The Mothers of Invention - Ahead of Their Time (1993)

De eerste helft van de CD is meer een soort theaterstukje; pas vanaf 'King Kong' wordt er echt gespeeld, aan een stuk door, d.w.z. de tracks lopen naadloos in elkaar over. Het absolute hoogtepunt is voor mij de laatste track, die na ca. 1½ minuut pas echt los komt. Naar het schijnt stopte de band met spelen vanwege de London Underground die ophoudt met rijden na een bepaald uur (Zappa noemt het de Subway), daardoor komt het concert vrij abrupt aan zijn eind, wat eeuwig zonde is. Van mij hadden ze nog wel een kwartiertje op die toer door mogen gaan.

Geweldige plaat. Het 'hoorspel' aan het begin geeft je een goed beeld van het soort optredens de Mothers vroeger gaven. Daarna volgt er een pak hemelse muziek. 4,5*

tot aan king kong kan het me weinig boeien, live in een theater zal het vast dikke pret geweest zijn

Ach 't is ook niet voor elk moment, maar er zijn die momenten dat het als hoorspel zeer goed te verteren is. je moet er voor in de juiste stemming zijn om het zo te zeggen.

hier horen beelden bij anders is het begin alleen maar wat voor echte die-hard Zappa fan's.
Let's make the water turn black blijft een sinister en geniaal nummer though.

The Orange County Lumber Truck

Ik geloof dat beelden van dit concert te zien zijn in de film Unle Meat, die helaas nauwelijks te krijgen is en nog steeds op dvd moet komen.

Heb er wel eens stukken van gezien op Youtube en documentaire's op de buis.
Wat je ziet doet je beseffen wat een volstrekt unieke band the Mothers in hun tijd waren en zeker ook nog steeds zijn...

Hopelijk komt dit snel op DVD, samen met De Roxy DVD en Live In Barcelona 1988 !

Uitstekende muziek natuurlijk, maar wat een zompig k-geluid. Er zijn, hoop ik, betere live-opnamen/bootlegs van de mothers op de markt?

Live At The Ark (in Boston) uit The Beat The Boot Series heeft praktisch dezelfde line-up en een zeer goed geluid.
Bovendien bevat het een van de meest briljante uitvoeringen ever van Valarie

http://globalia.net/donlope...

Klik op bovenstaande link voor alle info betreffende bovengenoemde release...

The Ark, Boston
July 8, 1969

Recorded by Steve Waldman

FZ--lead guitar, vocals
Roy Estrada--bass, vocals
Don Preston--keyboards
Buzz Gardner--trumpet
Ian Underwood--woodwinds, keyboards
Bunk Gardner--woodwinds
Motorhead Sherwood--baritone sax
Jimmy Carl Black--drums, vocals
Arthur Dyer Tripp III--drums, percussion

Dit vind ik dus werkelijk een machtig interessante en goede uitgave!

“I've been informed that when the guy comes out that beats the gong we have to stop playing, because the subways around here shut down early. We'd like to thank you very much for coming to our concert and say goodnight. Nighty night, thank you.”

Dit is een live-album uit 1993 met The Mothers of Invention tijdens een optreden in de Royal Festival Hall in London op 25 oktober 1968. Geen collage van diverse opnames zoals met de YCDTOSA-reeks, maar een doorlopend optreden.

Na een kort raar instrumentaal intro start een soort toneelspel, binnenpretjes bij de groepsleden en publiek, rake tussenkomsten van Frank Zappa zelf, abstrakte stukken muziek (Like It Or Not, Holiday in Berlin, The Rejected Mexican Pope Leaves The Stage, Undaunted The Band Plays On, Agency Man) maar een beetje saai zonder beelden erbij ofwel is mijn verbeeldingskracht definitief om zeep geholpen door tv, internet en weet ik veel. Nummer één vormt de “Prologue” en nummer tien vormt de “Epilogue”, einde van een reeks nummers waar ik geen warme gevoelens bij heb. Goed, het was eens iets anders, ik heb ervan geproefd, ik heb mijn bord leeg gegeten maar het heeft niet zo gesmaakt.

Vanaf nummer elf wordt de ene na de andere beter smakende schotel voor mij neergezet. Zou je na de eerste tien “nummers” denken dat je met een bende onnozelaars te maken hebt (toch mijn initieel gedacht), dien je vanaf nummer elf die mening bij te stellen: er wordt goed gemusiceerd (mooi woord, hé?) en er wordt bijzonder weinig gesproken en/of gezongen. Let’s Make the Water Turn Black, Harry You’re a Beast en Oh No blijven fantastisch. The Orange County Lumber Truck (Part II) is prachtig.

Als ik moet kiezen tussen The Mothers of de solo escapades van Frank Zappa, kies ik voor deze laatste. Ik beklaag me niet het beluisteren van dit album, maar ik heb beter gehoord: Fillmore East June 1971, Roxy & Elsewhere, iemand? Eerste helft magere score, tweede helft compenseert dit ruimschoots.

Hierbij de beelden

Stalin regelt het wel...

Misschien niet de juiste plaats hiervoor, maar toch... Ik denk dat ik na The Yellow Shark een stukje bij de artiest Frank Zappa zelf zal zetten, maar mijn indruk is toch dat The Mothers visueler waren dan Frank Zappa zelf. Oh ja, bedankt voor de duwtjes in de juiste richting en de fijne tips natuurlijk .