Ein-de-lijk na drie jaar weer een album van de beeldschone Tarja, ik dacht dat 't er nooit van zou komen. Nu dan eindelijk de release van 'What lies beneath'. Met zo'n prachtige albumcover en albumtitel kan het al haast niet meer misgaan zou je denken. Ook dit keer maakt Tarja de verwachtingen meer dan waar.
'Anteroom of death' is gelijk al een prachtig albumopener, een beetje ballroomachtig voorzien van een ietwat mysterieuze sfeer, alleen wanneer Tarja wat sneller begint te zingen vind ik 'm wat minder, die soort "rap" stukjes in het nummer bevallen me wat minder, haar stem komt daardoor ook minder tot z'n recht het aantal van van Canto (vijf koppige band uit Duitsland) leveren een leuke bijdrage aan het nummer. 'Until my last breath', ligt het aan mij of lijkt 'ie qua opbouw een beetje op 'Nemo' (?), en natuurlijk mag je met zo'n vergelijking concluderen dat ook dit een regelrechte knaller is! 'I feel immortal', fijn dat ze zich zo voelt - ik voel het ook wel zodra ik dit nummer hoor, echt een mooi arrangement met een nog mooiere tekst. Vooral bij een nummer als deze komt haar prachtige stem echt tot z'n recht.
'In for a kill', dat intro is echt zo vet! Volgens mij een van de stevigste nummers op het album en ook dit nummer heeft een wat mysterieuze sfeer, het doet me een beetje denken aan een ander nummer maar kan er alleen niet opkomen nu. 'Underneath' is ook een ballad alleen nog ingetogener dan de vorige, echt zo'n nummer om bij weg te dromen dat ook gezongen had kunnen worden door bijvoorbeeld Tori Amos. 'Little lies' ook weer een wat steviger nummer, zelf vind ik dit het eerste nummer dat wat minder is, blijft niet echt hangen en is weinig memorabel. 'Rivers of lust' is weer een ballad en zorgt (ook) voor een dromige sfeer en als je bij 'Dark star' aan bent gekomen dan hoor je weer een hoogtepunt op het album! Wat een baslijn, echt zo fijn! Alleen zonder de (achtergrond)zang van Phil Labonte was 'ie nóg beter geweest, al met al wel een heeeeeeeeeeeel fijn nummer! 'Falling awake' kenden we al een tijdje (althans, in een andere vorm) en werd de voorloper van 't album en uiteraard is dit ook een hoogtepunt van het album (wat een prachtig arrangement heeft dit nummer toch). 'The archive lost dreams', wat moet je van zo'n titel verwachten (?)... een prachtig ingetogen ballade dat opvalt vanwege z'n eenvoud en toch staat als een huis.'Crimson deep' is volgens mij hét zwaarste nummer op het album en tevens de afsluiter van het album. Wederom een prachtig arrangement met een melodielijn die je gewoon blijft achtervolgen ook de zang van Tarja komt bij dit nummer prachtig tot z'n recht (en wat kan ze hoog zingen hè?!).
De bonusdisc bevat drie extra nummers. De eerste, 'We are' is ook een prima nummer en de instrumentatie is echt perfect, jammer dat 'ie niet op de reguliere versie van het album staat want dit nummer hoort toegankelijk te zijn voor iedereen omdat (ook deze) zo mooi is. Bij 'Naiad' valt een beetje buiten de boot in vergelijking met alle andere nummers omdat het misschien best ietwat commercieel klinkt en het lijkt alsof Tarja misschien ook gebruik heeft gemaakt van hele, hele lichte elektronica invloeden. Mede gezien ik al aangaf dat het een beetje buiten de rest van dit album valt is het ook best bijzonder. In dit nummer vinden we overigens de verwijzing naar de albumtitel 'What lies beneath'. 'Still of the night' is een cover van Whitesnake en ja, als je dan toch covert dan moet je het origineel evenaren of overtreffen en dat doet Tarja met gemak! Kortom: de bonusdisc is ook echt een leuke toevoeging voor de fan en/of liefhebber.
't Is een beetje een lang stuk geworden, of liever gezegd, een heel erg lang stuk geworden. Dat moet je me maar niet kwalijk nemen, dat is Tarja's schuld!

Echt een heerlijk album en nu al een van de beste albums van 2010 en ook (zoals ik in het begin al aangaf) een van de mooiste albumtitels en albumcovers uit 2010. Zo niet, dé mooiste! Tarja laat op dit album echt zien wat ze kan en dat ze Nightwish niet nodig heeft om een geweldige plaat te maken.