Gigi D'Agostino - L'Amour Toujours (1999)

het verbaasde me eigenlijk dat deze toch vrij bekende artiest nog niet op musicmeter was toegevoegd.
Gigi is iig een van de weinige commerciele dance-artiesten die me goed kunnen bekoren. T zijn vrij simpele liedjes met vrolijke riedeltjes en melodietjes en het is leuk om (ook vandaag de dag) de cd weer eens op te zetten.

Dit was toentertijd inderdaad best geinige muziek. Had ook met de leeftijd te maken vermoed ik Dit kwam tegelijk opzetten met Komodo (ook Italiaanse DJ dacht ik). Passion en L'Amour Toujours heb ik toen echt plat gedraaid, en zijn nog steeds best te pruimen. Máár; dankzij MuM ( ) heb ik toch wel wat betere in zijn genre gevonden (sowieso muzieksmaak verbreed). Het is echt 4jaar geleden dat ik dit album in zijn geheel heb geluisterd voor het laatst, dus ik laat mijn stem maar achterwegen. Dit is meer dance dan electronic overigens, maargoed dat punt is al bekend (lees: onderverdeling in electronic).

Dit kan ik dus echt niet waarderen..ik hou zeker wel van dance muziek, maar dit...

geef mij maar Dj Roog, Erick E of anders Satoshi Tomie, Deep Dish of Bennie Rodriquez..

Erg goede cd (dan heb ik het over cd 1). "L'amour Toujours" en vooral "La Passion" zijn écht HEERLIJKE nummers. Het is vrolijke muziek met leuke deuntjes. Af en toe kan het allemaal iets harder, maar ik kan wel vrolijk worden van deze tracks! 4,5 sterren. Voor mij is Gigi de beste DJ.

Muziek waar ik deels wat mee ben opgegroeid. Daarom ook wat een zwak voor deze artiest. Het is ontzettebd suf neerbuigend te doen tov dance , d'agostino levert zeker één van de betere cd's af in het genre. Het enige dat misschien te betwisten valt is de te constante herhaling van sommige melodieën.

twee mooie nummers.
L'amour Toujour en the riddle.

de rest veel b*gger

Een keer geleend en ik vind het echt zwaar en zwaar bagger. L'Amour Toujours en The Riddle hebben een aanstekelijk deuntje, wat de rest moet voorstellen is me een raadsel. Hierna nooit meer een electronic album beluisterd.

Is dat Dance? Ik zou me eerder eens verdiepen in de genres, want de DJ's die jij noemt vallen onder een
heel ander genre. Ik zou het eerder plaatsen onder Groove & Club! Maar goed, ieder zijn smaak. Gelukkig heb ik meer smaken en kan ik het wél waarderen.

Dit album heb ik ook nog ergens liggen. L'Amour Toujours was destijds een knaller van een hit (en de dansvloer ging helemaal uit zijn dak!) maar mijn favoriet was vooral La Passion, daar kon ik geen genoeg van krijgen, vooral de versie op dit album. Verslavend werkte het.. De rest is meer van hetzelfde, maar om dit superslecht te noemen? Nee, dat nou weer niet. Bla Bla Bla had een hele leuke video, nu te zien 3*

Gelukkig gaat het niet alleen maar om de muziek zelf maar ook om de kwaliteit, en als ik dan kijk naar andere dj's die commercieel goed genoeg zijn in de kwaliteit, maar gigi d'agostino is toch wel meer als alleen commercieel goed in zijn muziek. En daarom heb ik gigi ook welverdiend 5 sterren gegeven.

De CD eens terug beluisterd en het is toch een mooie CD!

Alles heeft écht een typische 'Agostino' stijl, Lamour Toujours blijft het gewoon doen, ook La Passion en The Way super...

Bla Bla ook lekker ruw/donker.. The Riddle ben ik niet zo'n fan van verder.

