Broken Records - Let Me Come Home (2010)

Hoe ironisch. Al een tijd probeer ik Jan en alleman enthousiast te krijgen voor de band Revere met hun album Hey! Selim en dan lees ik dat er juist mensen zijn die richting dat schitterende album gestuurd zijn door de belangstelling voor Let Me Come Home van Broken Records.
Ik bewandel dus de omgekeerde weg en werd nieuwsgierig naar Broken Records waar ik het debuut niet van ken, dus een onbevangen luistertrip was mijn deel.

Laat ik gelijk maar zeggen dat ik de link met Revere wel begrijp: volgeplamuurde, ietwat bombastische liedjes met een hoog aanstekelijkheids gehalte. Waar Revere iets barokker klinkt en daarmee snel de vergelijking met Arcade Fire op z'n nek haalt daar vind ik de vergelijking met The National ook zo verkeerd niet. Maar dan in een wat vollere en dikker aangezette stijl. Als ik heel eerlijk mag zijn spreekt me dit wel aan eigenlijk. Ik hoor trouwens ook wat flarden van de band My latest Novel.
Toch heb ik met Broken Records een beetje hetzelfde als met The National die ik, hoe goed ze ook zijn, toch niet in staat acht mij te overdonderen of emotioneel zwaar te raken in welke vorm ook.
Waar Revere complete euforie teweeg brengt daar hoor ik Broken Records heerlijke nummers afleveren die zeker mijn goedkeuring krijgen maar waar de afstand keurig bewaard blijft.
Desondanks moet nogmaals benadrukt worden dat ik het een fijn album vind, dat er sterke nummers op staan en dat ik ergens nog hoop op een omslag waarbij het afstandelijke gevoel verdwijnt, want dan is er namelijk sprake van alweer een zeer sterke 2010 release.
Die 4* komen er nog wel. Laat ik voorzichtig beginnen met 3,5* en snel door naar het debuut.