Magic Kids - Memphis (2010)

Inmiddels heb ik er toch al wat meer luisterbeurten opzitten, en m'n enthousiasme is een klein beetje getemperd: het klinkt soms gewoonweg te simpel. Maar, simpel is niet altijd synoniem voor slecht, en dat bewijst deze plaat toch nog altijd.

De 11 catchy popnummers op deze plaat zijn goed voor een klein halfuurtje vrolijkheid, met een weemoedig trekje. Met de korte speelduur heb ik geenszins geen problemen, integendeel; mocht dit plaatje bijvoorbeeld drie kwartier duren, ik zou het misschien niet meer trekken.

Het enthousiasme is dus getemperd, zei ik. Toch betrap ik me er regelmatig op dat ik een bepaalde drang voel om dit plaatje op te zetten. Als ik eens met de fiets ergens heen moet, dan schiet dit plaatje nogal snel in m'n hoofd. En dan zet ik het op, lekker genieten

Het merendeel van de songs is gewoon goed. Het kortste nummer, 'Good To Be', is op dit moment m'n favoriet, maar dat zou volgende week evengoed 'Little Red Radio' of 'Cry With Me Baby' kunnen zijn.

De instrumentatie is een geslaagde combinatie, en dat is de reden waarom ik dit beter vind dan de grijze middelmaat. Viool, gitaar, blazers, piano, ze staan allemaal in functie van de aantrekkingskracht van de plaat. Ook de vocalen spelen hierin een niet te onderschatten rol; het is inderdaad een beetje zoals bij Belle & Sebastian, met Isobel Campbell.

Mindere nummers staan er ook op, zoals 'Superball' en 'Skateland'. Zo zie je ook de keerzijde van de medaille; trek die combinatie waarover ik het al had te ver door, en het begint een beetje melig te klinken. Maar goed, het is in ieder geval een mooi debuut, en laat het beste voor de toekomst verhopen.

Mijn cijfer is, zoals ik enkele weken geleden al aangaf, dan ook positief.

3,5 sterren

In mijn wekelijkse radio-rubriek 'De Keuze van Kas' op AmsterdamFM heb ik vandaag dit album besproken, beluister het hier.