Soundgarden - Telephantasm (2010)

De eerste keer dat ik disc one uit het hoesje (probeerde) te halen, maakte ik een scheur van ongeveer een cm Van onvoorzichtig te zijn zal het alvast niet zijn... Maar wel erg netjes artwork, leuk om vast te nemen en om de liner notes te lezen.

Ik zag 'm bij Fnac vrijdag 25 September al liggen, dus ik heb geen moment geaarzeld om deze mee te nemen (ook al had ik daarna geen geld meer om de trein te betalen...).

De eerste cd is in mijn oogpunt meteen de beste van de twee. Het opent sterk met "All Your Lies" (versie van op de door mij aangeraden Sub Pop compilatie Deep Six. Deze versie heeft minder effectjes, en klinkt eerlijker dan de versie op UltramegaOK. Dat de band deze versie koos, lijkt me evident, aangezien ze UltramegaOK niet zo... UltramegaOK vonden.

Hunted Down en Fopp, beiden van Screaming Life/Fopp, ademen weer de vroege Soundgarden - sfeer uit. Ook Flower en Hands All Over zijn van hetzelfde kaliber. De songs zijn misschien technisch minder ingewikkeld dan het latere werk op SUP, BMF of DOTU, maar dat maakt ze zeker niet minder.

En dan! Dé parel van Soundgarden, hét bewijs dat Chris Cornell wel degelijk bezeten is door de duivel: Beyond the Wheel. Verder geen commentaar, gewoon 's nachts luid opzetten en je zult begrijpen wat ik bedoel.

Daarna volgt het grandioze, ironische Big Dumb Sex, met dat aanstekelijke refreintje dat je beter niet zingt als omalief in de buurt is: Tell me if you think it's ugly but now don't you want to touch it anyway/ I'm gonna fuck fuck fuck fuck you


Get on the Snake live had ik liever vervangen gezien door een topnummer als Gun.

Birth Ritual (van de Singles soundtrack) neigt weer naar het vroegere werk, met de typische Soundgarden riffs en Chris Cornell die, as usual, alles geeft.

Black Rain is duidelijk een B-side van BMF, maar, begrijp me niet verkeerd, het had misstaan op BMF maar had het op een ander, vroeger album heel goed gedaan, me dunkt.

Een *4, en nu maar wachten op de aankomene B-sides!