Stratovarius - Elysium (2011)

Wat een enorm verschil met het vrij matige Polaris! Waar men op het vorige album wel een idee had van hoe men de instrumenten moest laten klinken en gebruiken, was er gewoon weinig memorabels te vinden, maar Elysium levert meteen het beste album sinds Destiny en Infinite. De vermoeidheid en inspiratieloosheid die op de Elements albums af en toe te vinden was is compleet en praktisch ieder nummer is een hit te noemen. Voor de klassieke sound hebben we Infernal Maze en Event Horizon, voor een progressieve stamper hebben we Lifetime In A Moment en met Move The Mountain hebben we voor het eerst sinds tijden weer een echt goede Stratovarius ballad.

Het absolute hoogtepunt is echter toch de titeltrack, die gelukkig weer terugkeert naar de theorie dat Stratovarius titeltracks vaak het beste zijn van het album. Een prachtige afwisseling tussen emoties, snelheden en gevuld met aanstekelijke en aangrijpende zangpartijen en wonderbaarlijke soloduels. Als Infinite niet het voordeel zou hebben van het zijn van mijn voorheen favoriete Stratovariusalbum en ik dit album voor het eerst had gehoord, was er nog best een kans geweest dat ik deze op 1 zou hebben gezet. Voorlopig kan ik het vooral omschrijven als een waar klassealbum met topprestaties.

Voorlopige tussenstand:
1. Infinite
2. Elysium
3. Destiny
4. Visions
5. Dreamspace
6. Stratovarius
7. Twilight Time
8. Episode
9. Fourth Dimension
10. Elements Pt. 2
11. Fright Night
12. Polaris
13. Elements Pt. 1

Na het tegenvallende Polaris verbaas ik me eigenlijk hoe goed Stratovarius zich hier herpakt heeft. Met een fris en modern geluid klinkt de muziek weer avontuurlijk! Tolkki heb ik hier nauwelijks gemist. De gitaarpartijen en solo's zijn echt beter geworden. Het is wel iets te modern voor mij smaak, maar de muziek zit hier vaak toch erg goed in elkaar. Het is misschien wel ook beter dan steeds maar weer voort te borduren op de klassieke sound. Soms gaan de heren nog wel terug naar de hoogtijdagen (Event Horizon), maar nog altijd met een voet in het heden.

Songs als Infernal Maze en de titeltrack zijn geweldig. Die laatste geeft de doorslag voor 4,5*. Een krappe, dat moet wel gezegd worden. Dit album geeft in elk geval moed. Het is weer ouderwets avontuurlijk en speels. Iets waar ik zeker na Polaris niet meer op durfde te hopen.


Tussenstand:
1. Infinite
2. Destiny
3. Episode
4. Elysium
5. Dreamscape
6. Visions
7. Twilight Time
8. Stratovarius
9. Fourth Dimension
10. Fright Night
11. Polaris
12. Elements Pt. 2
13. Elements Pt. 1