James Vincent McMorrow - Early in the Morning (2010)

Ik had vooraf al hoge verwachtingen van dit album, en die zijn gelukkig helemaal uitgekomen. Hoogtepunt is wat mij betreft Sparrow and the Wolf, een nummer dat geweldig goed in elkaar zit, met een goed ritme. If I Had a Boat, We Don’t Eat en From the Woods zijn wat dat betreft totaal anders maar minstens zo krachtig. Een aantal nummers zijn helaas wel iets te simpel of weten mij niet volledig te raken. Maar dat McMorrow met dit debuut een onuitwisbare indruk heeft gemaakt, moge duidelijk zijn.

Kijk ook eens naar zijn nieuwe nummer:

We are Ghosts

Staat helaas niet op deze CD.

Zeer fraai album. In de gebruikelijke vergelijkingen hoor ik nergens Phosphorescent opduiken. Daar heeft het nog het meest van weg, wat mij betreft.

bij mij gaat deze juist alweer vervelen, draai 'm al sinds okober 2010. Net even te saai vooral in de ballads kabbelt 't. Als zanger vind ik 'm nog wel overtuigen maar tis vooral muzikaal waar er van mij meer durf in mag. Geef me dan maar de nieuwe fionn regan-100 acres of syracuse. Constante spanning daar hou ik meer van.

Bloedjemooi. Gelijk 4,5 sterren.

Het verhaal van James Vincent McMorrow lijkt erg op die van Justin Vernon. McMorrow sloot zich voor een periode van een aantal maanden op in een blokhut aan de Ierse kust. Resultaat: een folk album met een falset stem (a la Patrick Watson, Bon Iver). Na het beluisteren van Early in The Morning vraag je je al snel af of McMorrow het neefje is van Patrick Watson of het achterneefje van Justin Vernon. Maar McMorrow is gewoon McMorrow.

Early in The Morning is een prima Folk plaat geworden. Opener If I Had a Boat is meteen raak. Een mooi nummer wat goed weergeeft wat het album te bieden heeft. Er staan veel rake nummers op Early In The Morning. Mooie instrumentatie en soms zelfs een goude melodie. De Stem van McMorrow roept veel vergelijkingen bij mij op. Zo doet zijn schorre stem me denken aan: Patrick Watson, Bon Iver, John Mayer (!), Jeff Buckly & Ray Lamontagne. Echter is er niet spraken van een rip-off. Zijn stem lijkt niet te veel op die van een van de hierboven genoemde namen. Nummers als Sparrow and the wolf en This Old Dark Machine behoren tot mijn favoriete nummers van het album.

De Ballads van McMorrow zijn redelijk saai en niet het sterkste van het album, deze kunnen me niet overtuigen, hoewel ze geen irritatie op wekken.
Het grootste probleem met McMorrow vind ik dat hij geen scherp randje heeft, alles is zo braaf en redelijk standaard. Het is zeker mooi, maar soms mag de muziek wel iets meer ballen vertonen.

Dus de conclusie luid: Early in The Morning is een degelijke Folk plaat, bij vlage zelfs bloedmooi. Maar James Vincent McMorrow mist net dat ene scherpe of bijzondere randje, dat wat hedendaagse 'Folkhelden' als Bon Iver, Fleet Foxes en Patrick Watson wel uniek maakt. Dat is jammer.

van: http://daanmuziek.blogspot....

Vond dit eerst eigenlijk een ordinaire rip-off van wat Bon Iver doet op 'For Emma', maar na herhaald luisteren kan ik het toch wel steeds meer waarderen. Men name If I Had a Boat is een bijzonder mooi nummer. Zal het album nog wat vaker luisteren voor ik een oordeel vel.

Nico Dijkshoorn plaatste dit vandaag op zijn Twitter, en aangezien onze muzieksmaak nog wel eens overeenkomsten wil vertonen en hij sprak over "mooi", besloot ik het eens te luisteren. Meteen toen ik de cover en de man met baard zag, dacht ik: dit kan wel eens wat voor mij zijn.

En inderdaad. We Don't Eat is zojuist afgelopen en ik denk dat ik wel kan zeggen dat ik nu al helemaal weg ben van zijn (stem)geluid. Wat kan folk toch mooi zijn.

Dit ga ik zeker checken.

