The Walker Brothers - No Regrets (1975)

Ik heb in mijn actieve 'luistercarriére' zelden zo'n slappe plaat gehoord als dit. Het is echt werkelijk verschrikkelijk.

Ik kan het nauwelijks ook verwoorden; met uitzondering van No regrets is het allemaal een soort van met zware basstem gemompelde treurigheid. De plaat holt van dieptepunt naar dieptepunt met Lover's lullaby en He'll break your heart (slappe hap en dan begeleid met wat caraïbische klanken) als zo'n beetje het slechtste dat ooit is uitgebracht. Ze kunnen er mee in het Guiness Book of Records.

Dan toch nog 2 **? Ja, en dat komt alleen maar door de aanwezigheid van het weergaloze nummer No regrets.
Er is hier natuurlijk het volgende gebeurd: band neemt fantastische single op (grote hit ook overal en nergens) en besluit vervolgens wat extra nummers op te nemen om er een bijbehorende LP bij te kunnen presenteren.

Zo moet het zijn gegaan. Wie echter denkt, zoals ik dacht, een album te kopen met alléén maar nummers van het niveau No regrets komt echter zeer bedrogen uit. Om niet te zeggen dat je bent belazerd.

Ja, het zijn dezelfden van The sun ain't gonna shine anymore (jaren 60) maar successen uit het verleden bieden bepaald geen garanties voor de toekomst, blijkt maar met dit album. Het is echt een schandaal dat een musicus na de opnames van een dergelijk album werkelijk kan hebben gedacht dat hier een deugdelijke kwaliteit LP werd geboden.

Blijft over: zakkenvullerij gebaseerd op het succes van het nummer No regrets.

Het orkestrale No Regrets is echt weergaloos en perfect gezongen. Het origineel van Tom Rush is trouwens ook meer dan de moeite waard. Met name de akoestische versie.

YouTube - Tom Rush - No Regrets

De rest is inderdaad bagger.

De akoustische versie van Tom Rush is inderdaad goed (ik kende het ook niet, dus bedankt voor de clip) maar de Walker brothers wisten er uiteraard wel iets zeldzaams van te maken. Het heeft ook een onovertroffen dramatiek, die door het orkest alleen maar wordt versterkt.

Hoe oud was de versie van Rush toen de Walker brothers er mee aan de haal gingen?

Het origineel van Tom Rush is uit 1968.

Heb altijd een haat/liefde verhouding met de uitvoering van the Walker Brothers gehad.
Het is zooo cheesy aan de ene kant maar aan de andere kant zo'n geweldige compositie.
Let ook eens op de ongewone productie: De stem staat wel érg voorin het geluidsbeeld maar toch kán het allemaal nog.

Er is overigens een uitvoering van Tom Rush uit begin 70er jaren en die lijkt erg veel op die van de Walker Brothers inclusief het toegevoegde gitaarintermezzo op 2/3 van het nummer.
Het lijkt me dat DIE versie de inspiratie voor the Walker Brothers is geweest !
Hij staat op No Regrets: The Very Best Of Tom Rush verzamelaar uit 1999

Ooit de elpee gekocht op een rommelmarkt vanwege het prachtige No regrets. De rest van het album draaide ik wel eens maar na verloop van tijd beschouwde ik de elpee als een single op groot formaat. Na No regrets ging er weer wat anders op

Opvallend dat bijna iedereen in mijn omgeving ook No regrets een verschrikkelijk nummer vond. Maar dat geeft niets, lekker de volumeknop open aan het einde als die gitaar zo geweldig "huilend" tekeer gaat. Heerlijk nummer.

Vanmiddag beluisterde ik dit album zonder verwachtingen - en misschien daardoor viel het me toch nog mee. Ik heb het in mijn bezit op cd (samen met Lines en Nite Flights in de Original Album Classics serie). Een meesterwerk is het uiteraard niet, daarvoor is het te veel middle-of-the-road, helemaal waar. Toch vind ik de liedjes ook weer niet abominabel. Vooral Lover's Lullaby kan er voor mij best mee door, zonder dat het het niveau van No Regrets haalt natuurlijk.

Hoewel ik de stem van John lang niet zo mooi vind als die van Scott vind ik de cover die John hier doet van He'll Break Your Heart van Curtis Mayfield trouwens best aardig.

Nogmaals, best een redelijk album. Of misschien ben ik in een milde bui door het mooie weer?

Toch No regrets van een cd die spijtig genoeg dik onder de maat is. Om dat ene nummer, wat een weergaloze vertolking.

No Regrets is inderdaad een uitstekend nummer en terechte evergreen. De rest van dit album kan er helaas niet aan tippen al zijn Boulder to Birmingham en de cover He'll Break Your Heart (ik denk dat het origineel van Jerry Butler is) nog wel aardig.

No Regrets

Ik vind anders "I've Got to Have You" ook een hoogtepunt op dit album. Schitterend nummer (van de hand van Kris Kristofferson).

"He'll Break Your Heart" ligt de groep niet en is niet alleen het vreemde maar ook het lelijke eendje in de bijt. Klinkt als een UB40 B-kantje.

Scott schreef helaas geen nummers voor deze plaat en opvolger "Lines". Dat deed hij pas weer (en hoe!) voor "Night Flights", waarna de groep definitief achter gelaten werd door Scott, die z'n solo carriere met verve oppikte en met elk nieuw album nog dieper en complexer te werk ging.

Ja, over het geheel een slappe hap.
No regrets is het enige waar je het album voor op zet.
Heb het album op vinyl.
Helaas had er opnametechnisch mi veel meer in gezeten: de basloopjes, de drumfills, de gitaarsolo. Die maken het tot een mooi gearrangeerd nummer.
Maar zoals hiervoor al opgemerkt, de stemmen staan niet te veel naar voren maar eigenlijk compleet los van de rest.

Ik ga het origineel nog eens beluisteren, daar werd hiervoor al op gewezen. Mij (nog) onbekend.