Tricky - Mixed Race (2010)

Tricky was in z'n beginperiode zo'n artiest die er toe deed: hij was vreemd, opvallend en maakte bijzondere muziek. De laatste jaren is ie dat niet meer. Het is een bekend recept waar hij telkens een ander sausje overheen giet en laten we eerlijk zijn: het zijn toch vaak de dames die zijn muziek een stempel meegeven. Maar goed: zijn bezwerende manier van zingen/praten/rappen is dan uiteindelijk toch wel kenmerkend genoeg om het stempel af te maken.
Op dit album staan zeer korte nummers die bij elkaar nog net de 30 minuten niet volmaken. Misschien niet eens zo erg, want Tricky albums zit ik zelden in z'n geheel uit.
Op Mixed Race horen we een toegankelijk geluid, iets wat we ook al vaker gehoord hebben. Minder broeierig ook. Een nummer als Kingston Logic deed me zelfs heel erg in de verte een beetje aan Daft Punk denken en de jazzy, bluesy invloeden zijn ook weer aanwezig (Early Bird, Come to Me).
Hakim zorgt voor oosterse sferen en er zijn weer bekende nummers terug te herkennen zoals Peter Gunn Theme in Murder Weapon. Dan een beetje disco in Time to Dance en we kunnen stellen dat het een veelzijdig album is geworden. Weliswaar wat aan de korte kant en zeker niet verrassend.
Maar moeten we dat nog wel willen verwachten van Tricky anno 2010? Nee, ik denk het niet. Daarvoor kun je beter nieuwe broeierige artiesten opzoeken als een Gonjasufi.
Tricky is een gevestigde naam en met korte plaatjes als deze zal hij geen opzien baren maar zal hij ook niet zo heel veel fans verliezen.
Het is allemaal best aardig, meer ook niet.

Ik vind dat Tricky na een wat mindere periode, zijn laatste echt goede vond ik angels with dirty faces, er weer staat. Zijn laatste knowle west boy, was een afrekenng met zijn jeugd, al de invloeden die hij toen had heeft hij verwerkt in die plaat. Soms werkte het, soms niet. Vooral niet wanneer hij weer zijn trip hop kant uitging. Nu borduurt hij verder op die sound, en dat levert een korte maar goede plaat op. Beter dan pre-millenium tension die weliswaar een paar héél sterke songs bevat maar ook een paar echte missers. Hij krijgt van mij 3 en een halve ster. Maxinquaye kreeg er 5, en daar staat deze echt nog niet, maar ze mag in mijn playlist