ABC - Beauty Stab (1983)

Zwaar teleurstellende opvolger van jaren-80 'classic' Lexicon Of Love. Alleen openingsnummer (en tevens single) That Was Then But This Is Now, kan er mee door.

Ben het niet eens met Andre. Beauty Stab laat een ander , meer rock georienteerd geluid horen maar dit levert desalniettemin een solide plaat op met topnummers als Unzip en The Power of Persuasion. Hoewel ik Lexicon nog wel prefereer boven dit album denk ik juists dat Beauty Stab de tand des tijds beter heeft doorstaan (nee das geen tegenspraak)

The lexicon of love was al het redmiddel in tijden van liefdesgeluk én verdriet. Dit album kocht ik nadat een vriendinnetje het eerst uitmaakte en toen tóch weer verder wilde. Allemaal veel te verwarrend voor een 22-jarige en ik besloot om er een punt achter te zetten. That was then but this is now was toen mijn lijflied. Achteraf lach ik er in mezelf om maar de elpee (en later de cd) blijf ik waarderen. ABC koos haar eigen weg en een harder geluid. Ik vind dat wel moedig. 4,0

Mmm, misschien toch maar 's een herbeluistering waard...

Beauty Stab had het nadeel dat het opvolger was van Lexicon of Love, Daar was gewoon niet overheen te komen, hetgeen de band dus ook niet lukte.

Beauty Stab is voor mij nog steeds het beste album van ABC, helaas hebben ze dat nooit meer kunnen overtreffen.
Meer als 20 jaar later staan deze nummers nog als een huis!

voor velen een teleurstellend album na "'the lexion of love" maar ik vind het gelijkwaardig aan zijn voorganger,vooral s.o.s en that was then but this is now zijn ijzersterke nummers,maar ook de andere nummers zijn van een zeer goed niveau

Een door de pers destijds zwaar ondergewaardeerd album. Begrijpelijk na zo'n knaller als the Lexicon of love. Maar wel jammer, want ik vindt het juist te prijzen dat een band na het succes van the lexicon of love andere wegen durft te verkennen. Resultaat was een prachtige meer rock georienteerde plaat. Beste nummers wat mij betreft: By default by design en if I ever thought you'd be lonely.

Wordt altijd redelijk negatief gedaan over 'Beauty Stab' maar als ABC liefhebber van het eerste uur, vind ik dat toch echt ten onrechte. Het is een goed en vooral moedig album, zoals eigenlijk elk album van ABC een 'nieuwe' muzikale invalshoek belichtte. Inderdaad wat meer rock-georienteerd, en de nummers zijn mijns inziens ijzersterk. Goeie sound met een beresterk ritmetandem in de persoon van Alan Spanner (bas) en Andy Newmark (drums) die overigens ook de latere (en door mij eveneens zeer gewaardeerde) Roxy Music-sound ten tijde van 'Flesh+Blood' en 'Avalon' vormgaven.

Nee, dit is mijn muziek niet. Ik was helemaal leip van The look of Love (het nummer) in de meest waanzinnige remixen, maar dit vind ik maar niets. Inderdaad wel een andere gedurfde sound, maar daarin ondersheiden ze zich dan wat mij betreft niet bijzonder.

Erg teleurstellende opvolger voor The Lexicon of Love, dat van een héél andere orde was;
**

Dit is een geweldig album, maar omdat het zo anders was, werd (en wordt) het niet gewaardeerd. Geen gelikte popdeuntjes, maar veel stijlen en variatie. Van ballad tot rock. ABC profileert zich hier als een echte band, geen hypebandje. Prachtige hoes, en de titel van het album was zelfs licht profetisch, omdat het commercieel gezien geen succesvol album was. Er staat 1 bescheiden hitje op, nl. "That was then, but this is now". Voor mij persoonlijk hun beste, en zeker meest artistieke album. Op vinyl en CD.

iets minder dan hun voorganger,omdat ze een muzikale stijl hier proberen die hun eigenlijk niet zo ligt.Met name het ritmische spel en gitaarspel had best wat pitteger gemogen.Mischien dat ze beter iemand van ac&dc of Iron maiden de studio in hadden kunnen halen om hun te coachen.Maar zonder gekheid,dit is een hele eerlijke en moedige plaat.het is die eerlijkheid en moedigheid in combinatie met de soms bloedmooie liedjes die dit album toch zeker toto een artistiek bovengemiddeld iets weten te maken

Ik heb dit altijd een goed album van ABC gevonden. Misschien wel het beste (hoewel ik Abracadabra ook hoog inschat) van ABC.
Beauty Stab vertelde iets over het Engeland uit die tijd. (Ala UB40's signing off).
Daarnaast is het een gedurfde zet om na "the lexicon of love" met een dergelijk muzikale draai aan de knoppen te komen.

De rock van het nummer Beauty Stab versus de strijkers van By Default, By Design heerlijk .......

Prima opvolger van The Lexicon of love, ik kan er niets anders van maken.

Ja, in sterren weet Beauty stab z'n voorganger uiteraard niet te overtreffen. Dat hoeft ook niet.

Door de inbreng van een behoorlijke dosis rock sloeg de band eigenlijk een geheel andere richting in. Dat werd door velen niet op prijs gesteld maar ik kon mij er altijd prima mee vermaken.

Met iets anders komen dan een uiterst succesvolle en bewierrookte eerdere cd is altijd gedurfd. Vaak leidt het automatisch tot negatieve reacties.

Maar elke plaat verdient een eerlijke beoordeling.

Met prima nummers als That was then......., The power of persuasion en het mooie sfeervolle einde met S.o.s. en United Kingdom weet ABC een goed en boeiend album af te leveren. Jammer van de (destijds) nogal behoudende reacties.

