Flux - Pluimgewichten (2010)

Droompop uit Groningen. De vergelijking met Spinvis is snel gemaakt. Klopt voor een deel ook wel. Flux moet het echter hebben van echte liedjes (qua opbouw) en minder van soundscapes. De cd luistert lekker weg. In ieder nummer zit wel een elementje wat je bij de les houdt. Lieve God springt er wel tussenuit. weet niet hoe de teksten over God precies te interpreteren zijn. Flux lijkt de luisteraar de ruimte te gunnen. 3,5 ster.

Oké, na het optreden van Lucky Fonz III in de Vera afgelopen woensdag (8 december) gebeurde er iets zeldzaams: ik hoorde muziek die tot m'n verbeelding sprak. Ik hoorde lome muziek die heel poppy en tegelijkertijd iets mysterieus had. Het nummer had me al vast toen ik ook nog eens hoorde dat er in het Nederlands werd gezongen. Dat belooft wat, dacht ik. Toen het nummer was afgelopen vroeg ik de dj wat hij net had gedraaid waarop hij 'Flux' antwoordde.
En nu ben ik dus heel benieuwd naar deze plaat. Zelden is mijn nieuwsgierigheid voor een Nederlandse cd zo groot geweest (Marco Borsato uitgezonderd ).

Bij Melkboer moet ik altijd huilen

'Wat heeft het leven nog voor zin als je dochter nooit eens langskomt'

Dame Flux - Pluimgewichten

Interessante tip!

Eigenlijk een superleuke ontdekking. Niet te langdradig maar lekker melodieus, gevarieerd, catchy, toegankelijk, naturel en een fijn alternatief randje. Prima begeleiding door drums en bas. Heerlijk al die orgeltjes en af en toe piano en blazers. een album met eens niet een uitgesproken hoofdrol voor de gitaar. Alles in de juiste proporties en prima geproduceerd. Knap gemaakt. De lyrics balancerend tussen banaal ("ik eet puree, met appelsap") en geniaal, zoals het hoort in dit genre. Wat is Juli een mooie afsluiter.