ABC - Beauty Stab (1983)

Ik ken de band niet zo. Ik leerde ze kennen via When Smokie Sings en later dankzij die hit van wat hun debuutalbum bleek te zijn.
Vorig kwam ik Lexicon tot tweemaal toe op vinyl tegen in de kringloop hier in Ridderkerk tussen allemaal zooi. En ook in goede staat. Bleek nog best een fijn album te zijn voor die €1,25.

Anderhalve week terug kwam ik dit album tegen in de Vinylloods in de bakken 4 voor €10, en ook nogeens in NM-staat! Alleen al voor de prachtige hoes die 2,50 waard. En de muziek is nóg beter. Heerlijk album waarvan ik 1983 echt niet terug hoor. Het album had ook een stuk recenter uitgebracht kunnen zijn. Chapeau.

Eigenlijk nooit de moeite genomen om deze opvolger van Lexicon Of Love in zijn geheel te beluisteren. Vanavond een luisterbeurt gegeven. Vooropgesteld dat het gedurfd is om na hun fraaie debuutplaat met een meer rock georiënteerd album te komen spreekt het mij wat minder aan. Met enkele nummers was ik al bekend zoals het openingsnummer en S.O.S. Unzip vind ik een leuk nummer en het titelnummer doet mij aan Roxy Music denken.

Ik vind het een verademing t.o.v. hun debuut, die plaat is kapot gedraaid.

deze luister ik meer dan hun voorganger.het is idd helemaal anders maar ik kan niet zeggen dat het me tegenstaat.

Bjizonder dat deze bij sommigen hoger scoort dan de absolute pop plaat Lexicon of love, want die is onovertroffen.
Deze 2e is wel erg fijn, opent lekker met that was then en dan de meet de synth kant op, prima plaat, meteen ook gekocht toen ie uit kwam.

Ik denk dat dat album 'dood' is gedraaid. Dit album straalt energie uit!

Dat is wel waar, dat vond ik toen ook, openen met that wast the ligt mijlenver van all of my heart af.

Deze LP heb ik jaren geleden eens voor heel weinig meegenomen bij een beursje. Ik kan ABC erg waarderen, maar gedraaid had ik deze plaat nog nooit. Komt wel een keer?!

Had ik best eerder mogen draaien. Ik hou wel van deze plaat met die wat meer de rock kant op gaat. Beter dan het debuut.
Alleen het nummer SOS had voor mij niet op de plaat gehoeven. Wat een draak!!

Oei ..vind ik een fantastische single, S.O.S ......classic ABC ook en een top 40 hit in Engeland

Het tweede album van ABC is gewaagd en gaat meer de rock kant op. Een gedurfde zet na het zo succesvolle en zeer gepolijste debuut, hetgeen ook niet helemaal goed uitpakte, d w z. het succes nam af. Toch valt er veel te genieten op dit album. Met name kant A staat vol met prachtige poprocksongs met ABC saus zoals het titelnummer en het overtuigende the power of persuasion, en if i ever thought is een prachtige ballade. Daarnaast natuurlijk op kant B het briljante S.O.S., ze waren de top 40 niet geheel uit het oog verloren gelukkig. 4 sterren voor deze interessante collectie songs.

Wat zat er in het water in 1983? Er waren meer bands die een zeer succesvol album in dat jaar lieten opvolgen door een plaat die volstrekt niet beantwoordde aan de gestelde verwachtingen. Eerder vandaag beluisterde ik Dazzle ships van OMD, een plaat die in die dagen werd omschreven als 'commerciële zelfmoord'.

Van ABC's tweede album Beauty Stab zou je ongeveer hetzelfde kunnen zeggen. In plaats van een opvolger in de lijn van het uiterst succesvolle debuut - een vijfsterrenplaat die de glamour van de jaren tachtig min of meer definieerde - kwamen ze met een album dat wat gefragmenteerder uitviel en dat vooral harder rockte. Verdwenen waren de romantische strijkerspartijen en de prachtig gedetailleerde productie van Trevor Horn. Ze maakten plaats voor een veel aardser geluid, waarin een hard rockende gitaar - hier en daar zelfs refererend aan de klank van Deep Purple en Led Zeppelin, een geluid dat in 1983 absoluut niet in de mode was - het meest op de voorgrond trad.

Dat was schrikken, ook voor mij toen ik destijds de LP aanschafte. Dat de vooruitgesnelde single That was then, but this is now (veelzeggend met een elektrische gitaar op de voorkant van het hoesje) niet helemaal beantwoordde aan de verwachtingen die met The Lexicon of Love waren geschapen, kon ik wel hebben. Zo afwijkend klonk die single nou ook weer niet. Hij was, hoewel niet onaardig, vooral minder sterk en tot de verbeelding sprekend dan de singles van het voorgaande album.

Maar dit was dus echt andere koek. Nou luisterde ik in die dagen ook al naar (de meer commerciële) hardrock, dus per saldo kon ik deze plaat best waarderen, ook als een moedige poging om iets heel anders te doen dan op de eerste plaat. Maar het grote publiek liet het afweten, en doet dat vandaag eigenlijk nog steeds. Waar een album als Dazzle Ships, en ook het aanvankelijk verguisde Tusk van Fleetwood Mac (nog zo'n plaat die indruiste tegen het door de voorganger geschapen verwachtingspatroon), jaren later hogelijk gewaardeerd worden om hun geslaagde experimenteerdrang is dit een album dat grotendeels vergeten is. Komt misschien ook een beetje omdat de carriëre van ABC nogal inconsistent was en de band na Alphabet City nauwelijks nog een rol van betekenis speelde in het internationale muzieklandschap.

Toch is dat onterecht naar mijn mening, want het is een gedurfde, verrassende en per saldo vrij sterke plaat geworden. Je moet 'm alleen niet willen vergelijken met de debuutplaat die eraan vooraf ging. Maar ja, dat blijft bijna iedereen toch doen natuurlijk.

Het plaatje is 40 jaar oud en dat zou een mooi moment zijn voor een herwaardering. Maar afgezien van de 12 inch versie van This is then en het B-kantje van die single, het korte, maar hard rockende Vertigo, lijkt me dat er weinig bonusmateriaal beschikbaar is. En die nummers stonden al op een eerdere heruitgave, die overigens al lange tijd niet meer verkrijgbaar is. Ook dát is een teken aan de wand...

Kostte erg veel moeite om deze plaat op CD te bemachtigen, hetgeen eindelijk gelukt is.
Vind het zeer gedurfd om na het fraaie Lexicon Of Love met dit album te verschijnen en het over een andere boeg te gooien.
Nu na enkele draaibeurten begint de plaat steeds beter te bevallen.
Ik hoor diverse Roxy Music invloeden terug op deze schijf.
Uiteindelijk een prima opvolger van hun debuut, begin met 3.5 sterren maar sluit een verhoging niet uit.

Weer eens opgezet. Dit moet toch wel één van de meest ondergewaardeerde platen van de jaren ‘80 zijn.