Scorpions - Blackout (1982)

Scorpions op hun hardst.
De meer psychedelische sound uit de jaren '70 is verdwenen, ballads, keyboards en andere popsentimenten moesten grotendeels nog komen en Blackout misstaat niet tussen de andere heavy metal platen uit het begin van de jaren '80.

Afwisselende songs, met voor mij als hoogtepunten het titelnummer, Arizona en China white. Hoewel al jaren niet meer mijn favoriete band, mag ik de meeste van hun cd's nog graag af en toe horen, deze voorop. 3½*

leuk 3 goeie nummers 3*

when the smoke is going down

gaaf nummer met een gitaarsolo die vals en niet vals tegelijkertijd is:)

Joy

2 nummers doen ze minstens live van dit album wanneer ze tegenwoordig optreden. Beste plaat van de Scorpions. Blackout en Dynamite zijn lekkere hardrockers! Top album!

alleen lovedrive vind ik beter maar dit is wel de 2 e studioplaat van de scorpions,eigenlijk komt scorpions live het best uit de verf en dan met name tokyo tapes 4 voor deze

Dit is het eerste wat ik hoor van the Scorpions. Opzich geen slecht album, gewoon recht toe recht aan hardrock met goede zang, alleen niet zo bijzonder. Blackout en No One Like You zijn de uitschieters op dit album.

3*

dit is het hardste studio album van de scorpions,maar mart als je een echt goed album van de scorpions hebben wilt koop dan tokio tapes daar klinkt het allemaal nog energieker en voller dan op de op zich ook goede studio albums

Geweldig deze, vol energie en drive.

Dit was de eerste lp die ik ooit kocht, in 1982. Ik kreeg toen elke week 20 belgische frankskes pree (€ 0.50 zakgeld) dus ik had er zo'n 20 weken voor gespaard.

Ik had ook nog een singletje van The Police. Daarmee kwam ik in het totaal aan 10 nummers en zo kon ik een top 10 maken. The Police stond op 10.

Op 1 No One Like You en op 9 China White, want dat vond ik maar een lang saai nummer. De andere plaatsen ben ik vergeten.

Dit was de eerste Scorpions plaat die ik ooit kocht en ik koester hem nog altijd: voor mij ook de hardste plaat van deze Duitse groep en voor de mensen die de Scorpions enkel kennen van hun ballads Still Loving You en Winds of Change en andere ballads, laat eens deze plaat op u afkomen, want in de jaren ’80 stonden ze onder andere met deze plaat mee aan de top van het rock/metal-firmament. Lekkere rockers maar ook een aantal uptempo krakers zoals titelnummer Blackout, Now en Dynamite (mijn persoonlijke favoriet op dit album). When the Smoke is Coming Down is een heel mooie afsluiter. Mooi evenwichtig album.

De twee "oudjes" hier weten het!! Fantastisch album dit!

Tikkeltje beter dan Lovedrive. Met name de titeltrack is lekker fel en hard voor Scorpions normen.

Samen met Lovedrive hun beste studioplaat. China white bevalt mij goed, na verloop van tijd begon ik het echt mooi te vinden. De minste is Arizona.

still loving youuu, ohnee, ik bedoel, when the smoke is going down

lekkere vrij onbekende balade

rest van de plaat dik in orde maar ook wat gedateerd

Dit is zeker een erg goed album van The Scorpions. Hun beste voor mij dan ook. Het album wat hierna kwam was ook erg goed, maar een stuk rustiger, met natuurlijk als afsluiter een klassieke baladkraker erop. Ik draai het liefst een live album van The Scorpions, omdat ze live het beste tot hun recht komen vind ik. Ik vind de stem van Klaus Meine, ondanks dat het net klinkt of hij door zijn neus zingt toch erg zuiver en goed. Door de gedateerdheid inmiddels kom ik niet hoger dan een 3*.

Blackout en In trance zijn m'n meest gedraaide platen van hun. Na Love at first sting zitten er wat mindere platen tussen, maar ik volg ze nog steeds. Een optreden van Scorpions is zeer mooi.

Ik ben nog nooit bij een live concert van de Scorpions geweest. Maar snel nog even een keertje doen als ze in Nederland komen, want ik heb gehoord dat ze gaan stoppen.

