Julia Stone - The Memory Machine (2010)

Ja, inderdaad, de zus van.

Na het grote succes met haar broer Angus dacht men dat het wel slim zou zijn om dit album, opgenomen in 2008, uit te brengen. Tot nu toe alleen in Australië moet ik erbij zeggen.

Zelf zegt ze hierover: "None of the tracks, I don't think, would be a far cry from being on a record that Angus and I made together. But it's just more... Maybe a little bit darker. There's some kind of horror movie themes going on in there."

Alleen al het artwork (met duidelijke film-invloed) maakt nieuwsgierig naar dit album.
Gelukkig is de inhoud ook zeer goed te pruimen. Liefhebbers van de nummers waarop Julia het voortouw neemt zullen verrukt zijn met dit album, tegenstanders zullen het mee vinden vallen. Het lijkt of haar stem hier iets minder snerpend klinkt (maar het kan ook mijn gewenning zijn na al die luisterbeurten van Down the Way).
Dit is een zeer goed verzorgd en mooi folk-album. Het zal geen potten breken, het is niets nieuws onder de zon maar dat is de samenwerking met haar broer ook niet en zie hoe het aanslaat overal!
Dat zou met dit album ook moeten kunnen: tien heerlijke pareltjes waar het heerlijk op wegdromen is. Dat is toch heerlijk op z'n tijd?!
Dit is alvast heel prettig de herfst ingaan op deze manier.

Voer voor liefhebbers van: Angus and Julia Stone, Isobel Campbell, Beth Gibbons

Ben benieuwd.

Dit raakt mij eerlijk gezegd meer dan het werk met haar broer. Het is lastig te zeggen waar dat aan ligt. Misschien toch dat het net iets 'donkerder' is. En dan ben je bij mij aan het goeie adres. Het heeft allemaal een sfeer van 'een zucht naar', 'hunkerend naar'. Net iets weemoediger dan gewoon zondagse weemoedigheid. Net iets dieper gravend. Niet de diepte van Beth Gibbons, maar toch.

Ah mooi dat ie gelijk is toegevoegd ik ben nu voor het eerst aan het luisteren terwijl ik de zaterdagochtendklusjes aan het doen ben en betrap me er op geregeld even het werk neer te leggen om beter te luisteren.. Dit is weer een fijn plaatje!

ik vraag me af of ik dit briljant ga vinden of echt helemaal niks.
Dit omdat ze echt een unieke stem heeft die heel knijperig kan klinken als er niet een stem tegenover staat zoals die van Angus.
Aan de andere kant kan het ook goed zijn... ik ben zeer benieuwd

Ja, deze plaat doet mij ook meer dan de familiesamenwerking met broerlief. Toch is het niet de betoverende muziek dat van mij 4+ krijgt. Goede plaat, maar iets te saai, waardoor het waarschijnlijk geen blijvertje zal zijn. Moet wel zeggen dat 2010 een topjaar is qua muziek!

Ik vind haar stem beter passen bij de muziek op deze plaat, dan op 'Down The Way'. En dat vind ik al zo'n goeie plaat.. 4 sterren zitten er dus weer aan te komen, maar toch nog even afwachten.

Na enkele weken heb ik besloten deze plaat toch geen 4 sterren te geven, maar een halfje minder. Een halfje minder ook dan haar plaat met broer Angus dit jaar. Waarom? Voor mij is Angus de meest getalenteerde van de twee, en zijn stem hoor ik ook net wat liever dan die van zusje Julia. De blazers en strijkers die hier voorbijkomen, klinken wel leuk. Dit zorgt, in combinatie met de ietwat scherpe Joanna Newsom-achtige stem van Julia Stone, voor enkele fraaie nummers ('This Love'; 'Winter On The Weekend'; Catastrophe').



In één van de nummers (het overigens verrassend luchtig klinkende 'Catastrophe' (m'n favoriet! )) hoor je de zin:

Don't be scared of all those horror movies

3,5 sterren

Vandaag per post binnen gekomen vanuit Australië: heel vreemd dat de afmeting van de hoes toch normaal formaat is en niet afwijkend zoals je overal tegenkomt. Wel binnenin alle 'filmposters' n.a.v. de titels.

Ik kan niet wachten tot ik dit ga beluisteren vanavond. Ik hou van haar stem. Sweet dreams..

