Elvis-imitators zijn van alle tijden. Ze waren er al toen Elvis nog leefde, in 2015 zijn ze er nog steeds (Danny Vera) en ook in de toekomst zullen ze er zijn. Het zegt veel over het merk Elvis en de kracht van zijn muziek. Tot in lengte van jaren zal hij een inspirator zijn voor velen.
Van talentenjachten kun je hetzelfde zeggen. Ze bestaan al jaren, in 2015 populairder dan ooit (The Voice) en ook in de toekomst zullen ze in steeds nieuwe formats aan ons opgedrongen worden. Voor wie denkt iets te kunnen, is het een manier om je carrière te lanceren. Maar of het voor echte talenten ook de beste manier is, valt te bezien.
Neem nu René Shuman. In 1986 gooide hij hoge ogen in Henny Huismans Soundmixshow met zijn Elvisact. De bescheiden jongen wond het publiek om zijn vingers met zijn bronzen stem en zijn zwoele blik. Het leverde hem het even gewilde als onvermijdelijke platencontract op.
Inmiddels weten we hoe het met René Shuman is afgelopen. Het contract zette zijn carrière op de rails, maar wel op die van een dood spoor. Het nieuwe tieneridool moest hij worden. Zijn kunsten moest hij vertonen door het hele land. De A&R manager wist wel raad met het plaatje dat er komen zou. Snel wat nummers bij elkaar geraapt, wat zwoele en wat zogenaamde rockers en gaan met die banaan. Zo ging dat toen bij talentenjachten, zo gaat dat nu en zo zal het altijd gaan: kwaliteit is niet belangrijk, alles voor de business. En als dat schip op stoom is, is het lastig om het steven te wenden.
Niettemin deed René Shuman een poging. Hij kreeg het voor elkaar om acht eigen nummers op zijn tweede album te krijgen, dat verscheen onder de titel The Main Language. In kwalitatief opzicht was het grote sprong voorwaarts. De plaat bevatte serieuze rock (n roll) en een paar mooie ballads. Goed, de productie was van de jaren 80, maar een nummer als Love Waves was gewoon een prima song en Again In Love en Cause You’re Not Here hadden op het repertoire van Chris Isaak niet misstaan.
Het mocht allemaal niet baten. Voor zijn derde album Mission of The Heart werd René naar Brazilië gestuurd. Het illustreert m.i. de onkunde van de platenmaatschappij. Nieuw succes bleef dan ook uit en René raakte uit beeld.
Anno 2015 zit René in het amusementscircuit. Samen met zijn vrouw Angela geeft hij rock-n-roll-shows weg. Mr. & Mrs Rock ’n Roll noemen ze zich. Rock n rollen kunnen ze, maar het is goedkoop en het gebeurt buiten beeld, ver weg in de provincie. Deze man had het talent om een artiest te worden in stijl van de al genoemde Chris Isaak. Hij kan zingen, hij kan gitaarspelen en hij heeft schrijftalent. Had hij de tijd gekregen om zijn eigen stijl te ontwikkelen, dan was het hem gelukt. Helaas deed hij mee aan de Soundmixshow en het is teren op andermans roem geworden. Jammer.