Kingfisher Sky - Skin of the Earth (2010)

De hoes van de vorige plaat vond ik best wel mooi, deze daarentegen...

Maar goed het gaat om de muziek en daar moet ik dus maar eens achteraan

Ben er achteraan gegaan en moet tot mijn spijt concluderen dat dit album me tegen valt. Waar het vorige album nog lekker fris en fruitig klonk met allerlei verwijzingen naar folk en muziek a'la Mike Oldfield is de muziek op deze plaat gewoon een soort van tribute to Within Temptation. Gewoon nietszeggende gothic waar er al genoeg van is. Het is niet zo dat ik het verschrikkelijk vind maar de richting welke de band met deze plaat op slaat vind ik niet de goede.

Waar ik de mening van Vigil in het bijzonder altijd waardeer, moet ik nu (na slechts één gehele luisterbeurt overigens) concluderen dat ik het in het geheel niet eens ben met mijn ex collega. Ik sta versteld van de enorme sprong van deze band. Het is allemaal professioneler, productioneel beter en ook meer een éénduidige richting. Niet meer het zwalken wat ze op Hallway of Dreams nog deden. Er zijn raakvlakken met Within Temptation, maar die zijn te verwaarlozen. Het klinkt fris, catchy en de cello levert een mooie bijdrage aan de muziek.

ow maar dat mag hoor

Ik vind dit een goede opvolger van "Hallway...". De muziek stijl is inderdaad meer vast, alsof de band meer zijn eigen draai heeft gevonden, en productioneel en qua uitvoering erg goed. En dat voor een in principe, vrij onbekende Nederlandse band. Daarnaast is de toevoeging van de cello een mooie verrijking aan de sound. Tel daar bij op de geslaagde packaging van de CD (ik heb de digi-pack uitvoering), en ik kan alleen maar zeggen, dat dit een geslaagd produkt is.

Bij Kingfisher Sky zijn een aantal zaken veranderd. Het klinkt professioneler en beter geproduceerd, maar ook iets teveel standaard gothic qua stijl. De cello klinkt als een leuke aanvulling, maar het blijft de zangeres die de aandacht blijft opeisen. Netto blijft er onder de streep een marginale verbetering over ten opzichte van het debuut. Ik hoopte dat de band een iets ander richting zou opgaan, nu moet men blijven waken geen grijze muis te worden in het overvolle genre.

Minder dan het debuut, helaas. Het songmateriaal is minder sterk en divers, met enigzins voorspelbare songs die niet blijven hangen. Hier en daar best een aardige song, maar als geheel maakt de plaat geen indruk. Productioneel is het ook allemaal wat minder.