Hit Rocket (1978)

Het mag uiteraard, één of minder sterren geven aan deze cd, maar het doet onrecht aan toch een deel van de opnames. Daarom geef ik drie sterren, dat compenseert dan wat.

Een cd met hits uit het najaar van 1978 zo te zien, met Herman Brood, Robert Palmer, FM, Massada, The Motors, Billy Joel en Mothers finest.

Ja, ook met veel disco, al is de keuze hierin nog niet eens allemaal zo erg met Amanda Lear, de O'Jays en Jimmy Bo'Horne.

En verder, ik geef het toe, Barry & Eileen, Octopus, The Surfers en Theo Diepenbrock.

Er ontbreken overigens echte grote hits (nr. 1's), wat typisch is, maar toch: het is wel een behoorlijk representatief overzicht over augustus/september 1978 en dat is op zich interessanter dan een zoektocht naar een constante bevestiging van je eigen smaak.

Die compilaties worden natuurlijk niet gemaakt en zullen door jezelf moeten worden samengesteld.

In de jaren '70 verschenen er ook diverse hitcompilaties (van K-Tel en Arcade), af en toe kocht ik (of mijn zuster) er één, veel handiger dan al die singles te kopen.

Ik ergerde mij vaak aan de abominabele geluidskwaliteit van die compilaties met veel ruis en doordat de groeven zo dicht op elkaar zaten (de duur van zo'n compilatie was aanzienlijk langer dan een regulier album) was de dynamiek en volume minder. Tot overmaat van ramp werden sommige nummers ingekort om ze toch maar op 1 album te krijgen (ik heb die compilaties nadien van de hand gedaan).

De grootste hits van die tijd zoals die van bv. Abba, Bee Gees, Queen, Blondie en Olivia Newton-John ontbreken inderdaad - wat musician terecht opmerkt - maar dat heeft alles met auteursrechten te maken (die artiesten waren veel te duur). De helft van de compilatie is daardoor gevuld met (zultpop)artiesten van eigen bodem.

Wat de nummers hierop betreft, tracks 1, 3, 8, 12, 16, 19 en in mindere mate 13 en 20 zijn sterke songs die overeind blijven staan, andere zoals 5, 9, 11, 15, 17 en 18 zijn in de vergetelheid beland en niet zonder reden.

Verschrikkelijk ja, die geluidskwaliteit van Verzamel LP's. En over het inkorten van nummers maar gezwegen.

Ik heb ook wel eens gehoord dat de snelheid van de nummers behoorlijk werd opgevoerd, dan kreeg je er nog meer op één LP.

Het mocht allemaal natuurlijk niets kosten en moest vooral zoveel mogelijk opleveren.

Schandalig eigenlijk, op jeugdige leeftijd had je ook al geen dure geluidsapparatuur om e.e.a. te corrigeren.

En toch.

Ik moet zeggen, als je al die informatie niet hebt en je wéét niet beter dan die geluidskwaliteit..... Ik heb tussen mijn 10e en 15e of zoiets (en later voor de lol ook nog andere delen) mijn verzamel LP's van de hitlijsten van K-tell, Arcade en anderen, gekocht en mij er verder altijd mee vermaakt.

Naast mijn singletjes, maar je had gewoon geen geld genoeg om álle singletjes te kopen die je wilde hebben. Om over LP's van de 'zware jongens' nog maar te zwijgen.

Daarom heb ik er toch altijd nog wel een zwak voor, ik heb ze trouwens ook nooit verkocht. Sterker, nog niet zo lang geleden heb ik voor 19,50 een kapot gedraaide Pink Elephant (platenmaatschappij van o.a. Shocking blue) verzamelaar (1970) laten digitaliseren en op cd laten zetten door Fonos, onderdeel van Beeld en Gluid. Een modern archief van de Nederlandse omroepen (en museum), die o.a. ook actief is op het gebied van heruitgeven van Nederlandse bands.

Die beschikt toevallig over de originele opnames van het ooit failliet gegane Nederlandse Pink Elephant en aangezien ik de eerste was die deze cd bestelde, werd het dus ook speciaal voor mij gedigitaliseerd.

Want verzamelaars kunnen óók zeldzaam zijn, met moeilijk te vinden (sterke) opnames van onbekend of minder bekend gebleven artiesten.