Hmm mooie nummers, maar halen niet het niveau van de nummers op Down the Way.

Dat dus, ja of ze maakt beter gebruik van haar stem.

Het zijn zulke lieve liedjes, misschien nog wel schattiger dan samen met haar broer. Wel eenzijdiger, dat wel. Ben er nog niet uit maar klinkt als iets wat zeer in het verlengde ligt van bekend materiaal van de familie Stone.

Dit jaar was mijn grote ontdekking toch wel Angus & Julia Stone. Heb ze ook in Paradiso gezien en dat was een gaaf concert. Ok...nu Julia solo. Mooi..mooi..mooi...
Laat de winter maar komen.
Lekker relaxen...genieten. Je haat haar stem of je omhelst het. Ik doe het laatste....
Overigens jammer van de hoes!!!

Dik 3 maanden gewacht op de levering van deze cd. Import. Een dikke 26 euro armer. Blijkt hij in maart van dit jaar ook hier uitgebracht te worden voor zo'n beetje de helft van de prijs. Hoe dan ook, mooi artwork en een prachtig album. Wat is er mis met de hoes museradio?

Uitslag van Julia - Angus is 1-0. Ik vind haar solo project toch iets geslaagder dan dat van Angus. Eenzijdiger dat wel, maar haar stem doet me meer.

This Love vind ik in zn herhalende simpelheid gewoon geweldig. Don't ask why. Where Does the Love Go? is ook een leuke afsluiter, maar het middenstuk vind ik maar matig. Doe mij toch maar de combi met haar broeder.

Hij staat op de Luisterpaal!

The Memory Machine

Door het nieuwe album van William Fitzsimmons (Gold in the Shadow), weer op Julia haar album uitgekomen die ik nog steeds moest aanschaffen. Na de 3 albums met haar broer (incl. de dubbel ep), kan ik haar stem meer en meer waarderen.
Daad bij woord gevoegd en zojuist de promo via eBay voor een paar eurootjes besteld. Het gaat per slot van rekening om de muziek en niet de verpakking. Thanks Klever voor de link, want het album is echt heerlijk en haar stem komt er prima op uit.

Gewoon een mooi, goed afgewerkt album!

Dit moet ik nog even goed door luisteren. Ik ben bang dat het een grote teleurstelling wordt.

Op zich had ik dezelfde vrees, gezien het feit dat ik de albums met haar broer, haar stem i.v.m. die van Angus minder vind uitkomen (op een aantal pareltjes na). Dit album komt beter uit en haar stem komt prettiger over.

Ben benieuwd of jij hetzelfde zult ervaren of dat het simpelweg een dompertje wordt .

Ik wist nog niets over het bestaan van dit album Vandaag maar even beluisteren

Ik denk wel dat dit een typische groeiplaat is.
Aanvankelijk vond ik deze plaat niet zo, maar de afgelopen maanden heb ik m nog een aantal keer beluisterd en hij wordt steeds beter.
Ik ontdek steeds meer mooie dingetjes aan dit album.
Mooie teksten. Mooier dan met Angus & Julia Stone, vind ik.
Ook merk ik hier hoe goed Julia eigenlijk is met melodielijnen.
En dan haar typische stem. Ik houd er van.

"He's a dog, but he's dressed up like a sheep"

Favoriete nummers zijn Winter On The Weekend, Catastrophe, Horse With No Wings
en Where Does The Love Go en, tja... Eigenlijk heeft elk nummer wel zijn eigen charme!

Live in Amsterdam

This Love

Ben toch weer wat wijzer geworden vandaag. Ik mag erg graag naar het duo Angus en Julia luisteren. Down THE Way is een erg goed album met een paar absolute toppers. Ik ben ook altijd blij als Angus invalt bij het zingen omdat ik stem van Julia te sonoor (zeurderig) vind. Tot vandaag... THE Memory Machine ging in de herhaling na heel erg lang op het stapeltje 'twijfelgevallen' te hebben gelegen. En verdorie het album slaat aan. Haar stem legt een mooi laagje over het bekende muzikale principe van Julia. Rustige popsongs die vrij sober worden begeleid. Eigenlijk past die sonore stem prima bij de sobere muzikale ondersteuning. Die invalshoek hoorde ik pas vandaag. Tjonge je bent nooit te oud om te leren. Ruime voldoende.