Er was in 1983 een probleempje voor fans van voor fans van The Human League en waarschijnlijk was er een platenbaas die in zijn dikke auto vreesde voor teruglopende inkomsten. Omdat tussen albums
Dare! en opvolger
Hysteria een interval van uiteindelijk tweeëneenhalf jaar kwam te liggen, verscheen deze EP om de kloof te overbruggen. Dit echter alleen in de Verenigde Staten en Canada, in Europa moesten we het met de singles doen of de EP als te dure import kopen; er verscheen hier zelfs geen compilatie.
Wel was in juli ’82 een
remix-EP verschenen onder de naam The League Unlimited Orchestra, met vijf bijna-instrumentale bewerkingen voor de dansvloer, in elkaar geknutseld door hun producer Martin Rushent.
Fascination! staat op streaming. Hóé blij word ik van
Fascination en
Mirror Man! Bijna vergeten liedjes, die binnenwaaien als familie die ik te lang niet zag. De rest haalt dit niveau niet, al is de stem van Oakley steeds weer de truc om een liedje te redden, zeker in combinatie met de stemmen van Susan Ann Sulley en Joanne Catherall. De voor mij nieuwe nummers
I Love You Too Much en
You Remind Me of Gold mogen er overigens ook zijn.
Op de
achterzijde van de hoes zien we, naast de drie met een microfoon, de mannen die de synths draaiende hielden, namen die me eigenlijk niets zeggen: Ian Burden, Jo Callis en Adrian Wright. Belangrijk voor dit geluid van The Human League zijn ze echter zeker geweest.
In 2012 verschenen op de speciale editie van
Dare! , zij het zonder
Hard Times, een track die ik minder vind. Het zestal leverde met deze EP vier aangename nummers. Zozeer dat ik weer helemaal enthousiast word. Geschikt als kickstarter van je dag!