Aan dat criterium voldoet Hit Rocket in ieder geval niet. Op Doing the Bop van Jacques van Eijk na, hebben alle nummers die er op staan de top 40 wel gehaald.

Zoals Luc al schrijft: voor de dure, of auteursrechtelijk niet te betalen nummers, moest je uiteindelijk toch zorgen dat je het singletje in huis had.

Rainbow Train en Mother's Finest zijn wel leuk, maar van de rest word ik écht niet vrolijk...

Best of Both Worlds van Robert Palmer (de grootste artiest in deze compilatie) zal je toch moeten bevallen, Stijn_Slayer, evenals Saturday Night van Herman Brood and His Wild Romance (en het nummer van Amanda Lear vind ik ook uitstekend).

In die tijd werden de singles gewoon overgetapt op de hitalbums (is ook veel goedkoper), vandaar de slechte geluidskwaliteit en bij de samenstelling ervan worden de - grote en kleine - hits willekeurig erop gekwakt (dat laatste is nu ook het geval met de hitzone-CD's). Deze hitcompilaties De Pre Historie 1978 en De Pre Historie 1978 Vol.2 bv. die vele jaren later verschenen zijn veel representatiever (daar staan de grootste hits wel op) en grotendeels ontdaan van wegwerppop.

Hitcompilaties (ik bezit er een aantal) zijn wel interessant voor ééndagsvliegen als #13, #16 en #20, daarvan moet ik enkel hun ene hit hebben. Van mijn favoriete artiesten koop ik liever een regulier album en daar zijn sommige albumtracks zelfs beter dan de hitsingles.

Dit soort hitcompilaties zijn wel interessant als verzamelobject of voor nostalgici.

Airport van The Motors vind ik anders een geweldig nummer!

Mee eens met Arrie, Airport is een schitterend nummer.

Robert Palmer gaat inderdaad ook nog wel (al ben ik nog niet heel erg bekend met hem), met Herman Brood heb ik helemaal niets. Ik vond hem maar een over het paard getild commercieel drugsfiguur.

Hit Rocket van Arcade bevat hits uit de 'zomer' van 1978, een zomer waar ik me niet heel veel zwembaddagen van kan herinneren.
Met als beste nummers Saturday Night van Herman Brood (die toen echt aan zijn opmars begon), het onvolprezen Follow Me van Amanda Lear (een van de zuigendste slijpdisco-nummers ever), het heerlijk relaxte Best of Both Worlds van Robert Palmer, Airport van The Motors en natuurlijk het gierende Piece Of The Rock van Mothers Finest (nog altijd Top Aller Tijden spul).
Lekkere disconummers van Jimmy "Bo" Horne (KC natuurlijk), La Bionda (hoor je nu weer in een TV-reclame) en als guilt pleasure Luisa Fernandez.
Vermeldenswaard verder nog het mooie nummer van Billy Joel, Rainbow Train (Hans Vermeulen en Anita Meyer), het Nederlandse en vergeten FM (mooi nummer tussen countryrock en Steely Dan in), Massada (Molukse Nederlandse Santana) met het swingende Latin Dance, de Philly sound van The O'Jays en Renee met een lekker rock and rollertje. The Surfers (guilty pleasure) zijn niemand meer of minder dan Catapult.
4 verschrikkingen van Theo Diepenbrock, Octopus (ook Nederlands), Jacques van Eyck en Barry & Eileen. En nee, niet Lee Towers.

LP in redelijke staat, al ondervindt het wat waterpas- en dwarskrachtcompensatie-issues.
En 3,5*.

Is dit toeval of is het Arcade/K-Tell hitcompilatiealbumweek? Hit Rocket is wat mij betreft wel een van de meest geslaagde albums uit de serie. Persoonlijke favoriet voor mij is 7, die kwam veel voorbij in een zomer waarin ik aan een grote zwemplas met grote regelmaat een EHBO post bemande met een paar vrienden.
Eigenlijk zijn er maar een paar die ik minder vind of zelfs helemaal niks: 5, 6, 9, 10 en 17.
Heaven On Earth van Rainbow Train wil ik toch even een lans voor breken. Een van de allereerste opnames van Hans Vermeulen met zijn protege Anita Meijer en daarmee een opmaat naar haar doorbraakhit The Alternative Way. Rainbow Train is als een soort doorstart/vervolg van Sandy Coast helaas niet meer dan een aardige voetnoot in de Nederpopgeschiedenis.

