Ice Cube - I Am the West (2010)

No Country for Young Men vind ik tot nu toe het dopest .

Ik ga toch voor Hood Robbin'

die heb ik nog niet geluisterd

Gauw doen dan!

Digg dit album wel, ice cube steld me wederom niet teleur. Wellicht, nee zeker, minder dan raw footage, maar te pindakazen dit hoor.

mja die is wel beter opzich maar dat nummer er tussen is echt om te janken "it is wat it is" wtf.

Vreselijke beat heeft dat nummer, ongeïnspireerde Ice Cube. vreselijke track.

Ice Cube heeft hier weer plaats gemaakt voor wat meer "blije" southside geluiden en heeft de rauwere sound met Raw Footage achter zich gelaten. Ik vind dit zonde want Raw Footage was hierdoor meer door te pruimen. Er staan hier wel degelijk een aantal lekkere tracks op maar tis allemaal wat te blij voor mij. Ice Cube hoort hard te komen over harde beats dan komt hij het best tot z´n recht, zonde hierdoor blijft deze plaat voor mij steken op 3*

Een teleurstelling, dit album. De titel is te misleidend, met zo'n naam verwacht ik een album vol met piano-sample beats waarover je nek kan breken. Die zijn er wel, maar veel te weinig. Alleen Life In California, I Rep That West, No Country For Young Men en Hood Robbin' brengen mij dat West Coast sfeertje. Nothing Like L.A. en Your Money Or Your Life zijn ook prima nummers. Het dieptepunt is natuurlijk She Couldn't Make It On Her Own. Als Cube zo nodig zuidelijke beats wil hebben, dan moet hij de betere producers zoals DJ Toomp, J.U.S.T.I.C.E. League of zelfs Boi-1da kiezen. Het rare is dat op Raw Footage ook een aantal onbekende producers stonden, maar dat pakte goed uit. Cube blijft een vermakelijke rapper, ongetwijfeld nog steeds een van mijn favorieten. Zeker op een harde, pompende beat. Maar dan moet er wel een beetje kwaliteit in zitten, Hopelijk pakt Cube zijn volgende aan zoals WC's Guily By Affiliation, dat vind ik een hedendaagse West Coast klassieker. Over WC gesproken, die is op dit album weer lekker bezig

Nog een lichtpuntje: Man Vs Machine is de eerste track sinds een lange tijd die me kippevel geeft.

3*

2,5* ik kan er gewoon niet meer van maken kijk naar "Your money or Your life" dat is echt gewoon een refrein voor een dom kinder liedje heel misschien verhoog ik het nog naar 3 maar ik vind het even slecht als Before I self destruct van 50 cent .

"De eerste fan is bij deze in ieder geval al definitief afgehaakt." Met deze woorden besloot ik twee jaar geleden mijn recensie van Ice Cubes laatste album Raw Footage. In de tussentijd is er weinig veranderd: nog steeds weet de N.W.A.-veteraan zichzelf goed onder de aandacht te brengen zonder met grote labels in zee te gaan, nog steeds is hij uitermate kritisch op zijn rappende collega's en nog steeds heeft hij het liefst over zijn reputatie als Westcoast-legende.

Daarom zou er geen enkele reden te bedenken zijn waarom I Am the West plotseling wel kan bekoren - en toch is dit tot op zekere hoogte wel het geval. Ten eerste maakt Cube niet zoals op Raw Footage de fout om zijn nummers vrijwel allemaal vier, soms zelfs vijf minuten door te laten gaan. De gemiddelde speelduur van een track op I Am the West is omstreeks de drie minuten - en dat is precies goed: het geeft Cube genoeg tijd om zijn rapkunsten te etaleren, zonder dat hij in herhaling valt. En wat misschien belangrijker is: langzamerhand begint het hele personage Ice Cube totaal uniek te worden. Waar zijn voormalig N.W.A.-collega's zich ofwel in de schaduw houden (MC Ren), of toeleggen op het regisseren van pornofilms (Yella), of alleen met aankondigingen van nieuw materiaal het muzieknieuws nog halen (Dr. Dre), doet Ice Cube precies hetzelfde als twintig jaar geleden. De MC van in de veertig speelt geregeld in zoete familiefilms en woont netjes met zijn vrouw in een chique buurt, maar geef hem een microfoon en hij is weer hetzelfde straatschoffie als vroeger.

Op I Am the West lijkt Cube deze toch vreemde situatie zelf uitstekend door te hebben. De refreinen, de albumtitel: ze zijn allemaal zo over de top, dat ze weer passen. Over overwegend tamelijk goedkope dirty south-beats (afkomstig van legio onbekende producers) verkondigt Cube zijn boodschap met een ontzettende stelligheid. Zijn flow is tamelijk voorspelbaar, maar daar gaat het niet om: het gaat om dat typische zware stemgeluid dat hem in zijn begindagen al onderscheidde van de rest. Ook al weet je dat het niet klopt als hij zegt dat het kiezen is tussen je geld en je leven, uit Cubes mond klinkt, zoals altijd, ieder woord als waarheid - dus dan doet het er niet zo veel toe wat hij precies rapt.

