Syd Barrett - An Introduction To (2010)

Ik zie het nut niet in van een release als deze, heeft de man echt zo'n uitgebreid oeuvre dat een beknopte introductie noodzakelijk is om een beetje een goed beeld te geven? Wat singles en één volledig album met Pink Floyd dat geheel zijn stempel draagt, dan is er nog "Jugband Blues" op de tweede Floyd plaat en twee (en een half) solo (studio) albums, dat is alles. Gemakkelijk en vrij snel aan te schaffen zou je zeggen.

Koop je alleen "The Piper at the Gates of Dawn" dan is de kans groot dat je ook achter z'n solo materiaal aangaat, of andersom. Koop je eerst de verzamelaar "Wouldn't You Miss Me" of "The Madcap Laughs" dan zal "The Piper at the Gates of Dawn" ook spoedig volgen. Lijkt mij tenminste.

Goed, ik ben of was misschien een beetje te streng met m'n kritiek op de samenstelling, het uitkiezen van songs blijft hoe dan ook een subjectief iets, je kunt het eigenlijk nooit goed doen, maar toch, ik denk en vind dat er wat meer uit te halen was, Syd verdient beter.

Van "The Madcap Laughs" ontbreken wat mij betreft al drie, vier hoogtepunten: "No Man's Land", "Late Night", "Long Gone" en ook "Golden Hair". De (slechts!) vier uitgekozen "Barrett" songs zijn dan misschien wel de beste vier van die plaat, iets als "Love Song" of "Rats" had er nog wel bij gemogen, en de keuze om "Opel" geheel links te laten liggen is vreemd en onbegrijpelijk. Het titelnummer behoort tot z'n beste werk. En wat te denken van de Pink Floyd songs "Scarecrow", "Lucifer Sam" en/of "Astronomy Domine"? Ook al is de laatste dan niet volledig en uitsluitend van zijn hand.

Als er dan toch besloten wordt dat er iets nieuws uitgebracht moet worden om Barrett nog eens in de spotlights te zetten (niks mis mee, want het was een fenomenaal artiest!) en tegelijkertijd de kassa weer eens te laten rinkelen, doe het dan op z'n minst goed en zorg voor een zo sterk mogelijk chronologisch carrière overzicht op twee schijfjes, waarop alle kanten aan bod komen en waarop ook voor de echte fans nog iets leuks te halen valt. Bij het nut van zo'n release kun je natuurlijk ook je vraagtekens plaatsen gezien hetgeen ik in het begin van dit bericht schreef, maar dan kun je er wel iets moois van maken, iets dat de artiest Barrett recht doet en tegelijkertijd minder essentiële nummers uitsluit, en bovendien is er dan ruimte voor het nodige onuitgebrachte en zeldzamere materiaal.

Als "Rhamadan" nu het daglicht mag zien, waarom dan niet ook eindelijk het vele malen interessantere "Vegetable Man" officieel eens beschikbaar maken? Dit was een mooie gelegenheid geweest. Of anders iets als "Lucy Leave", dat al jaren stof ligt te vergaren in de kluis. Alles beter dan die (re)mixes met hier en daar een extra baslijntje van Gilmour.

Dus in plaats van een enkel schijfje dat niet echt een volledig beeld geeft, was het wellicht beter geweest te kiezen voor een rijk gevulde dubbelaar, al begrijp ik ook wel dat zo'n collectie de vraag naar de afzonderlijke albums zal doen afnemen, terwijl een introductie de koper juist moet aansporen die aan te schaffen en nieuwsgierig te maken. Dat zal dan ook wel de bedoeling geweest zijn.