Scorpions - World Wide Live (1985)

Echt een waanzinnig goed en vooral energiek album. Vanaf seconde 1 wordt je weggeblazen door de meest waanzinnige solo's en erg lekker zangpartijen van Klaus Meine. Voor mensen die een soort greatest hits zoeken van de Scorpions is dit het perfecte album. Alleen jammer dat nummers als Send me an Angel en Wind of change er niet op staan maar die waren op dat moment natuurlijk nog niet gemaakt. Ook geschikt voor fans van Guns n Roses en Iron Maiden.

waar zijn alle scorpion fans, er worden maar weinig berichten geplaatst bij alle scorpions albums, voor zo,n goede band vindt ik dat er maar weinig gestemd wordt, over dit album bijzonder goed live album net zo goed als tokio tapes 4 sterren

te oud, te onbekend, alleen van die 2 hits, niet boeiend voor het jonge grut

still loving you is wat mij betrefd de grootse baladekraker aller tijden

en die andere grote hit? nah, spontaan vergeten:)

wel een erg goeie band hier

wat mij betreft hebben ze 4 top ballads gemaakt, lady starlight, still loving you, send me an angel en wind of change, dat zijn de grootste hits(ballads) naar mijn idee ,verder heb je natuurlijk big city nights en rock you like an hurricane als andere bekende nummers, scorpions reken ik als de beste duitse rock band ever !

De beste Scorpions-ballads zijn naast Still Loving You natuurlijk Holiday en When The Smoke Is Going Down. Wind Of Change en Send Me An Angel daarentegen zijn ongeïnspireerde kutsongs.

Perfect samengesteld live album van Scorpions, met nummers uit hun meest succesvolle periode, met nummers vanaf Lovedrive tot en met Love At First Sting. het is net wat Genesis hierboven zegt, gewoon een perfecte live verzamelaar van deze band, en als je van Iron Maiden en Judas priest houdt, is deze samen met Tokio Tapes een echte must have vind ik. je kunt beter nog een live album dan een studio album kopen van Scorpions, want live komen ze het beste tot hun recht vind ik.

Een klasse minder 'Tokyo Tapes' maar Uli Jon Roth was reeds al een flink aantal jaren vertrokken. Alle tracks zijn afkomstig uit de periode 79-84, de periode toen Scorpions echt voeten aan de grond kregen in de VS. Meer 'straightforward' songs maar dat mag de pret niet drukken. De uitvoeringen van o.a 'Blackout, 'The Zoo' en 'Dynamite' zijn evenwel fenomenaal te noemen.

Het gitaarwerk is hier wel stukken minder op dan op Tokio Tapes dat is zeker, en bijna onzichtbaar, en het geluid klinkt hier ook een stuk doffer op dan op Tokio Tapes. maar de songs hierop vind ik dan wel weer beter dan die op Tokio Tapes, als ze hier het geluid er wat beter ingemixt hadden, dan had deze wel mijn voorkeur boven Tokio Tapes gekregen. nu niet, want muziek draait bij mij nog altijd om het geluid, de songs komen op de 2 de plaats bij mij bij Scorpions.

Hmm, dat werkt bij mij dan net andersom. Maar zelfs qua songs vind ik 'Tokyo Tapes' superieur aan 'World Wide Live'. Die songs zijn een stuk spannender, epischer als je het zo wilt noemen en wijken iets meer van de gevestigde paden af. Het beste voorbeeld is wat dat betreft 'Fly to the Rainbow'.

Terug naar dit, overigens uitstekende, livealbum. enkel bij 'Blackout' lijkt het gitaargeluid optimaal of ligt dit aan mijn oren?

nee hoor dat vind ik ook, vind jij het geluid hier ook niet een stuk doffer op klinken dan op Tokio Tapes?

Ik sta je helemaal bij in die mening. Dit live-album moet het met name hebben van haar energie. En wat voor een energie! Vanaf 'Coming Home' zit je er al in en wordt je in sneltreinvaart langs een rits uitstekende uitvoeringen van hun songs getrokken. Het klinkt ondanks de 'doffigheid' wel levendig integenstelling tot de overbodige live-verzamelaar 'Live Bites'.

live bites heb ik ook wel eens beluisterd, maar staat mij ook niet aan. bij Scorpions draait het bij mij om 3 albums en wel deze en Tokio Tapes en Acoustica. de studio albums heb ik ook org in mijn bezit, van Lovedrive tot en met Love At First Sting en Crazy World heb ik ook nog. ik draai zonder uitzondering dan ook altijd die 3 live albums. ik denk dat ik de studioalbums maar een keer ga aanbieden aan een liefhebber, want die draai ik echt nooit meer.

