Nils Frahm - Screws (2012)

Geweldige nieuwe plaat, van Frahm. Stuk per stuk weer sterke songs.
Ruime 4*.

Songs kun je het niet noemen. Zeer ingetogen pianomuziek. In de sfeer van Satie. Als ik het goed hoor net zoals op Felt met in vilt gewikkelde snaren (of wat het dan ook al weer precies was). Ook weer met achtergrondruis en hoorbare mechaniek van de toetsen. Fraai!

nee Chameleon Day, Frahm
nog een keer voor de liefhebbers: plaat komt pas fysiek op 24 december uit, maar als kadootje van Nils gratis te downloaden vanaf: lllllll screws - screws.durtonstudio.com

Een nieuwe Nils Frahm, die wil ik wel horen. En ook nog eens een legale gratis download, netjes!

Nu wil ik niet ondankbaar klinken ofzo.
Maar de kwaliteit van de download vind ik wel niet zo goed, de toetsen klinken af en toe wat vals moet ik zeggen. Maar misschien koop ik me wel de plaat nog.

Vals niet, wel gedempt. Maar dat moet zo.

Maar dat viel me nooit op bij Felt, en op Screws vind ik het eerlijk gezegd soms storen. Het komt ook niet op iedere song voor.

Viel je nooit op bij Felt? Daar is toch heel goed te horen dat de piano "prepared" is. Het zou ook kunnen dat hij hier op het "oefenpedaal" speelt (dat geeft een gedempte klank) met de opnamemicrofoon(s) in de klankkast, zodat de mechaniek enigszins hoorbaar is. Op Felt zijn de achtergrondgeluiden (mechaniek, ruis, ademhaling e.d.) nadrukkelijker aanwezig. En dat geeft die plaat zijn bijzondere sfeer. Maar dit album is ook (weer) fraai.

Ik bedoel niet dat ik niet doorhad dat de piano met vilten bekleed was, maar dat zijn spel daarop ook af en toe vals klinkt. Maar ik denk dat het eerder hier aan de kwaliteit ligt.

Leuk, hij heeft dit album opgenomen met zijn linkerduim in de plaaster (met negen vingers dus maar). Ga hem dinsdag nog eens live aan het werk zien, samen met Ólafur en A Winged Victory.

Geniaal, deze nieuwe Frahm. Zelfs zonder zijn linkerduim weet hij onwereldsmooie pianostukken uit z'n vingers te toveren. Schi-tte-rend!

Vreemd, de site van Erased Tapes geeft duidelijk aan dat hij 3 december al uit moet komen.

Hmm dat is dan aangepast, op de dag dat die download uitkwam stond er nog duidelijk 23 december

Ah, kijk. Vandaar. Van mij mag hij gisteren uitkomen, ik heb al ruimte gemaakt in mijn cd-kast .

In korte tijd misschien wel uitgegroeid tot mijn favoriete Frahm album.. zit nu te studeren, maar elk nummer gebeurd er wel iets waardoor ik op den duur achterover hang in mijn bureaustoel met mn ogen dicht. Wat een emotie, subtiliteit en passie weet deze jongen in zijn muziek te leggen.

Helemaal mee eens Joram. Ik heb hem van huis naar werk en andersom op staan. Elke aanslag raakt me. Zo minimaal en fragiel maar zo ontroerend en mooi. Prachtig, vooral voor de donkere herfstdagen.

Tip: dit soort albums (ook Olafur en Broderick) doen het zeer goed op een herfstige/winterse dag in de trein voorbijtrekkend aan de Ankeveense plassen (achter Naarden richting Amsterdam). Waarschijnlijk voldoen andere polders/plassen/natuurgebieden en vervoersmiddelen ook

Ik zit van mijn werk naar huis maar 15 minuten in de trein helaas, maar wel een stukje door het platteland bij Zevenaar (bij Arnhem). Wel leuk, mijn pa komt uit Naarden en heeft het daar vaak over gehad! Maar ik zal die trip van jou eens maken, puur voor de sfeer . Ik moet echter wel 20 minuten naar huis lopen van het station en dan zie je die mooie herfstkleuren en dan deze plaat op de speler. Prachtig!

Trein, achter Naarden ri A'dam? Bedoel je niet het Naardermeer? Kom daar regelmatig langs, maar je rijdt dat toch zo voorbij, in minder dan een Frahm-nummertje van dit album.

Zit je wel eens in de trein de laatste tijd

Stel: je bent beroepspianist en je linkerduim breekt. Wat te doen? Gewoon doorspelen met negen vingers natuurlijk! Je raad het misschien al: Nils Frahm overkwam het en nam negen korte pianostukken op zonder zijn linkerduim. En ja hoor, ook zonder negen vingers maakt hij van dit kale minialbum een meesterwerkje.

De dertig jarige Duitser werkte eerder met Efterklang, Ólafur Arnalds en Anne Müller maar heeft inmiddels ook al een vijftal studioalbums op zijn eigen naam staan. Het vorig jaar verschenen 'Felt' was magistraal mooi en mag zeker bestempeld worden tot het hoogtepunt uit zijn nog jonge oeuvre. Groot verschil met die Avant-Gardistische plaat is dat 'Screws' enkel en alleen piano-klanken bevat. Het is een warme plaat die het moet hebben van haar eenvoud. Zowel de muziek, de albumhoes als de songtitels bevestigen dit. Het album opent met 'You' opgevolgd door 'Do', 'Re', Mi', 'Fa', 'Sol', 'La' en 'Si' om te eindigen in het schitterende 'Me'. Allemaal leuk en aardig, maar hoe klinkt het muzikaal? Daar kunnen we kort over zijn: prachtig. De negen neo-klassieke nummers bevatten stuk voor stuk schitterende dingen. Frahm heeft een meesterlijke timing, speelt goed met stiltes en geeft de nummers precies de goede lading mee. Een kleine referentie naar Steve Reich is zeker niet misplaatst. Hoogtepunt zijn er in de vorm van de eerste drie, adembenemend mooie stukken.

Alsof dit alles nog niet mooi genoeg is, is 'Screws' ook nog eens legaal te downloaden via de website van Frahm. Wat dat schuift? Helemaal niks.

van: Nils Frahm - Screws

Ieder volgend album een vinger minder zou ik zeggen...erg mooi dit!

Volgens deze tracklist zijn het 9 nummers. Wat mij betreft was het ook gewoon één nummer: Screws.

Volgens z'n site is het gewoon zoals hier staat, hoor.

Zeker, maar dat bedoelt Chevy niet.

A, oke.
Verkeerd begrepen, dan.

Misschien dat ik het album te veel over mij heen laat komen, maar is er iemand hier die de nummers duidelijk uit elkaar haalt?

Sommige wel sommige niet. Komt omdat ik hem op m'n gsm meestal beluister en dan kijk ik niet welk nummer er speelt. Maar bv. You, Si, Me ... kan ik goed uit elkaar houden.

Door dit album (en ook Felt) vind ik heel veel andere muziek ineens te druk geworden. Ik heb er al weer heel wat weggedaan. Je wordt bedankt Nils!

Gisteren de CD ervan opgehaald bij de platenboer. Het blijft weergaloos wat Frahm hier doet. Pure, verstilde schoonheid. Prachtig!