In dat kader is het ook prettig dat veel nummers zo kort duren. Het zorgt er weliswaar voor dat het album (in tegenstelling tot Raw Footage) geen strak geheel vormt, eerder een verzameling losse schetsjes, maar dit houdt het tempo er tenminste in. Het heeft namelijk tot gevolg dat Ice Cube de aandacht continu vasthoudt - en dat is maar goed ook, want dan vallen de vele gebreken - zoals de matige gastrappers, de veelal voorspelbare producties en de soms afgezaagde teksten (zie titels als Too West Coast en Nothing Like L.A.) - niet of nauwelijks op. Ice Cube zegt het, dus het zal wel waar zijn.

Voor de duidelijkheid: I Am the West is absoluut geen kwalitatieve hoogvlieger. Dit negende solowerk van Cube staat vol clichés, de beats zijn - op enkele heerlijke uitzonderingen zoals No Country for Old Men en het intelligente Hood Robbin’ na - allerminst verheffend. De meeste nummers voegen dan ook niets toe aan Ice Cubes oeuvre, maar de man doet nog steeds volledig waar hij zin in heeft. Zijn stem heeft een autoriteit waar geen enkele andere Westcoast-rapper aan kan tippen. Hoeveel slordigheidsfoutjes hij dan ook maakt, hij komt ermee weg. En die sneer in de richting van Em en Dre op uitschieter Drink the Kool-Aid: ook daar komt hij mee weg. Want er zijn rappers die te lang door gaan, maar die grens is Cube al ruimschoots voorbij. Hij is langzamerhand onderdeel van het culturele erfgoed geworden.

Bron

deze cd is veel beter dan ik verwacht had na het lezen van al jullie negatieve reacties

Dan raad ik je dringend aan om AmeriKKKas Most Wanted, Death Certificate en The Predator te gaan luisteren.

En (in minder maten) Raw Footage.

Nee man! Lethal Injection dan, maar toch geen Raw Footage.

Ik vind Raw Footage redelijk tot goed te pruimen hoor, stiekem zelfs beter dan Lethal Injection.

En N.W.A. - Straight Outta Compton als je die nog niet kent.

Co-sign.

Co-sign

Ik koop deze cd zo snel mogelijk! Ik vind het echt een top album! Ik was bang dat Gangsta-Rap dood was...Ice Cube maakt het met dit album voor mij weer goed! Vooral wat hij hiermee bedoelt (wat je in veel nummers hoort) is dat hij de nieuwe generatie afkraakt (de autotune generatie) het is heerlijk om hem te horen zeggen. Ik zie ook dat mensen neit praten over het nummer: Your money or your life! Ik vind dit echt een heel hard nummer! Ik heb dit album een 4,5 gegeven. Eigelijk toch een 4 want ja.. sommige zijn wat minder (maar geen 1 echt slecht) Maar aangezien we in een rap crisis zitten, en ice cube daar over rapt... een 4,5

Ik zit niet in een rap crisis hoor, jij wel?

Haha..rap crisis. Lolz0rz.

Met dit album zal het niet veel beter worden in deze "rap crisis"

Spreek voor uzelf.

De arrogantie van Ice Cube de laatste jaren verbaasd mij enorm. Tegenwoordig (BET cypher anyone?) zijn zijn teksten ook gewoon wack.

Ik vond 't wel komisch om te zien dat Cube's zonen eruit werden gerapt door Run's zonen. En Run vond ik zelf ook beter dan Cube...

Cube heeft zijn beste tijd nu echt wel gehad. Hij had na Raw Footage van mij mogen stoppen. Matig album.

Ook wel logisch, rappers als Jay-Z, Ice Cube, Dr. Dre, Snoop Dogg, etc. worden ook een jaartje ouder. Je kunt niet altijd over de ghetto blijven rappen zonder in te boeten aan geloofwaardigheid.

Voor mij is dit het bewijs dat maar weinig rappers meekunnen met de tijd. De meesten blijven steken in hun eigen hoogtijdagen en proberen keer op keer zo'n succesrecept te recyclen. Dit zijn voor mij beperkte artiesten.

Nas is één van de weinigen die het wel (deels) is gelukt om toch vernieuwend terug te komen, hoewel dat ook niet altijd een geslaagd project is gebleken (Hip-Hop Is Dead, Untitled).

Won't you Google me, bitch?

Ik ben teleurgesteld in Ice Cube, ik had een beter album verwacht van m'n favoriete west-coast rapper. Maar zoals bij de meeste veteranen, heeft hij z'n beste tijd gehad en moet je geen klassiekers meer verwachten. Zo slecht is dit album helemaal niet en er staan toch wat bangers op.

We beginnen met Soul On Ice en dit vind ik toch wel een aardig nummer. Dit geld ook voor I Rep That West, Drink The Kool Aid en Hood Robbin'. De nummers Life In California, She Couldn't Make It On Her Own, Is It What it Is en Nothing Like L.A. zijn toch wel de nummers die het niveau onderuit halen...