Frank Zappa - Boulez Conducts Zappa: The Perfect Stranger (1984)

the girl in the magnesium dress

kan het nog vreemder?

niet bepaald toegankelijk, wel erg sfeervol

joy

Dit album heeft een schandalig laag gemiddelde.
Vind het een topper. Klinkt heel mystiek (denk aan bv. Civilization Phase III) maar is onmiskenbaar Zappa.

5.

de soundtrack van het computerspel?

Hah, nee!
Zappa's eigen album!

Een heel stuk beter dan het minder geïnspireerde L.S.O I en II inderdaad. Misschien wel mijn favoriete 'klassieker' van Z.

Tja, 'The human element' is hier dan ook minder nadrukkelijk aanwezig . De helft hiervan is door Zappa op z'n Synclavier-computer uitgevoerd, maar het werk van Boulez en z'n orkest klinkt hier ook indrukwekkend.
Zappa was eerder bij een soort festival waaraan Boulez en z'n orkest ook aan deelnam in de coulissen aanwezig. Het publiek interesseerde het allemaal geen bal en toen het optreden van Boulez was afgelopen liet Zappa expres luid weten dat hier een 'echte' artiest aan het werk was.

Inderdaad.
Bij het kopje 'stemmen' is ook duidelijk te zien dat er geen enkele overeenstemming is.
Ik kan me er wel iets bij voorstellen. Commentaar wanneer ik dit opzet is meestal in de trant van "Wat is dit voor alien-muziek?"
Maar ik vind 't prachtig. Wel typisch een plaat die vaker op moet staan om (steeds meer) te waarderen.

Dit album zal wel vergelijkbaar zijn met b.v Jazz From Hell waarschijnlijk. Veel elecktronische snufjes waarschijnlijk. Of misschien ook wel met London Symphony Orchestra, dat kan ook nog. Ik heb deze niet, maar misschien als ik hem in de aanbieding zie liggen voor minder dan een tientje dat ik hem wel ga nemen dan. Of het zin heeft weet ik niet, want Zappa platen heb ik inmiddels genoeg om de eerste 20 jaar wel verder te kunnen komen.

boeiender dan jazz from hell als jut mij vraagt

bliepjes en geluidjes, afgewisselt met klassiek, op zijn zappa's

immer boeiend

the girl in the magnesium dress, onweerstaanbaar als je alle lampen in je huis uit hebt met slechts 1 rood peertje

“Ai, ai, ai, the sequel.”

Als ik nog een beetje kan tellen, is dit het tweede “klassieke” album na London Symphony Orchestra Vol. I een jaartje eerder. Op Wikipedia staat er meer uitleg over dit album: Boulez Conducts Zappa: The Perfect Stranger - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org. Drie nummers werden opgenomen onder leiding van Pierre Boulez, vier nummers ontsproten uit de synklavier en het brein van Frank Zappa.

Kort en bondig, ik kan hier weinig mee met uitzondering misschien van Outside Now Again, waarin ik een thema op de achtergrond meen te herkennen, maar sla me dood welkeen. Ik verkies Frank Zappa met een gitaar om de nek en/of de microfoon in de hand. Beotiër die ik soms kan zijn.

Een compleet orchestraal album zonder zang.

Had ik niet gedacht, ik meende altijd dat hier ook nummers met zang opstonden.

Bij vlagen erg genietbaar, alleen het eerste nummer duurt voor mijn gevoel gewoon te lang.

Vind het klinken als een soundtrack, weet niet of het zo is, maar is net of je een film kijkt zonder beeld.

Zelfde straatje en kwaliteit als London symphonie orchestra ongeveer vind ik.

Had al wel gestemd, maar ik zie dat ik hier nog geen bericht had geplaatst. Boulez is minstens zo'n groot genie als Zappa en stelt niet teleur. De titel is wel wat misleidend, omdat Boulez niet elk stuk dirigeert. Desondanks verplichte kost voor liefhebbers van Zappa's klassieke muziek en een stuk beter dan de opnames met LSO. De eerste vier nummers zijn wel duidelijker beter dan die met synclavier. Vooral 'The Girl in the Magnesium Dress' is grandioos.

Mooi geschreven Stijn, sluit ik me volledig bij aan