Radical Slave - Damascus (2010)

Twee Belgische muzikanten van naam vonden elkaar afgelopen voorjaar voor een nieuw project. Onder de naam Radical Slave brengen Mauro Pawlowski (oa. Evil Superstars, tegenwoordig gitarist in dEUS), Dirk Swartenbroekx (Buscemi) en drummer Remo Perotti een ode aan de rauwe, vuige no wave van eind jaren zeventig, begin jaren tachtig; de nihilistische reactie op new wave waar bands als Sonic Youth en Jesus and Mary Chain uit voortgekomen zijn. (alternative.blog.nl)

live de moeite! het klinkt idd..nihilistisch. muzikaal fijn experimenteel spul!

en toch als je blijft luisteren begint er zo melodie in te sluipen, meesterwerk !!!

Onversneden noise-rock in de Sonic Youth-traditie, met hier en daar een knipoog naar de No Wave scène (maar dan wel een opgeschoonde variant, 't blijft gecontroleerde gekte - geen DNA-toestanden of dergelijke). In de eerste plaats een zeer energiek en opzwepend album, dat voornamelijk steunt op experimenten met dissonantie en alternatieve tunings.

Het album begint relatief vriendelijk, maar na de twee "hitgevoeligere" (wat een loze term in de bespreking van dit soort muziek) nummers, "Before We Got Rich" en "Devil In A Box", barst de hel werkelijk los. De laatste drie nummers zijn een en al furie, razernij en tegen elkaar opboksend digitaal- en gitaargeweld.

Radical Slave is de verwezenlijking van een hoop die ik al jaren - onbewust - koesterde: Mauro die de vroege Sonic Youth (ik heb het hier wel degelijk over de "Kill Yr Idols"-periode) omarmt. Ik heb dit eigenlijk nog maar net ontdekt - gemist in 2010, wat ik wel jammer vind, want dit had mijn plaat van het jaar moeten zijn..

Dit was mij ook ontgaan tot ik zondag een stukje Radical Slave met Mauro op Canvas zag.