Frank Zappa - Francesco Zappa (1984)

Door vele Zappa-fans wordt dit afgedaan als 'verschrikkelijk', maar daar ben ik het niet echt mee eens. De muziek is een soort ode aan het werk van ene Fransesco Zappa. Het is nooit echt duidelijk geworden of deze pipo werkelijk heeft bestaan of dat het een grapje was van de heer Zappa zelve, maar dit is eigenlijk best wel aangename 'kamermuziek', zoals het genoemd wordt, gemaakt met z'n synclavier.
Ik vind dit zelf ook wel een mindere Zappa cd maar zo erg als Thing-Fish is het lang niet.

3,5.

Francesco Zappa was a little-known Italian 18th century composer whose work is now being rediscovered after many years of neglect; how Francesco managed to get his hands on 20th century electronic equipment is anyone's guess. Or so the legend goes; actually this is FZ spinning Francesco's classical pieces on his Synclavier. A companion piece to the more contemporary-styled JAZZ FROM HELL, this is one of the early products of Zappa's productive electronic-music period. Originally released in 1984.

Niet mijn ding, zwakste van alle Zappa albums. Al moet ik er bij aantekenen dat ik het maar 1 - 1 ,5 luisterbeurt heb gegeven, maar dat zegt dan ook weer wat. 2*

Toch nog eens een kans geven, Reinbo. Vooral op de zondagmorgen kan dit heel erg goed vallen. Zie het als een afwijkend Zappa-album.

op een slechte variant stond opeens dit album. raar maar tis aardig mooi.

Obscuur en vooral leuk voor de heb.
Slecht is het zeker niet, maar ik zal 'm vast niet zo heel vaak opzetten.
Daar klinkt die synclavier gewoon te kitscherig voor.
De kans dat een (echt) orkest deze stukken alsnog gaat opnemen, lijkt me echter klein.

Het idee achter het album het enige wat enigszins goed is.
De muziek is behoorlijk waardeloos en klinkt daarbij ook nog eens als goedkope achtergrondmuziek..

Met afstand het slechtste Zappa album dat bestaat..

Frank Zappa - Thing-Fish (1984)

id goed, uitwerking matig

is het wel een Frank Zappa plaat?

half half zou'k zeggen

composities niet van zijn hand iig

Dubbel gevoel bij mij: blij dat ik het eens geprobeerd heb maar niet onder de indruk van het geleverde spel. Ik beklaag het met niet of ik dit nog veel zal afspelen, dat betwijfel ik ten zeerste.

Zag de elpee nog liggen bij Concerto. Was nog aan 't twijfelen of ik 'm mee zou nemen, maar het werd Sleep Dirt.

In de volkskrant van 12 nov. werd er bij de afdeling klassiek een cd gerecenseerd van de New Dutch Academy o.l.v. ene Simon Murphy die o.a. stukken van DE Francesco Zappa heeft opgenomen, in een kerk in Maassluis. Hij schijnt echt te hebben bestaan en eind 18de eeuw redelijk populair te zijn geweest aan het Haagse hof.

Dit is zowat het laagst beoordeelde Zappa album wat er is, deze moet ik geloof ik maar links laten liggen gezien de commentaren allemaal.

Op deze plaat kan ik geen stem uitbrengen, omdat klassiek niet tot MuMe behoort. De componist is Francesco Zappa, die je niet moet verwarren met Frank Zappa (uitvoerend artiest).

nou, dan kunnen een hele hoop platen op mume down the drain, als 'klassiek' er niet thuishoort

Wat een klinklare onzin Justus. En daarnaast lijken de (meeste) mensen op de forum mij capabel genoeg om zelf een onderscheid te maken tussen de componist en de uitvoerende artiest.

@ Maartenn
Ik had dit album wel altijd bij Frank Zappa ingedeeld. Totdat berichtje in de Volkskrant. Omdat je klassiek nu eenmaal indeelt op componist en niet op uitvoerend artiest, meende ik mijn opmerking te moeten plaatsen.
Popuitvoeringen van klassieke muziek rubriceer ik onder uitvoerend artiest. "Klassieke" uitvoeringen van popmuziek kun je rubriceren onder de oorspronkelijke popuitvoerders.
Dit album is geen van beide, maar gewoon een klassiek album.

deze ook maar weg doen dan?

