Minutemen - Double Nickels on the Dime (1984)

Ik snap je wel... ik hoorde de plaat toen ik een jaar of 18 was, heb met toen eerst verdiept in doc at the Radarstation en Shiny Beast, later viel het kwartje alsnog.... gebeurt jou ook nog wel...

Overigens, om terug te komen op Minutemen, dit is het magnum opus, is ook geniaal in zijn soort, wel minder bepalend dan TMR.... andere platen ook de moeite waard, mn. de post-mersh serie moet je eens proberen...

2 jaar verder......

God, wat is History Lesson, Part II een juweel. Dat bassrifje blijft voor de rest van de week in m'n kop zitten.

Eerder vandaag besloten dit toch maar eens een plaatsje te gunnen in mijn top 10. (eveneens een paar anderen) Briljant album.

Snel besteld dit, echt gewoon magisch. Nooit gedacht dat een genre als Punk zo energiek en tegelijkertijd zo emotiovol kon zijn. Echt niet normaal hoe fantastisch dit.

Ik ben dit nu voor het eerst aan het luisteren en ik herkende meteen een Tortoise-achtig basloopje in Theatre Is the Life of You. Zeer verrassend om die gelijkenis te horen.

Dit is echt een geweldig album. Muzikanten die punk spelen zijn meestal niet de meest technisch onderlegde muzikanten maar Minutemen is echt een uitzondering op de regel. De 3 mannen beheersen allemaal hun instrument tot in de puntjes en vooral de baslijnen zijn echt vet, dat moet voor Les Claypool van Primus een inspiratie zijn geweest. Sowieso in het algemeen, want die knotsgekke muzikaliteit is ook bij Primus te horen. Dit album luister ik zonder problemen helemaal af!

Toch maar eens meer van deze mannen gaan opzoeken!

Mike Watt is naar mijn bescheiden mening de beste bassist ooit.

Dat vraag ik me af; ''Claypool took up the bass, influenced by the likes of Rush's Geddy Lee, Yes' Chris Squire, and Paul McCartney.'' (in de jaren '70 al) en ''Upon discovering such fusion and funk bass greats as Stanley Clarke and Larry Graham around this time, Claypool began incorporating "slapping" into his playing technique.'' (bron); ''A close family friend, Rhys Hickman, taught him the basics of the slap bass technique, which he mastered throughout his educational period.'' (wiki) Ook The Residents zijn een sterke invloed op het Primus geluid geweest.

Ik vind het verder wel leuk, doet me regelmatig denken aan Victims Family en No Means No; en het is toch niet enkel punk, maar ook nogal funk.

Briljant! Zit nu al 2 weken te luisteren naar een youtube-rip maar deze wordt zowiezo orgineel aangeschaft. Energiek, Funky en heerlijke zanglijnen. Mike Watt = Held (Firehose, Minutemen, Iggy & The Stooges, samenwerkingen met J Mascis wat een CV zeg )

Tussen al het geëxperimenteer door zitten een flink aantal geweldige nummers.......of is het andersom?

Op papier is dit album precies iets voor mij. En in de praktijk gelukkig ook. Het avontuur, de vermakelijke afwisseling, het gevoel van een muzikale trip, de gewoon loeisterke stukken, de energie... alles telt op tot een gewoon heerlijk album, een feest om naar te luisteren. Genieten, dus!

Is het andere werk van deze band eigenlijk ook de moeite waard?

Mijn cd bevat "slechts" 43 songs en mist o.a. de Van Halen cover "Ain't Talkin' Bout Love". De misschien niet onvervalste en zeker niet onverkorte Steely Dan cover "Dr Wu" staat er wel op. Telkens als ik dat nummer hoor, moet ik toch even glimlachen!

Staan alleen op de LP, ik heb ook de cd uitvoering Minutemen - Double Nickels On The Dime (CD, Album) at Discogs

Dit album is 81 minuten genieten van een grote variatie aan nummers. Het plezier spat er van af door de vrolijkheid, met ook wat serieuzere teksten die zorgen voor het scherpe randje. Het experimentele vind ik reuze mee vallen, het is meer een lange trip waar tussendoor gejamd wordt en wat dingen worden uitgeprobeerd. Af en toe zijn er uitspattingen, maar een chaos wordt het nergens. Dit komt natuurlijk ook door de muzikaliteit van de mannen. Het spel is van een hoog niveau, en vooral de baslijnen zijn om van te smullen.

Halverwege het album en nog altijd geen idee naar wat ik nu eigenlijk aan het luisteren ben... Origineel is het alleszins wel.

Hier terecht gekomen door de zeer veelvoudige verwijzingen van Jeff Tweedy in zijn recent verschenen biografie (zeer aan te raden trouwens). Jeff was grote fan van deze groep zo blijkt. Dringend eens aan een luisterbeurt onderwerpen.

Wil deze graag kopen maar op cd staan er "slechts" 43nummers ? altijd beu als er tracks op vinyl erbij staan en op andere geluidsdragers niet

Ik zit met veel plezier deze geweldige plaat, te beluisteren. Ik denk bij mezelf: "log ff in bij MuMe om te kijken of ik per uitzondering vanavond 6* van de 5 kan geven".


Wat is en blijft dit een geweldige plaat.

11 jaar later.....

Het is 'm helaas niet geworden.

wel geprobeerd recent?

Jaa een tijdje geleden maar dit soort muziek is niet meer aan mij besteed.
Word er nogal onrustig van.

corona is natuurlijk wel theme song van het jaar

Toen ik dit ruim tien jaar later eens ging checken, moest ik door het begin van dat nummer wel denken aan Swung from the Gutters!

Double Nickels on the Dime is een explosie van energie, creativiteit en avontuur! Het is een geniale mix van punk, funk, jazz en rock, die grenzen ondersteboven schopt. Elk nummer is kort, scherp en vol verrassing – van razende riffs tot spoken word en alles daartussenin. Het is de ultieme DIY-ervaring, met briljante teksten en een intens gevoel van vrijheid.