Split Enz - The Best Of (1993)

Mooi overzicht van de carriere van Split Enz.
Overigens werd Split Enz pas echt interessant toen Neil Finn bij de band kwam. De muzikale koers werd verlegd en men kwam met prachtige songs als I Got You, One Step Ahead en Message to my Girl.

Ik vraag me wel af of dit de originele versie van deze verzamelaar is. Ik heb een CD met dezelfde titel en tracklist, maar uitgegeven door Chrysalis in 1993 met een foto van de groep en een rood, geel, blauw en groene rand.

Ik heb dus ook dat album met die andere hoes. En omdat wij de enige 2 zijn die op dit album gestemd hebben, vrees ik dat deze hoes niet correct is.

Albumhoes klopt ondertussen.

Dit album is ontelbare keren heruitgebracht met verschillende hoezen.
Het betreft een compilatie die vooral focust op de jaren 70 Split Enz.

Tracks 1 tot 9 komen van de 2 albums die door Chrysalis
in Europa werden uitgebracht: Mental Notes en Dizrhythmia.

Tracks 10-16 zijn afkomstig van hun 5 meest poppy
albums die in Europa door A&M zijn uitgebracht.

Discrepanties in de de tracklijst, wat niet verwonderlijk is
omdat het album oorspronkelijk door Chrysalis (nu EMI)
werd uitgebracht ... in 1993 op precies te zijn.

Klemtoon ligt te fel op de experimentele 70s fase van de groep,
en te weinig op de 80s pop fase die veel toegankelijker is geweest.
"The Best Of" is dan ook een wat misleidende titel vind ik.

tegenvaller inderdaad

Onevenwichtige Best Of plaat van Split Enz, de eerste 6 nummers zijn onsamenhangend, hebben kop noch staart, m.a.w van een zeer matig niveau.
Vanaf track 7 Charley begin ik de plaat pas leuk te vinden om te eindigen met de beste 4 nummers achter elkaar & waarvan Message To My Girl een juweeltje is.
Toch luister ik liever naar een regulier album van ze zoals True Colours.
Vele malen beter.

Mijn eerste kennismaking met Split Enz. Althans de singles waren mij bekend ( vanaf zeg maar 1980) maar voor de rest was deze band een ongelezen boek.
De titel is inderdaad wat misleidend, want het 1e gedeelte staat vooral bol van de experimentelere Split Enz, wat soms briliante chaos laat horen.
Vanaf My Mistake wordt het wat gestroomlijnder en kunnen we spreken van typische singles. ''The Enz'' werd naarmate de tijd een stuk toegankelijker.
Toch was ik wel al gelijk onder de indruk van de wat theatrale arty rock uit de beginperiode. Maar de latere bedenksels, wat zich meer uit in New Wave achtige pop/rock is mij net zo lief.
Gemiste kans; Het ontbreken van I Hope I never.
Alleen al daarom kan er nooit sprake zijn van een echte Best Of.

Beetje discutabele plaat, maar wel met goede muziek.

Ben uiteindelijk (wat laat) nu de reguliere albums aan het verzamelen.

Of "Best of" nou een misleidende titel is of niet, voor mij was dit een erg prettige kennismaking. Split Enz zag ik toch altijd een beetje als de voorganger van Crowded House, wat ik een overwegend vrij nare bejaardenrockband vind. Ofschoon Message to My Girl een duidelijk beter nummer is dan ook de paar wel deugende CH-nummers, was er toch nooit echt aandrang om te kijken wat de band verder te melden had. Dat blijkt zeer onderhoudende muziek te zijn, eerst een beetje bij 10cc in het straatje, later wat meer bij The Cars.

Ik zal me t.z.t. ook eens op een echt album storten dus... waarschijnlijk een van de oudere.

Mag ik je dan dit album aanraden als instap?
Split Enz - Second Thoughts (1976)

Dat mag, dank voor de tip!

Deze album net gevonden bij een Kringloop winkel voor 1 euro en hier lees ik dat het niet hun beste verzamel album is. Ook ik mis I Hope I Never mijn gedachte was toen ik hem bekeek dat I Got You er ook opstond, dat vind ik een prachtige song. Het geheel is in een uitstekende staat dus ik ben er content mee. De laatste 6 nummers kende ik wel.

Hmm, ja, het ontbreken van de aanstekerballade I hope I never is hier inderdaad wel een behoorlijk gemis. Maar voor het overige vind ik dit een prima staalkaart van wat Split Enz in huis had. Zeker voor 1 euro valt er hier ontzettend veel te genieten.

Deze CD was mijn nadere introductie tot de band, nadat ik in de jaren tachtig hun drie bekende singles had gekocht, alsook de LP conflicting emotions. Aansluitend was Crowded House tot grote hoogten gestegen, ook nadat Tim op Woodface weer was toegetreden tot de band van zijn jongere broer Neil.
Dat maakte me wel nieuwsgierig naar meer van Split Enz, maar in tegenstelling tot wat die drie bekende singles deden vermoeden, was dit in muzikaal opzicht geen voorloper van Crowded House. Het is in muzikaal opzicht toch net even anders. Tuurlijk, ze grossieren in sterke liedjes, maar ook in muzikale en visuele gekte. Zeker op hun eerste platen.

Toch vind ik dit een bijzonder mooi album, waar eigenlijk geen enkel zwak nummer op staat. En met Late last night, Crosswords, Charley, Bold as brass, History never repeats en Six months in a leaky boat staat er zelfs een flink aantal topnummers op - instant meezingbaar en toch steeds voorzien van een diepere laag en muzikale verrassingen.
En dat dus naast die drie droomsingles, waarvan met name Message to my girl wat mij betreft een gooi doet naar de titel 'beste popsong aller tijden'. Het was de eerste CD die ik van ze kocht, en het bleef daar niet bij...