TLC - 3D (2002)

Na het overlijden van Lisa “Left Eye” Lopes, vandaag de dag exact tien jaar geleden, kon een postume release natuurlijk niet uitblijven. En zie hier, het vierde en uiteindelijk laatste album van TLC. Je zou je kunnen afvragen of dit album ook was uitgebracht als Lopes nog had geleefd (de eerste scheurtjes in de formatie waren na Fanmail al zichtbaar en naar het schijnt wilden Thomas en Watkins zich op een gegeven moment als duo voortzetten, gezien de onderlinge spanning). Afijn, het grootste gedeelte van 3D werd afgewerkt zonder inbreng van Lopes en ondanks dat gegeven, is het nog best een behoorlijk album geworden. Vooral alle tracks die doen denken aan de nadagen van de nineties urban klinken goed. De eerste single Girl Talk, met daarnaast Over Me en Quickie, zijn hier drie prima, geslaagde voorbeelden van. De ballads zijn goed aan te horen en worden nergens cliché. Eerder oprecht. Zoals bijvoorbeeld het toffe eerbetoon aan Lopes, Turntable, en in mindere mate het eveneens bekoorlijke Hands Up. Damaged, die veel meer pop/rock-georiënteerd is en daarmee wellicht iets buiten de toon van het overige materiaal valt, weet ook te overtuigen. Het grootste pluspunt van 3D is dat het nergens klinkt alsof er knip- of plakwerk aan te pas is gekomen (iets waar bijvoorbeeld de postume releases van Jackson of Winehouse wel enigszins onder lijden). Dit is eerder een volwaardig album. Daarmee is dit absoluut geen nutteloze release, maar wel een geslaagde sluiting van hun fantastische carrière.

Dit album verrast mij toch wel. Ik heb een aantal jaar geleden de verzamelaar van TLC gekocht en ik moet zeggen dat ik vind dat degene die die heeft samengesteld, zich heeft verkeken in welke tracks er van dit album op moesten komen: naast het wel sterke 'Girl Talk', zijn daar 'Turntable', 'Damaged' en 'In Your Arms Tonight' op te vinden. Geen verkeerde nummers (m.u.v. 'Damaged') maar het is wat mij betreft niet echt een mooi reclamebord voor dit album. Het heeft daarom even geduurd voordat ik dit album echt een kans heb gegeven. Maar wat blijkt: het steekt eigenlijk allemaal best goed in elkaar.

'Hands Up' is voor mij de uitschieter. Heerlijke groove met daarnaast ook een leuke en redelijk unieke tekst. En de clip is natuurlijk interessant (het oog wil ook wat). Ik snap niet dat dit nummer niet op die verzamelaar staat terwijl daar ook niet-singles op stonden en dit wel een single is geweest, maar goed. 'Over Me', 'Hey Hey Hey Hey', 'Good Love' en 'Give It to Me While It's Hot' zijn gewoon lekkere nummers en behoren ook tot de topfavorieten van dit album. 'Damaged' vind ik daarentegen echt een enorme misser. TLC die de banale ballad kant op gaat valt bij mij niet goed, zie ook 'Dear Lie' en 'Unpretty' van het vorige album... vreselijk. Maar over de gehele linie is het album best constant.

Je hoort duidelijk dat TLC op dit album met Neptunes en Timbaland heeft samengewerkt. Uiteindelijk zijn het maar 2 nummers die door deze producers zijn geproduceerd (en ze behoren niet eens tot mijn favorieten) maar de invloeden zijn ook op de overige nummers te merken.

Ik moet toegeven dat het mij meevalt hoezeer de aanwezigheid van Left Eye op dit album wordt gemist. Ze is naar mijn weten met haar raps op 3 nummers te horen, en ze voegt echt wel wat toe, maar ik vind dat T-Boz en Chili zich op de overige tracks ook heel goed als duo staande weten te houden. Ik vind het album beter dan voorganger 'Fanmail' en het eerste album. Wat mij betreft mag het materiaal zich best meten met 'CrazySexyCool', waar ik met name de iconische singles (+ 'Kick Your Game') behoorlijk boven de rest van het materiaal vind uitstijgen. Dat is hier toch anders.