Perquisite - Across (2010)

Perquisite gaat verder zonder Pete Philly en bracht op die manier al het goed ontvangen ‘Carmen van het Noorden’. Waar dat nog een soundtrack was is hier met ‘Across’ het eerste solo-album van Perquisite. Hoewel, solo? Door de vele gastartiesten lijkt het daar niet echt op.

Het album opent met het luchtige ‘Set Me Free’. Lekker vrolijk nummer dat mij qua stijl wat doet denken aan de muziek die Giovanca ook maakt. Op ‘Dreams of Gold’ vinden we Jenny Lane, één van Nederlandse beste stemmen van dit moment. En dat ze zo goed kan zingen bewijst ze ook op de heerlijke productie van Perquisite. Een nummer met een opzwepend refrein en goede, ingetogen coupletten.
‘Bottomline’ is weer totaal anders. Opzwepende beats waarop een gedreven zingende Cato van Dijk haar ding doet. Goed koortje dat het nummer echt opzweept. En als dan het refrein erin knalt kan je echt niet meer stilzitten. ‘Time’ is met Henk Hofstede die klinkt als een gedreven folk-zanger. Pakt goed uit, hij klinkt soms zelfs bijna als Robbie Williams. De overgang met het wat meer gefreakte ‘Dead Souls’ is erg groot, maar is er niet minder om. Apart nummer dat mij erg pakte en deed denken aan Gorillaz. Het is zodoende uitgegroeid tot het favoriete nummer van het album voor mij.
Room Eleven’s Janne Schra is daarna te horen op ‘Machine’. Dit is een wat kleiner nummer geworden. Dat is iets wat perfect voor de stem van Janne werkt. Goede zangeres met een soepele stem. Voeg daar de mooie, sfeervolle instrumentatie aan toe en je hebt een prachtig nummer.’Too Late’ past qua sfeer ook weer perfect in het album. Wat bij dit nummer vooral opvalt is de prachtige opbouw. Alles klopt tot in de kleine puntjes, wat wil je nog meer?
Op ‘The Rain’ wordt Perquisite bijgestaan door de getalenteerde Jay Colin. Dit nummer doet me wel wat denken aan het werk dat Perquisite samen met Pete Philly maakte, alleen dan met een andere rapper. Op ‘Silence’ is Janne Schra weer te vinden. Dit keer een wat meer uptempo nummer. Rapper GMB komt ook voorbij en maakte het swingende nummer als één geheel.
‘The Center’ kent een mysterieuze intro, een goede beat en prachtige zang van Dazzled Kid. Mooi nummer ook weer. Maar zo onderhand lijken we dat ook gewoon van Perquisite te verwachten en te verlangen. ‘Attitude’ is ook een nummer met een lekker groove. Dit komt mede door de goede vocalen van Sanguita.’I Rely On Me’ kent ook weer mooie vocalen, door Renske Taminiau. De sfeer wordt ook op dit nummer weer prachtig gepakt. ‘Blackbirds’ is een mooi en ingetogen hiphopnummer geworden. De intense raps komen van GMB, maar de productie vervolmaakt dit nummer.
En dan is het tijd voor het allerbeste nummer van dit album: ‘Me Despido’. Het enige niet Engelstalige nummer is werkelijk waar betoverend. De hele opbouw en sfeer is gewoon perfect. En wat is Maurino Alarcon een fijne zanger zeg!
‘Gone’ sluit het album af. Een geheel instrumentaal nummer waar Perquisite nogmaals goed zijn best op gedaan heeft.

De conclusie is dat Perquisite een mooi album heeft gemaakt. Hij verkent alle muzikale stromingen, of mengt deze. Veel experimenten lijken er niet in te zitten, maar het is gewoon een fijn geheel geworden. Alle nummers ondersteunen de sfeer die het album neer zet. Een album dat je dan ook echt als geheel moet beluisteren om die sfeer te kunnen pakken.