Nu Bon Iver een naam is geworden die een breder publiek weet aan te spreken, komen er ook meer epigonen naar boven drijven. Althans dat gevoel heb ik wel een beetje bij McMorrow. Dat komt grotendeels wel door zijn stem, de muzikale benadering is m.i. toch wat lichtvoetiger van opzet. Geen idee of deze meneer ook via www.trekkershut.nl ergens een hutje heeft gehuurd en daar dit album heeft geschreven, maar het zou zomaar kunnen. Het klinkt allemaal wel aangenaam en J.V. gooit gelukkig ook niet continu dat hoge kweelstemmetje erin en geeft meer variatie als Bon Iver. Toch vind ik dat de muziek niet onderhuids weet te kruipen...althans bij mij. Gewoon een album dat ik wel prima te luisteren vind, maar niet het gevoel bij krijg dat dit wel eens een groeiertje zou kunnen worden.

Grappig genoeg is zijn verhaal bijna hetzelfde. Uit het cd-boekje: "At the start of 2009 I moved to a house by the beach on my own, with one mic, some recording equipment and very little idea exactly what I was going to do. For five months I stayed there, surrounded by instruments, writing songs, changing them, pulling them apart, then putting them back together, What I ended up with was the eleven songs that became this album."

J.V., zoals jij hem noemt, zijn ook de initialen van Bon Iver: Justin Vernon... Toeval?

Hij komt volgend jaar (ook) naar Paradiso en Rotown.

Nieuws op Podiuminfo : Ook Rotterdam en Amsterdam voor James Vincent McMorrow

Iemand die ook naar zijn optreden in Paradiso gaat?

Het is mij allemaal wat te gezapig en saai. Daarbij lijkt het te veel op al die andere voorgenoemde namen en jezelf in een hut opsluiten is zoooo cliché.

En wat vind je van musici die in de studio gaan zitten met een koptelefoon op? Hartstikke origineel zeker? Ik vind dit een volkomen onzinnige toevoeging aan een toch al niet echt diepzinnige recensie. Natuurlijk: smaken verschillen, maar hoe kun je een nummer als "In the Woods" in hemelsnaam gezapig noemen? Ik heb "Early in the Morning" nu tussen de 80 en de 100 keer beluisterd en nog steeds ben ik onder de indruk van de prachtige melodieën. Een schitterend debuut van James, het zal niet meevallen dit te evenaren.

Dat moest natuurlijk met een knipoog gelezen worden, ik dacht dat dat wel duidelijk was. Maar toch: ik probeer ermee aan te geven dat ik dit soort singer-songwriters inclusief baard, houthakkers hemd en lieflijke folkliedjes een beetje te veel heb gehoord en gezien. Dat is gewoon mijn persoonlijke moeheid met dit genre. Dus er is niets mis mee als jij dat helemaal niet hebt

PS: en je bedoelde denk ik From The Woods!!..? Vind het een aardig nummer, maar ook niet veel meer dan dat...

AARGH! Honderd keer beluisterd en nóg schrijf ik de titel fout. Stom van me.
Overigens hebben we in ieder geval één overeenkomst: ik word ook nogal moe van de huidige generatie singer-songwriters. Omdat ik fan ben van ouwe knarren zoals Tim Hardin, Tim Buckley, Nick Drake en Bob Dylan komen mensen geregeld op de proppen met nieuwe zangers in hetzelfde genre en menen dan dat ik dat ook wel goede muziek zal vinden. Maar meestal vind ik er weinig aan, het klinkt gekunsteld en weinig geïnspireerd. Maar James Vincent McMorrow is voor mij een uitzondering.

Berichten over diverse concerten verplaatst naar James Vincent McMorrow

DIt album heb ik volgens mij eind 2010 al op de Luisterpaal voorbij horen komen. Nu las ik in de recenste OOR een zeer lovende recensie (beetje laat?) en was het een 'oh-ja die moet ik nog eens luisteren-ervaring'.
Natuurlijk valt een opvallend maar wel bekend stemgeluid op bij de mooie openers If I Had A Boat en Hear The Noise That... duidelijk Bon Iver-isch, vleugje Fleet Foxes misschien?
Maar daarna beklijft het niet echt, het zijn mooie liedjes maar het kabbelt allemaal een beetje voort.

En eerlijk gezegd had dat stemverheffen niet gehoeven aan het eind van From The Woods. De eerste luisterbeurt was op dat moment even
Ergens tussen 3 en 3,5 * voorlopig.

De eerste drie nummers vind ik fantastisch, daarna kakt het op momenten toch wel wat in. Wel een ruime voldoende waard.

Halfje erbij, ik ben helemaal om.

