TLC - Ooooooohhh... on the TLC Tip (1992)

Heerlijk uptempo album. Eindelijk weer eens herontdekt en wat blijft dit heerlijke vrolijke muziek! Fijne New Jack Swing, met dank aan de heren La Reid & Babyface en Dallas Austin.

Twintig jaren zijn inmiddels verstreken en nog steeds blijft 't een leuk debuut van de dames, al waren ze ten tijde van deze release eigenlijk nog jonge meiden. Wat voor de luisteraar vooral zo leuk is aan Ooooooohhh... on the TLC Tip, is de losse en ongedwongen sfeer die van begin tot eind aanwezig is. Je hoort het er gewoon van af dat ze plezier hadden in het maken van het album. Terwijl op de andere albums die volgden vooral de R&B domineert, hoor je hier nog veel invloeden van hip-hop terug; een bijkomend leuk gegeven. Qua songmateriaal hebben ze goed geluisterd naar tijdsgenoten als Salt ’N Pepa, maar dat maakt natuurlijk niets uit. Ain’t 2 Proud 2 Beg zou je dan ook kunnen zien als de Let’s Talk About Sex van dit trio. Uiteindelijk is het wel het meest vermakelijke nummer hiertussen. Wat je overhoudt varieert van leuk tot wat minder gedenkwaardig (al wordt het nergens vervelend of saai). De overige singles verdienden zeker hun populariteit. Zowel Hat 2 Da Back als What About Your Friends als Baby-Baby-Baby doen zich ook vandaag de dag nog fris aan (dus niet modern, maar fris). Oké, ze zijn tijdsgebonden, maar dat ontneemt het luisterplezier zeker niet. Van de overige albumtracks zijn het vooral 't grappige Shock Dat Monkey en His Story, van die laatste is de zang mooi, die een vermelding verdienen. Alles bij elkaar opgeteld is dit geen hoogstandje, maar de spontaniteit is onweerstaanbaar.

hoorde gisteravond de Ben Liebrand 12" van Ain't 2 proud 2 beg, heerlijk begin 90's clubnummer

vond Left Eye altijd wel een eigengereide stem hebben, zeker niet een toprapster maar wel genoeg eigen geluid

De rauwheid ging er wel af ja, vooral vanaf album 3 klinkt het allemaal wat gepolijster, hier is het 1 wilde rit nog

Heerlijke muziek en ietwat jong van geest qua thematiek, maar afgekeken van Salt n Pepa, nee! Waar Aint to proud to beg een heerlijk dansnummer is, is talk about sex een bewust pogingkje tot hit met een ondeduegende titel.
Qua muziekstijl is dit de perfecte brug tussen de new jack swing(beat) met de daaropvolgende r&b. Het genre dat in de jaren nog echte artiesten voort bracht. De productie doen me als ik het ergens mee moet vergelijken het meest denken aan de BombSquad. Minder hard als bij Public Enemy maar diezelfde wilde stijl van gebruik van soul en funk samples en breakbeats. Geen idee of dit album ook al door Organized Noize is geproduceerd.
De combinatie van de drie karakters werkt hartstikke lekker en de enige kritiek zou kunnen zijn dat geen van de drie een echte dijk van een stem heeft. Hoewel er variatie zit in de nummers heeft het album toch een duidelijk herkenbare sound. Helaas zakt het niveau na de helft (met his story inzakt qua niveau)
Het hierop volgende album is een stuk volwassener wat betreft productie en is ook consistenter qau niveau, maar mist de aanstekelijke speelsheid dat zorgt dat dit een echt album blijft. Favoriete tracks kan ik niet noemen omdat de de tracks samen dus dit heerlijke album vormen. Okay, Proud to beg, das da way we like 'em, what about your friends en Hat2 da back.

Heb Ain't 2 proud 2 beg vandaag weer een paar keer geluisterd, het nummer spat van de energie en zit zo vol met samples, wat een verschil met de Crazysexycool era. Op de uptempo nummers komen ze sowieso een stuk beter uit de verf, bij de ballads zakt het niveau. En Left Eye hoorde ik graag, dat licht hysterische wat Nicky MinaJ ook heeft.