Haha, ik zie er ook een heel stel langskomen bij de updates. MuMe-leden als Dibbel schijnen er een zwak voor te hebben en ik eerlijk gezegd ook, al heb ik per saldo maar weinig compilatie-LP's in de kast staan. CD's wel, omdat die er qua geluidskwaliteit en onbeschadigdheid meestal wel mee door kunnen. Verzamel-LP's van vroeger, dat is geluidstechnisch huilen met de pet op, zeker als het gaat om compilaties van TV-reclames.
En toch hebben ze een rol gespeeld in mijn muzikale vorming. Twee van mijn allereerste LP's waren van K-tel en Arcade: deze en deze. Maar inderdaad: vaak ingekorte en soms sneller afgespeelde nummers en een beroerde geluidskwaliteit. Ik word nog wel eens warm van binnen als ik zo'n album bij de kringloop aantref, maar opnieuw kopen doe ik ze niet meer.

En verdomd, deze heb ik ook ooit gehad. Stilistisch een raar allegaartje, maar wel representatief voor de zomer van '78. Heden ten dage kan ik Robert Palmer, the Motors, Mother's Finest, Herman Brood, Billy Joel, Massada en the O'Jays nog redelijk tot goed hebben, de rest is niet bepaald tijdloos gebleken. Al deel ik nlkink's sympathie voor Rainbow Train (vond de opvolger Another band nog iets beter) en ook dat vergeten country-rockhitje van de Nederlandse band FM zou ik graag weer eens terughoren.

Dit soort compilaties tref ik wel eens aan op rommelmarkten (ik heb vroeger ook een aantal gehad) en zoals ik eerder zei hebben die meer een nostalgische waarde.
Hitcompilaties koop ik de laatste tijd zelden en bovendien zijn er genoeg goede jaren '70-hitcompilaties op CD(box) die grotendeels gevrijwaard zijn van wegwerppop (dat de helft van deze compilatie inneemt) en met betere geluidskwaliteit.

Het is jammer, dat Theo Diepenbrock aan Mother's Finest wordt gekoppeld bij bet beluisteren van dit soort van compilaties. Aan de andere kant, dat is tegelijkertijd de charme.

We moeten natuurlijk niet vergeten, dat als je de Top 40 beluisterde je ook tegen de meest extreme verschillen aanliep en dan is Hit Rocket en dezelfde soort verzamelaars natuurlijk daar goed mee te vergelijken.

Ik nam de Nationale Hitparade vaak op. Tenminste, dat was toch de hitlijst die door Felix Meurders werd gepresenteerd? Mijn Sony tapedeck stond altijd op scherp en als Meurders iets aankondigde wat ik leuk vond of wat me leuk leek dan liet ik de pauzeknop los. Op die manier ben ik aan heel wat compilatietapes gekomen en dan kon je in elk geval voorkomen dat Theo Diepenbrock er op kwam te staan. Leuk dat je juist die naam noemt want ik woon niet eens zo ver van de Diepenbrocklaan af in mijn woonplaats. Volgens mij was dat wel een andere .

"I Kiss you te pletter"
Godzijdank verder verschoond gebleven van een vervolg. Werkelijk verschrikkelijk.
Toen haalde het de hitlijsten nog.
Nu zou je het alleen horen op de piratenzender van Schubbenkutveen.

Gelukkig staat hij als laatste nummer op kant 1, dus is skipbaar...
De goeie man is overigens al 83 en komt tegelijk uit Mook, Oeffelt en Cuijk , volgens diverse bronnen.
Ook bekend als de Theo van Theo en Marjan (Hee Schat, weet je dat?) .

Oh ja.......Theo en Marjan !
Die herinner ik mij ook nog.........jammer genoeg.
Valt mee dat ze Arno en Gratje met Pappie ik zie tranen in je ogen er niet bij hebben gezet.
Was ook een fikse kraker in 1978.

Vreemde samenstelling zoals zoveel van dit spul
Saterday Night van Brood meest mooiste hierop
En Dance Across The Floor ( een KC produkt)vind ik nog steeds op Disco gebied een geweldige Kraker

Typisch juli-augustus item dit soort van verzamelaars