Frank Zappa - London Symphony Orchestra Vol. 2 (1987)

Frank Zappa - London Symphony Orchestra (1983)

Frank Zappa - The Yellow Shark (1993)

Frank Zappa - Strictly Genteel (1997)

jk

De composities zijn op zich zeker niet slecht. Het nodigt best uit om eens naar klassieke uitvoeringen van Francesco Zappa te luisteren, maar de sound van dit album is klinisch, lelijk, nep, storend, etc.....

Na drie nummers heb ik er steeds wel weer genoeg van.

Ik kan me ook wel vinden in Joy's opmerking dat dit eigenlijk maar een half Zappa album is..

Ik heb hem weer eens integraal afgedraaid, maar dat was een beetje toevallig. En laat ik maar van mijn principes afstappen en toch een stem uitbrengen.

Na meer dan 200 jaar heeft Francesco Zappa dan nu toch eindelijk zijn eigen website gekregen !

Francesco heeft kennelijk zelfs nog gespeeld voor niemand minder dan Willem van Oranje

Goeie tip snotneus....

Wat grappig De vergeten componist alsnog 'geroemd'. Een absolute fansite zo te zien.

Graag gedaan ouwe lul en hartstikke bedankt voor de fenomenale Beefheart CD...

Graag gedaan, let's share the good stuff....

By the way, ik heb hem ondertussen gewoon hier toegevoegd: Captain Beefheart and the Magic Band - I'm Going to Do What I Wanna Do (2000)

“Daar is de synklavier maar waar is de warmte?”

Nog meer dan ooit roept een album beelden van Zappa bij mij op. Na de grappende, de rockende, de ernstige Zappa voel ik nu een Zappa die alleen in zijn thuisstudio volop aan het experimenteren is op zijn synklavier. Efkes genoeg van het groepsgebeuren?

Bij zijn symfonische albums London Symphony Orchestra en Boulez Conducts Zappa miste ik ideeën, hier ontdek ik ideeën maar de uitwerking is zo computerachtig. Vergelijking? Vergelijk eens het geluid van een oude pc van twintig jaar geleden met de huidige pc’s met hun monsterachtig grote geluidskaarten. Het blijven kunstmatige geluiden.

Bizarre ervaring, not to say the least. Achtergrondmuziek bij het uitvoeren van mijn betalingen vanavond… Geld moet rollen, liefst naar mijn kant.

Met de synclavier kon Zappa precies de muziek maken zoals hij het in z'n hoofd had, zonder de 'beperkingen' van levende muzikanten. Bovendien kreeg hij steeds meer genoeg van het wel en wee van het in toom houden van een liveband. Nadat hij in 1988 nog eens besloot op tournee te gaan en er zich een tweespalt vormde tussen de bandleden was het over en uit, al sluit ik niet uit dat z'n gezondheid daar ook mee te maken had.



Vreemd. The Perfect Stranger bulkt m.i. van de ideeën. Bovendien is de LSO-dubbelaar veelal herinterpretaties van bestaand werk en staan er op dit album Frank's uitvoeringen (covers, zoals je wilt) van composities van Francesco Zappa en dat is geen geintje.

Was dit?

Het lijkt wel of je over de kermis bij zo.n groot draaiorgel langsloopt steeds.

De basis is klassiek dat is te horen, maar vind het op de 1 of andere manier wat amateuristisch en kinderlijk klinken.

De nummers gaan ook steeds in hetzelfde tempo door van begin naar end.

Weinig variatie in deze, en London symphonie orchestra vind ik hier een verademing bij, Jazz From Hell trouwens ook. Op perfect stranger vind ik de ideeën beter uitgewerkt, en die klinkt meer als een soundtrack van een film. Dit is mooie muziek voor in een hal of galerie, niet boeiend, maar wel rustgevend. Keer wat anders dan de adhd muziek van Zappa in de meeste gevallen.

En natuurlijk is Thing Fish beter dan deze, wel een klasse zelfs.

Van de jaren 80 Zappa het minste album vind ik.

Dit is een tussendoortje, onmogelijk serieus te nemen, een "cover"-album met nummers van Zappa's naamgenoot Francesco Zappa... zie link voor de linernotes met uitleg:

Francesco Zappa - Zappa Wiki Jawaka - wiki.killuglyradio.com

Bedankt voor de link, zal het verhaal morgen eens lezen.



Deze heb ik vandaag samen met perfect stranger origineel gekocht en heb ze net onbevooroordeeld 2 keer beluisterd zelfs, ken het verhaal er niet achter en heb alleen gehoord wat mijn oren horen.