Bedroom Eyes - The Long Wait Champion (2010)
mijn stem
4 stemmen
Zweden
Pop
Label: A West Side Fabrication
-
(Here's One for You) Underdog (3:53)
-
Hand-In-Hand Grenade (3:29)
-
Manifesto of a Midair Alliance (3:33)
-
Sincerely (Formerly) Yours (3:39)
-
The Traveler's Hi-Fi Gospel (6:56)
-
Motorcycle Daydream (2:54)
-
Blueprint for Departure (4:50)
-
The Skywriter (5:28)
-
Norwegian Pop (3:26)
-
Dancing Under Influence (3:13)
0
geplaatst: 25 augustus 2010, 17:32 uur
Categorie: 'baroque pop'.
Iedereen die mij de afgelopen tijd een beetje heeft gevolgd weet dat ik dan ongetwijfeld rechtop ga zitten en dat de oren gespitst gaan worden. Doet u mij nog maar een portie baroque! Het kan niet zwierig genoeg wat mij betreft.
Maar in het grote aanbod releases is het toch ook een weg zoeken en dan biedt MySpace altijd wel een beetje richting: koortjes, viooltje, beetje rammel pop-rock en dan weet ik genoeg. Bedroom Eyes krijgt een grote kans, want als mijn gevoel na zo'n MySpace bezoekje zegt dat Belle and Sebastian-achtige pop wel eens mijn deel zou kunnen zijn als ik het hele album beluister dan is dit een must-have met achteraf hopelijk een aERo-proof sticker en daarmee een tip voor de andere zwieresque liefhebbers of mensen die genieten van indie popliedjes met een lichte rammeligheid die het allemaal spannend weten te houden.
De Zweedse Jonas Jonsson is de naam achter Bedroom Eyes en levert met The Long Wait Champion een heerlijk lentefris album af waar aardig wat afgetokkeld wordt door de strijkers die ook menigmaal van zich laten horen door net even dat extra strijkje te leveren dat albums als deze zo charmant maken; want charmant is het!
Het is knap als je weet op te vallen in het enorme indie-spelersveld waar artiesten gebruik maken van authentieke, klassiek getinte instrumenten (want naast strijkers horen we ook blazers terug). Er zijn er namelijk zoveel van en het klinkt allemaal niet bepaald vernieuwend. Dat hoeft ook niet: als het fijn in je oren klinkt dan is het goed. Wat ik dan wel weer jammer vind is dat het wel eens zo zou kunnen zijn dat deze release net een paar maanden te laat plaatsvindt. Dit is zoals gezegd echt een lente-plaatje in mijn oren terwijl als ik naar buiten kijk ik toch echt constateer dat de herfst al staat te trappelen (ja, vroeg dit jaar, maar helaas is het zo). De hoes werkt dit gevoel natuurlijk extra in de hand.
Misschien dat dit album een beetje snel in de vergetelheid gaat raken door een verkeerde timing? Of is dit flauwekul? Albums moeten toch een heel jaar kunnen aanslaan? Jazeker. Maar dan zijn dat ook wel de echt grote releases. Blijvertjes. Dat weet ik zo net nog niet bij Bedroom Eyes. Ik zie hem nog niet zo 1-2-3 een Belle and Sebastian-achtige status verwerven. Ik ervaar trouwens ook een beetje een Jens Lekman gevoel.
Hoe dan ook is dit voor nu een leuk album dat prettig in het gehoor ligt en dan zien we later wel weer of het een blijvertje is ja of nee.
Iedereen die mij de afgelopen tijd een beetje heeft gevolgd weet dat ik dan ongetwijfeld rechtop ga zitten en dat de oren gespitst gaan worden. Doet u mij nog maar een portie baroque! Het kan niet zwierig genoeg wat mij betreft.
Maar in het grote aanbod releases is het toch ook een weg zoeken en dan biedt MySpace altijd wel een beetje richting: koortjes, viooltje, beetje rammel pop-rock en dan weet ik genoeg. Bedroom Eyes krijgt een grote kans, want als mijn gevoel na zo'n MySpace bezoekje zegt dat Belle and Sebastian-achtige pop wel eens mijn deel zou kunnen zijn als ik het hele album beluister dan is dit een must-have met achteraf hopelijk een aERo-proof sticker en daarmee een tip voor de andere zwieresque liefhebbers of mensen die genieten van indie popliedjes met een lichte rammeligheid die het allemaal spannend weten te houden.
De Zweedse Jonas Jonsson is de naam achter Bedroom Eyes en levert met The Long Wait Champion een heerlijk lentefris album af waar aardig wat afgetokkeld wordt door de strijkers die ook menigmaal van zich laten horen door net even dat extra strijkje te leveren dat albums als deze zo charmant maken; want charmant is het!
Het is knap als je weet op te vallen in het enorme indie-spelersveld waar artiesten gebruik maken van authentieke, klassiek getinte instrumenten (want naast strijkers horen we ook blazers terug). Er zijn er namelijk zoveel van en het klinkt allemaal niet bepaald vernieuwend. Dat hoeft ook niet: als het fijn in je oren klinkt dan is het goed. Wat ik dan wel weer jammer vind is dat het wel eens zo zou kunnen zijn dat deze release net een paar maanden te laat plaatsvindt. Dit is zoals gezegd echt een lente-plaatje in mijn oren terwijl als ik naar buiten kijk ik toch echt constateer dat de herfst al staat te trappelen (ja, vroeg dit jaar, maar helaas is het zo). De hoes werkt dit gevoel natuurlijk extra in de hand.
Misschien dat dit album een beetje snel in de vergetelheid gaat raken door een verkeerde timing? Of is dit flauwekul? Albums moeten toch een heel jaar kunnen aanslaan? Jazeker. Maar dan zijn dat ook wel de echt grote releases. Blijvertjes. Dat weet ik zo net nog niet bij Bedroom Eyes. Ik zie hem nog niet zo 1-2-3 een Belle and Sebastian-achtige status verwerven. Ik ervaar trouwens ook een beetje een Jens Lekman gevoel.
Hoe dan ook is dit voor nu een leuk album dat prettig in het gehoor ligt en dan zien we later wel weer of het een blijvertje is ja of nee.
* denotes required fields.
* denotes required fields.