En dan die hoes, jongens! Mijn oudere broer moest deze plaat voor mij verborgen houden, anders zou ik er misschien eng van gaan dromen (toen dit uitkwam was ik acht).

De songs op Blackout zijn lekker hard en "in your face"
Er zijn al wel vooruitwijzingen te horen naar de toekomst waarin alles gladder en commerciëler werd. Rock You Like a Hurricane (van Love at first sting) met name het refrein, klinkt mij in de oren als een re-make van No one like you.
Now! is kort en krachtig en daarom een top nummertje. China White heeft nog een beetje die psychedelische inslag, maar de titeltrack gaat er met de hoofdprijs vandoor.

Samen met Lovedrive en World wide live het absolute hoogtepunt uit het Scorpions ouvre! Eigenlijk zijn alle nummers op dit album prima te pruimen vind ik. Blackout, No one like you, Can't live without you, Dynamite en When the smoke is going down zijn de pareltjes. De rest ietsje minder maar nog altijd van hoog niveau!

En dan is hier officieel het begin van de 'hair'-metal periode van onze Scorpions. De voorgangers waren allen een stuk zwaarder qua klank, en met Blackout zien we toch een toegankelijkere plaat die logischerwijs voor meer commercieel succes zou zorgen. Gek genoeg ben ik geen voorstander van nummers van het type No One Like You, waar het album vrijwel vol mee staat. Uitzonderingen zijn dan het lekker zware China White en de snelle rockers Blackout, Now en Dynamite. Maar mijn favoriet is toch wel de mooie ballade When The Smoke Is Going Down. Al met al niet mijn favoriete Scorpions plaat, maar wel eentje waar ze trots op mogen zijn.

En dat in tegenstelling tot opvolger Love At First Sting.

Sprakeloos?

Vast een blackout

Een blackout van de site dan. Nog een aanpassing aan de tekst heeft alles weggevaagd blijkbaar.

Wat ik had geschreven waren wat argumenten dat ik het onzin vind om dit album als het begin van hun hairmetal periode te zien. Scorpions heeft op dit album een paar keiharde nummers staan, zoals ook op Lovedrive en Virgin Killer bijvoorbeeld. Maar ze hebben ook genoeg albums waar die geheel op ontbreken. De productie is gewoon typisch jaren tachtig net zoals die eerder typisch jaren zeventig was. Scorpions waaide altijd al een beetje met de winden mee.

Pas op Love at First Sting is sprake van een gladder en geheel makkelijk in het oor liggend album en op Savage Amusement wordt die trend nog verder doorgezet. Het begint dus mijns insziens bij de opvolger. Blackout verschilt hierin namelijk niet meer van vroegere albums dan die vroegere albums onderling met elkaar verschillen. Nummers als Fly to the Rainbow en Life's like a River waren ook al melige meezingers.

En toch heb ik dingus liever.

Een van de betere platen zo niet de beste. Vrij sterke songs daarna werd het herhalen en herhalen. Plus dat de nummers veel te zoet werden. Ik volg ze eigelijk al jaren niet meer. Mis ik iets?

Als dit het laatste Scorpions album was dat je kocht dan mis je niet zo heel veel eerlijk gezegd. Enkel Love at first sting en Humanity vind ik dan nog zeer de moeite waard. De overige albums hebben wel zo hun momenten maar zijn over het geheel gezien niet meer dan redelijk te noemen. En uiteraard het magistrale World wide live album maar ik ga er vanuit dat je die wel kent

Zonet dit album nog eens met de koptelefoon beluisterd en behalve dat het stuk voor stuk steengoede nummers zijn wordt hier ook heerlijk op gemusiceerd. Het gitaarwerk is echt een genot voor het oor. Neem daarbij nog de kraakheldere en stevige productie en ik kan geen enkel minpuntje meer bedenken. De schitterende hoes maakt het geheel af. Vijf sterren dus. Een goeie koop van dat jongetje van 12, dat ik een kleine 30 jaar geleden was.

Een van de beter platen van deze duitse hardrockband! Er staan lekker veel pittige rockers op zoals het titelnummer, het spetterende Dynamite of Now. Nummers als Can`t Live Without You ,You Give Me All I Need of No One Like You liggen lekker in het gehoor en natuurlijk staat er altijd een sterke rockballad op hun platen, in dit geval When the Smoke Is Going Down.

Half puntje eraf vanwege Arizona, anders hadden ze de perfect score gehaald.