The Smiths - Louder Than Bombs (1987)

Ergens in de jaren '80 was er in de avonduren een special rondom The Smiths en dan vooral Morrissey op hilversum 3.
Er werden veel fans geinterviewd en hierbij kwam vooral het devote karakter naar voren die zij hadden ten aanzien van hun idool.
Dit fascineerde mij enorm. Dat niet alleen: hun singles deden dat ook. Toch wachtte ik nog tot 1987 om tot aanschaf over te gaan van 2 verzamelaars: allereerst The World Won't Listen en snel daarna dit Louder Than Bombs.
De cover van dit album, bedacht door Morrissey, wist mijn aandacht wel te vangen. Shelagh Delaney staat hier op afgebeeld. Delaney maakte furore met haar stuk A Taste of Honey. Het inspireerde Morrissey om het nummer This Night Has Opened My Eyes over haar te schrijven dat op deze verzamelaar te vinden is als Peel Session uit 1983.
En daarmee kom ik gelijk bij het bijzondere aan mijn waardering voor dit album: het gaat hier inderdaad om een verzamelaar met o.a. b-kantjes en schitterende singles als Sheila Take a Bow, Panic of Ask, allen behorend tot mijn favoriete nummers van The Smiths. Het staat op moment van schrijven in mijn top 10 en eigenlijk wil ik daar geen verzamelaars in hebben staan, maar kan je dit album eigenlijk wel als verzamelaar zien? Het merendeel van de nummers is nergens anders op terug te vinden behalve op...... verzamelaars......tja......
Ik had ook kunnen kiezen voor het album Strangeways Here We Come, maar op Louder Than Bombs staan echt zoveel favoriete nummers dat ik er echt niet aan voorbij kon gaan. Misschien dat Strangeways later nog een plaatsje krijgt in mijn top 10 en dan ruil ik deze twee wel weer om.
Het plaatsen in mijn top 10 kwam mede door het besef dat dit bandje een behoorlijk stempel heeft gedrukt op mijn ontwikkeling richting de wat betere muziek die niet vaak in de top 40 te vinden is (ook al gaat dit voor The Smiths niet helemaal op natuurlijk want die scoorden zeker in de UK toch aardig wat hits). Al heel wat jaren is deze band zichtbaar gebleven in mijn muzikale blikveld zonder ze echt uit het oog/oor te verliezen.
Pakkende nummers verpakt in scherpe randjes muziek en sterke teksten en dat dames en heren zijn dan vaak 'gewoon maar' b-kantjes!
Ik kan er geen genoeg van krijgen en dan mag de absolute lofzang op wat 'slechts' een verzamelaar is best gedaan worden. Verzamelaar ja, maar wat voor eentje: een grandioze collectie liedjes waar ik van ben gaan houden en die me al heel wat jaartjes begeleiden in mijn muzikale leventje. Liedjes die me terug doen denken aan die rare tienerjaren, donkere tienerjaren met de angst voor 'de bom' die alom heerste, angst voor werkloosheid maar wel angst die mij als tiener niet echt wist te bereiken simpelweg omdat je als tiener nu eenmaal andere sores aan je hoofd hebt:
Because if it's not Love Then it's the Bomb, the Bomb, the Bomb, the Bomb, the Bomb, the Bomb, the Bomb That will bring us together.
En zo is het maar net: tiener aERo is allang geen tiener meer en de jaren '80 zijn al dik voorbij maar dit liedje blijft voor altijd bestaan en dan is het heerlijk meezingen tijdens een concert van de inmiddels ook niet meer zo piepjonge Morrissey tijdens zijn optreden in Rotterdam zaterdag 6 juni jl. en ook als het door de speakers galmt blijf ik er niet stil bij zitten net als bij de overige 23 nummers. Het blijft een wonderlijk bandje met wonderlijke liedjes en daarom zal dit album altijd wel tot mijn grote favorieten behoren!