Gucci Mane - The Appeal: Georgia's Most Wanted (2010)

Een track van Gucci Mane die ik echt goed vind is er niet vaak, en als dat wel het geval is komt dat meestal door 1. een keiharde sterke beat en 2. een goede flow of lekker klinkende rap. Soms heeft hij een sterke flow, een soort van x-factor die ik moeilijk kan omschrijven. Maar zoals gezegd, het komt niet vaak voor. Op zijn vorige album kwam een track die én een goede beat had én waar Gucci een goede flow op had nog wel eens voor. Op dit album is het moeilijk die combinatie te vinden. Ondanks een stel goede producers vind ik er een niet echt een beat met kop en schouders uitsteken. En het enige nummer waar ik weer iets van die x-factor hoor is Gucci Time.

ODog begon ook erg sterk en na de lange aanloop van Wyclef verwachte ik een keiharde beat maar die viel erg tegen. Alleen het refrein spreekt me aan. Jim Jonsin zorgt nog wel eens voor een lekker klinkend nummer, maar Grown Man is niet zoals ik hoopte, er ontbreekt iets. Valt het anderen trouwens ook op dat Jim Jonsin heel vaak eenzelfde soort productie maakt? Producties die hij heeft gemaakt voor onder andere T.I., Twista, Rich Boy en nu Gucci lijken allemaal erg veel op elkaar.

Dit album is uiteindelijk een middelmatig album geworden met hooguit vier tracks die nog eens het luisteren waard zijn. En eigenlijk is dat ook wel het niveau waar ik Gucci Mane op inschat. 2*