Wonderschoon en in de trend van Bon Iver c.s. Lekker wegdromen met dit fantastische ingetogen album. Absolute topper is Follow you down That red red oak tree. Heerlijk.

Ik heb hem er gewoon opstaan, als twaalfde track.

Mooi, dat is het alleszins. De associaties met Bon Iver liggen voor de hand. Ik ben er nog niet echt uit of hij veel eigenheid in de muziek kan leggen, daarvoor heb ik het nog niet genoeg beluisterd. Het klinkt allemaal mooi en kabbelt aangenaam voort. Er zit niet echt een stroomversnelling in (behalve dan het einde van 'From The Woods') en toch stoort me dat niet echt. Leuk, aangenaam album, maar voorlopig ook niet meer dan dat.

'Eén van de allerbeste en mooiste shows die Nederland in 2012 mocht meemaken' schreef ik nav het prachtconcert in de Melkweg van 29 juni.

James Vincent McMorrow geeft Melkweg koude rillingen op zomerse avond | LiveXS

Ben wel beetje huiverig voor zijn tweede plaat, zal veel instrumenten bevatten en weet niet of z'n stem daar zo mooi bij past.

Ik ben ook erg benieuwd naar de opvolger. Tijdens concerten speelt hij zijn hele debuutplaat, aangevuld met enkele covers, maar nieuw materiaal lijkt nog niet voorhanden.

Was op Werchter werkelijk geniaal. Wat een klasse.

Wonderschoon album. De man heeft werkelijk een schitterende stem.

oke voor iedereen die Mcmorrow mooi vindt heb ik een supertip in precies t zelfde straatje
Fossil Collective - Tell Where I Lie (2013)

Dit doet me een beetje denken aan een mengelmoes van Mumford & Sons, Bon Iver maar vooral John Mayer. Geslaagd album. 4*.

Pracht plaatje die gedurende de herst- en wintermaanden weer vaak gedraaid zal worden, helemaal met een nieuw album en concert in het vooruitzicht!

Sinds ik te weten ben gekomen dat deze man in Groningen speelt binnenkort toch maar aan dit album begonnen. James heeft me niet teleurgesteld, echt een groeier! Ook maar gauw kaarten kopen voor z'n concert.

Mooi plaatje, maar niet zo indrukwekkend als ik op basis van de 'buzz' had gedacht. Wel een talentvolle muzikant. Benieuwd naar de opvolger, die (ook 'buzz'?) ook erg goed schijnt te zijn.

In de relatief rustig eerste releasemaand van 2014 waagde ik mij aan Post Tropical van James Vincent McMorrow. Waar ik dacht standaard folk te krijgen kreeg ik een weergaloos geproduceerd, intens en origineel (al licht Bon Iver anno zijn tweede album soms wel erg op de loer) werk waarin indrukwekkende stem en scherpe, originele begeleiding een verslavend geheel vormen. Een zeer positieve verrassing dus.
De standaard folk waarmee ik hem associeer staat dus op deze plaat die ik zojuist met terugwerkende kracht voor het eerst beluisterde. En wat een fikse domper zeg! Zijn intens goede stem komt hier een stuk minder goed door en klinkt vrij standaard en niet onderscheidend. De voorspelbare, retesaaie liedjes met wel heel gemiddelde folkbegeleiding maken de switch die hij maakt op de opvolger des te indrukwekkender. Wat een artistieke vooruitgang! Deze plaat snel vergeten, dat dan weer wel.

Mooi.

Dat is mijn eerste gedachte. Ik kwam via Spotify bij James Vincent McMarrow (een mond vol) terecht.. Als ik het me goed herinner stond hij onder mijn aanbevelingen, naast een tal van andere artiesten waar ik niet te lang naar kan luisteren (Bon Iver, James Blunt), echter kende ik zijn muziek nog niet, dus laat ik dat eens proberen..

"If I had a boat". Wow. Prachtig. Dit zal waarschijnlijk in mijn lijstje van favoriete singer-songwriternummers komen. Wel direct het mooiste nummer, denk ik, van het album. Ik schrijf 'denk ik' omdat ik het album nog niet zo vaak geluisterd heb, maar dit nummer maakt toch wel de meeste indruk. Ik begin met een 3,5, neigend naar een 4,0, maar ik ben bang dat dit album mij niet te lang zal boeien.. Ik ben nou eenmaal geen echte folkliefhebber, uitzonderingen daar, maar ik vind dit een stuk beter te verteren dan een Bon Iver.