The Black Noodle Project - Ready to Go (2010)

Na een tweetal sterke albums en twee albums die best redelijk waren valt dit album mij erg tegen. Het zijn stuk voor stuk matige composities met als dieptepunt het van los zand aan elkaar hangende Ready to Go Part 2. Als je al luisterend bij jezelf denkt 'was het maar afgelopen' dan is er geen klik.
Was er op het vorige album sprake van dat de band naar hardrock neigde, nu klinkt er meer jazz door. En dat is aan mij meestal niet besteed. Jammer dat de stijl van de voorganger niet is doorgezet. Allen in afsluiter Farewell is er nog iets van aanwezig.
2,5*

ik ben het met vorige schrijver eens al herken ik de aangehaalde jazzsound niet echt. Soms een sprankeling en een goed idee maar het meeste komt te kort. Ook de ietwat lullige productie helpt daar niet bij. Ik noem als voorbeeld Coming Up for Air en de Faith no More cover F(r)om Out of Nowhere (valse zang!).

Gelukkig zouden ze daarna nog prachtig ander werk uitbrengen