Eerste plaat van Gong met Pierre Moerlen, Mike Howlett en Mireille Bauer, de tweede met Steve Hillage en TIm Blake, en dat is al direct te horen in de muziek. De muziek wordt steeds virtuozer en verzorgder. Daevid Allen heeft hier nog genoeg te doen, maar dat zal op de volgende plaat al helemaal over zijn.

Het fantastische gitaarspel van Hillage en de waanzinnige ritmesectie van Moerlen/Howlett zorgen echt voor een meerwaarde in de muziek en halen ook het beste van Blake en Malherbe naar boven. Allen lijkt op dit moment meer een gastartiest in zijn eigen band. Maar zijn gekke songs en idiote zang/lyrics zijn nog wel aanwezig.