Vandaag weer eens helemaal geluisterd, en wat een heerlijk albumpje is dit toch. Dat het erg slecht is hoor ik natuurlijk ook wel, het is verschrikkelijk simpel en eentonig en bovendien heeft Gigi (geloof ik) de meeste melodietjes niet eens zelf verzonnen, maar toch luister ik het met redelijk groot gemak uit en krijg ik er geen slecht humeur van. Slecht en leuk om te luisteren tegelijk dus, wat het (voorlopig) onmogelijk maakt een stem uit te brengen.

Na het lezen van deze berichten probeer ik zelf nog iets positiefs te zeggen over deze artiest. Het wil nog niet echt lukken.

What was I thinking? Herstel: veel slechter dan dit zul je niet snel vinden... 2*


Mij ook niet (meer)

Ik herinner me nog die clip van L'Amour Toujours, dat nummer met die irritante stemmetjes. Staat ie er een beetje douche-baggerig interessant te doen op en naast het podium. 'Ik ben de man!', zo'n houding. En dan die muziek erbij...
Niet mijn ding.

Vind dit toch wel een erg goede plaat, met name disc 1 eigenlijk maar ook disc 2 valt zeker niet tegen. Nogal langdradig alleen maar eigenlijk vind alle nummers wel lekker.

3,5*

Ik hoor hier mensen zeggen over eentonige melodietjes (waarbij ik me trouwens moeilijk kan voorstellen dat hij ze niet zelf heeft uitgevonden), maar in moderne muziek is melodie nu niet bepaald belangrijk. Luister eens naar die onderbouw. La Passion bijvoorbeeld: iedere keer als de melodie herbegint, komt er een ander instrument of geluid bij, of valt weg; geen enkele keer hoor je twee keer hetzelfde. Net zoals variaties in klassieke muziek. Het is juist die opbouw die ik zo fantastisch vind bij Gigi.

Movimiento is best saai ja, die had niet gemoeten, maar voor de rest zijn Tekno Jam en vooral La Marche électronique (zalig grappige melodie) de beste techno-nummers ooit.
La Danse lijkt ook nogal eentonig, maar is wel een lekker nummer doordat het loopt als een trein.
Naast de standaardnummers (de eerste zeven) is Music heerlijk qua harmonie.

Dit is toch wel heel erg jeugdsentiment voor mij

Vond ik erg leuk! Moet ik nog maar een keer luisteren, of misschien maak ik dan een jeugddroom kapot omdat het eigenlijk heel slecht is, maar ik was fan.

Deze zat altijd in mijn discman die oversloeg.

Deze heb ik ook nog steeds in mijn kast staan, en stiekem vind ik het nog wel leuk. Zéker als jeugdsentiment-zijnde.

Misschien toch maar even opzetten zo

L'amour Toujours is de enige waardige opvolger van Infinity van Guru Josh.

Vind het een vreselijk plat nummer eigenlijk. In mijn beleving zit er veel meer in de melodie van Infinity, maar dat kan ook de leeftijd zijn. Ik was 11 toen dat een hit was geloof ik.

Zitten inderdaad allebei aan de onderkant van hun genre per tijdvak.

zelfde verhaal voor mij, toch leuk om nog is te zien *zet stiekem ook op *

Gigi D' is gewoon DE man! Geweldige nummers te vinden op dit album zoals Bla Bla Bla, The Riddle (remix op het oorspronkelijke nummer van Nik Kershaw) en L'Amour Toujours.

Nee.

Ook voor mij jeugdsentiment, maar ik kan dit echt niet meer horen hoor Als jongetje van 10 vond ik dit erg leuk, maar daar is weinig meer van over. The Riddle vind ik nog steeds wel leuk, maar is dan ook een cover. L'Amour Toujours en La Passion doen me niet zoveel meer.

Samen met Kate Ryan en Within Temptation hoort dit bij de soundtrack van het eerste jaar van mn studententijd. Vergankelijk maar leuk.

Ook al is dit mijn genre niet.. La Passion (7:37) vind ik geweldig. L'Amour Toujours en The Riddle zijn ook nog goed, de rest ken ik niet en als ik de reacties hier zo lees, is dat ook niet nodig.

Met kop en schouders het beste nummer van de hele plaat:

Tekno Jam

Wat een heerlijke knaller is dat zeg... Veel beter dan al die zoetsappige tracks van de eerste CD.