Swedish House Mafia - Until One (2010)

One (Your Name) is briljant, beste house nummer van de laatste jaren. Verder een lekkere mix.

Maar dan wel de versie zonder zang.

Beste housenummer van de laatste jaren is zonder twijfel Breakfast van Le Le.

Persoonlijk vind ik het wat te braaf. Het mag wat gekker, wat meer Highbloo-ish, wat mij betreft. Zulke muziek is nu eenmaal niet gemaakt om echt naar te luisteren (althans niet voor mij), eerder om een feestje op te bouwen.

Met heel veel drank in je mix, want die platen zijn zo steriel als een vuilniszak.

oehh daft punk!

Twee luisterbeurten zitten er tot nu toe op en de conclusie: Makkelijk verteerbaar maar o zo slap en voorspelbaar.

Tracks zoals I Found U, One More Time en zelfs Leave the World Behind gaan er wel goed in, maar de rest is eigenlijk vrij matigjes. Het leuke hitje One is al lang(!) over z'n momentum heen en komt nu echt me strot uit, vooral zo aan het einde van de mix.

Verder valt de gemakzucht op, technisch nihil en voor een groot deel hetzelfde (piano)trucje. Het is uiteindelijk eigenlijk álles wat je al continue in hun setjes voorbij hebt horen komen, het is wat dat betreft een herhaling (voor mij).

Die Coldplay track is wel het absolute dieptepunt, not-done. Knas is overigens nog wel een geinige track, chille sound en eigenlijk totaal niet te vergelijken met de rest.

Een album eigen nieuwe nummers gemixt met andere platen? Apart.

deze mix geeft je mooi even tijd om rond te kijken naar een geschikt en zwoel kijkend blond meisje.
eenmaal een slachtoffer gevonden, moet lukken in een kwartiertje, is het lekker schuren geblazen op de klezmergeluiden van valodja. stiekem handjes vastpakken. vervolgens gaat de power omhoog, heftig dansen en flink daggeren geblazen op heftigere beats als van satisfaction.

daar krijg je dorst van en dronken is ze vast gewilliger. nog even wat breezers halen bij de bar, lekker meebrallen met robin s en coldplay. goede muziek hoor!

het voorspel heeft wel lang genoeg geduurd, nu moet er werk gemaakt worden van de breezerkosten. gelukkig weet shm de sfeer te zetten met trancy melodieën, eens kijken of er nog wat te zoenen valt onder deze emotionele omstandigheden.
gelukt! i found you zingt axwell, als je heftig staat te zoenen onder flitsende stroboscopen en een flinke bier- en zweetgeur om je heen. hee, dit is een heel ander meisje zie ik nu, deze heeft bruin haar. ahh boeien, die blonde staat toch al te tongen met een van mijn vrienden. de slet.

pfoe die breezer vallen toch wel zwaar. even snel kotsen op de plee en nog even de laatste plaatjes meepakken, daft punk, pharrell! beste avond ever! volgende week weer.

Dit.

Echt ongeloofelijk: hoe hebben ze het bijvoorbeeld in godsnaam in hun hoofd durven halen om drie van de meest uitgemolken nummers aller tijden (Show me Love, Tell me Why, Clocks) ook weer op dit album te moeten knallen. En er dan ook nog niks bijzonders mee presteren. En als bonus krijg je dan ook nog One More Time en Satisfaction voor je kiezen. Wtf echt.

Een ongeïnspireerde en zouteloze plaat.

Helemaal niet.

Want?

Hahaha mooi!

Moet bekennen dat ik dit wel lekkere muziek vind tijdens het stappen of als achtergrond bij een feestje (ondanks dat ik ook veel andere muziek hier boven verkies).

Dit plaatje luistert lekker weg, goed dansbaar, maar verder is het the usual stuff. Gewoon een leuke clubplaat..

Moet zeggen dat ik ze alle drie samen toch een tikkeltje beter vind dan ieder apart.. Dan ben ik er al helemaal snel op uitgekeken.. Niet dat deze lang mee gaat, maar dit heeft toch net iets meer pit (ondanks dat er een stuk standaard songs bij zitten).

Heerlijke tracks, goede overgangen met als absolute killertrack ONE.

Die andere platen zijn grotendeels wel solo-dingetjes van de drie mannen. Supermode is bijvoorbeeld een project van twee van de drie, Axwell en Steve Angello. Van hun staan er ook allemaal solo-dingen op, evenals van Sebastian Ingrosso.

Oude, uitgemolken nummers, voorspelbaar, simpel, en óh zo heerlijk! Het is zomer mensen!