Tears for Fears - The Ultimate Collection (2003)

Laat ik dan maar een berichtje bij deze drieluik-cd plaatsen.

Eind jaren tachtig en begin jaren negentig was Tears For Fears (voordat de interne ruzie kwam) wel op het hoogtepunt. Er zitten wel genoeg klasiekers op deze drieluik om een ieder te bekoren.

Toegegeven... de 3e cd vanaf (31) is leuk als toegift, maar uiteraard de mindere cd van de 3.

Tja ik kan meer nummers noemen die geweldig zijn, dan degene die wel aardig zijn op de eerste 2 cd's. Mijn top vijf toch wel: "Sowing The Seeds Of Love", "Laid So Low", "Shout, "Women In Chains" en "Advice For The Young At Heart". Maar wil absoluut geen onrecht aandoen aan bijvoorbeeld "Me And My Big Ideas", "Pale Shelter", "Change", etcetra . Kortom echt klasse muziek voor een avondje tachtig en begin negentig stemming. Dikke 4,5.

Kan de stem van Roland Orzabel je bekoren? Dan zou ik zeker de laatste cd's van Embrace proberen.

BIj de eerste 15 songs staat het beste, maar deze band heeft eigenlijk toch het één en ander gepresteerd; Petje af, want veel van deze songs zijn nog steeds erg genietbaar!
Pale Shelter, Sowing the Seeds of Love, Mad World, Shout, Change, Head over Heels, Everybody wants to Rule the World...
Dit is misschien een beetje veel, maar ach... who cares ?
4.5 sterren hoor !!
****1/2

Ik blijf Sowing the Seeds of Love hun beste nummer vinden, wat een geweldig episch stuk blijft dat toch. Het gaat naar een prachtige climax, vooral dat stukje van Looooooove Powuuuuuuuur

Nummer zou zeker in mijn top 10 staan van beste songs ever.

Ik zou "Sowing the Seeds of Love" misschien wel mijn favoriete nummer allertijden durven noemen.

Enkele jaren geleden 'tears roll down' in geruild voor deze meest volledige verzamelaar van Tears For Fears.Specifiek gekocht voor de bonuscd met de extended versions want de groep kan mij in de jaren negentig niet meer zo bekoren en zodoende speel ik cd 2 maar heel sporadisch.

Het verhaal van Roland Orzabal en Curt Smith begon in de tweede helft van de jaren zeventig.Samen met zanger Pete Byrne en toetsenman Rob Fisher,het duo dat in '83 bekendheid zou verwerven met Naked Eyes ('promises promises'),formeren ze de groep Neon die slechts een kort leven beschoren is.Na het nogeens geprobeerd te hebben met het skagroepje Graduate brengt Tears For Fears in '81 de debuutsingle 'suffer for the children' uit (niet op deze cd),de rest is history.

Ik leerde de groep kennen met hun 4de single 'change' nog steeds één van mijn favorieten en hier ook aanwezig in de 12" version.
Andere kleppers zijn 'mother's talk' lekker bombastisch,de classic 'shout' ook in de remix version,'mad world',pale shelter,het fameuze 'sowing the seeds of love' en de laatste nog echt klinkende Tears For Fears-single 'laid so low'.

Het werk uit de jaren negentig,eigenlijk Orzabal solo,raakt me minder uitgezonderd 'break it down again' en 'raoul and the kings of spain'.De bescheiden hit uit '04,terug met Smith,'closest thing to heaven' is ook mooi.

Na het horen van deze CD, waarop een boel (voor mij) onbekende nummers staan en overbodige 12" en, vind ik Tears for Fears ineens niet meer zo'n leuk bandje. Geef mij Tears Roll Down maar. Daar staan alleen maar leuke nummers op (en niet zo'n draak als "the way you are", of een afschuwelijke remix van "Shout"))

Dit is toch wel een betere verzamelaar inderdaad, gevonden voor 2,50 in de kringloop (echt geweldig).
Natuurlijk zijn cd 1 en 2 erg standaard zoals meerdere TFF verzamelaars, maar die 3e cd is een superbonus voor de extended versies en ik moet toegeven dat dat Curt Smith nummer Calling out echt wel wat heeft (al klinkt het meer anoniem 80's dan TFF achtig)