Na The Lexicon of Love is het een opluchting te horen dat ABC niet alleen van die gladde popliedjes kan maken maar ook wat minder gelikte nummers weet te creëren. Mijn favoriete band zal het nooit worden, maar ze hebben hun status hiermee bij mij opgekrikt van gelikte bagger naar matig tot redelijk. Dat deze slechter wordt gewaardeerd dan het debuut zegt denk ik meer over de doelgroep die stemt op ABC albums dan over de kwaliteit van de muziek.

gisteren nog even helemaal beluisterd en ik moet zeggen dat dit een leuk album is. wat me vooral opvalt zijn de sterke drums en de blazers.
voor mij 4****
cd en lp

Vandaag nog weer eens extra goed beluisterd: een halfje er bij.

Geweldige power van Fry en ABC toch? De romantiek van The lexicon of love omgedoopt in een door electronica en gitaargeweld gedomineerd album, echt te gek voor woorden ook al wordt er nauwelijks enig aandacht aan dit album besteed. Wie het nog niet kent, je moet er echt eens aan beginnen.

Ik vond het destijds vooral ook al zo geweldig omdat dit album van ABC de neefjes van Spandau ballet en hun album True (van dezelfde periode) volledig van tafel blies. Zo kon het ook! Helaas werd het niet door iedereen zo ervaren...

Beauty Stab was voor mij toen even wennen, na het door het vele draaien vertrouwd klinkende Lexicon of Love.
Ik was dus heel nieuwsgierig toen ABC de eerste single van dit album That Was Then But This Is Now bij AVRO's Top Pop als tip deden. Het nummer was al een aantal keren bij de AVRO op de radio geweest en het was dus ABC zonder die zilveren glitterpakken.
Meer rocksound dacht ik dus, maar er staan ook een aantal songs op zoals S.O.S. die zo op Lexicon gepast zouden hebben.
In mijn omgeving en vooral op school hoorde ik dat velen dit album een teleurstelling vonden. Onterecht natuurlijk, als het album Beauty Stab teveel op Lexicon geleken zou hebben zou iedereen het weer teveel een kopie van Lexicon gevonden hebben.
Ik was toen blij dat het album BS fris en vernieuwend klonk.

Ik weet niet of het komt door Andy Newmark en Allen Spenner en de gelederen maar deze plaat heeft wel veel bite.
Ook het gitaarwerk van Mark White is behoorlijk powerful.

Best een unieke band, die flinke bruggen slaat tussen rock, funk, disco en syntpop//new wave.

Zo, even een half sterretje erbij. In tegenstelling tot allerlei andere albums uit die tijd is deze totaal niet aan slijtage onderhevig. Ik zet de CD regelmatig op en heb dan nog steeds datzelfde gevoel als toen ik in '83 de elpee voor het eerst uit de hoes haalde en draaide. En dat is toch wel erg knap.

Volkomen eens. Heel fijne plaat.

Toch geven ze zichzelf maar één ster in tegenstelling tot de voorganger die goed was voor drie sterren.

Dat is waar, dat was in die tijd zo'n 'dingetje'. Gekke actie ja.
Tja, als het om edelkitsch gaat is deze wel wat karaten minder, de elektrische gitaar is veel dominanter.

Avondje favo's van vroeger aan het draaien. Zo ook deze. Jeetje. Ik had er vroeger al zicht op wat 35 jaar later nog geweldig zou zijn. Deze dus. Vreemde eend in de ABC bijt maar een machtig album. Vette productie die het album prima anno nu plaatst, en geweldige songs. Best cool dat deze het niet zo goed gedaan heeft. Kan je kekker de wijsneus uitgangen met "deze is beter dan...."

Dit album altijd vergeleken met Sparkle in the Rain van Simple Minds. Wat teveel rock geforceerd na een stijlvol gepolijst album.

deze luister ik tamelijk regelmatig en blijf het lekker vinden. niet te vergelijken met lexicon.

Beter dan hun debuut daar zijn de nummers van dood gedraaid!

Dat laatste ben ik met je eens waar het de drie singles betreft, die skip ik tegenwoordig altijd als ik The Lexicon of love opzet. Maar als geheel vind ik dat debuutalbum toch een stuk beter dan deze.

Destijds kocht ik deze blind als opvolger van die vijfsterrenplaat. Viel aanvankelijk tegen, maar natuurlijk vooral omdat het album niet aan de door de voorganger opgeroepen verwachtingen beantwoordde.
Maar het duurde niet lang of ik ging ook van dit album de schoonheid inzien. Pluspuntje is bovendien dat de groep na dat uiterst succesvolle debuut niet met een Part II van dat album kwam, maar een heel andere koers uitstippelde. Een gedurfde zet, waar ze met latere albums overigens behoorlijk van terugkwamen: Lexicon part II kwam er uiteindelijk gewoon toch met Alphabet City, dat ze meteen weer een paar flinke hits opleverde.

Het is hierboven al gezegd: meer gitaarwerk, stevig rockend, maar absoluut niet slecht. Want over het algemeen bovengemiddelde nummers, al leverde het geen single-hits van formaat op. Wat ook meetelt, is de bovengemiddelde kwaliteit van de productie (door de band zelf gedaan, in samenwerking met Gary Langan - ook al een gedurfde stap in het licht van de voorganger).

Toch vind ik het geen vijfsterrenplaat zoals The Lexicon of love. Ik twijfel tussen 3,5 en 4, en rond het naar boven af omdat ze het aandurfden om deze stap te zetten.

Luister eens naar Bite the Hand. Wat een geweldig nummer!