Wat een superkick Live-album is dit zeg!!!

Ik kon Scorpions eerst alleen van de bekende hits inderdaad, tot dat ik deze plaat uit me vaders collectie pikte
En oh my god, dit is echt een knalplaat van hier tot in Californiaaahh Ik luister dit album minstens 1 keer per dag, ben er verslaafd aan geraakt. Het klinkt heerlijk energiek en zowel de band als het publiek heeft er zin in gehad, het klinkt ook helemaal iet te gladjes en te gemaakt, zoals een Live album hoort te klinken, jammer dat de gitaar af en toe een beetje wegvalt in de mix. Tot nu toe een 4 maar dat kan zeker hoger worden!

Klaus Meine's accent vindt ik echt geniaal, vooral als die Away of way door de microfoon zingt/ schreeuwt tovert elke keer weer een smile op me gezicht, desondanks klinkt het toch cool!

Er missen wat songs van de setlist. Another piece of meat en Can't get enough/ Six string sting/ Can't get enough. Met ieder 5 songs zijn Love at the first sting en Lovedrive het best vertegenwoordigd. Blackout heeft er 4 en er worden slechts 2 van Animal magnetism gespeeld. Alle nummers worden vrij plichtsgetrouw gespeeld. Dynamite wordt lang gerekt. De stem van Meine heeft adempauze tijdens Coast to coast en Six string sting. Hoogtepunt is het ingekorte Holiday en het voortreffelijke Still loving you.

Buiten de bekende nummer is dit sinds vandaag mijn kennis makeing met de scorpions. Zeker niet on aangenaam moet ik zeggen. Op advies hier heb ik deze en Tokyo tapes binnen gefietst. Zeker een aangename verwelkoming in mijn muziek collectie. ik ga zeker op zoek naar meer van deze duitsers.

Eén van de allerbeste live albums ooit!! Het ene hoogtepunt volgt het andere. De sfeer spat uit je speakers. Ik heb 'm eindelijk op vinyl. Dus met klaphoes en de volledige set!

Een goed beeld van de Scorpions als grote stadionact. Veel aanstekelijke energie is er inderdaad te bespeuren. De artistiek betere jaren 70 worden hardnekkig genegeerd. En daarnaast worden de tracks wel hard afgeraffeld. En dat is best jammer.

De jaren 70 zijn hier inderdaad afwezig maar die werden al levend op Tokyo Tapes vastgelegd.

Ook hier komen sommige nummers wat beter tot hun recht dan in de studioversie. Vooral The Zoo krijgt wat meer pit.

Van Scorpions heb je als basis vooral deze en Tokio Tapes nodig, die is nog beter dan deze, de beste nummers in meest energieke vorm heb je dan wel in huis. De studioalbums heb ik allemaal verkocht, omdat ik aan die 2 live verzamelaars eigenlijk wel genoeg heb, evt aangevuld nog met Acoustica.

De studioalbums zijn naar mijn mening niet te vervangen door deze live shit. (Niet negatief bedoeld.)

Vooral Blackout is met zijn schitterende productie een genot voor het oor. Schenker houdt zijn gescheur op de gitaar bijna geen seconde stil. Terwijl de riffs heerlijk door de speakers dreunen freakt hij maar door. En Klaus Meine gaat op dat album zo tekeer dat zijn stembanden scheurden tijdens de opnamen ervan.

Kopen als je 'm nog niet hebt, houden als je 'm wel al hebt, terug kopen als je 'm hebt weggedaan.

Mijn advies.

Misschien heb ik het wat verkeerd gebracht, want de studio albums zijn natuurlijk beslist de moeite waard anders had ik ze ooit ook nooit gekocht. Maar ik heb nu zoveel cds in huis en niet zoveel ruimte dat ik toch keuzes moet maken, en heb de studio albums maar verkocht. Misschien moet ik Black Out maar eens gaan terugkopen, want die is beslist de moeite waard.

Zo is dat.

Maar heb je dan zoveel cd's of woon je zo klein?

Toen de cd nog nieuw was loonde het de moeite om te verkopen, maar tegenwoordig brengt dat trouwens toch bijna niets meer op. Alleen wat ik gewoon slecht vind doe ik nog weg.

Dat is ook weer waar, tegenwoordig krijg je bijna niets voor een gebruikte cd, gelukkig heb ik ze particulier via marktplaats kunnen verkopen aan een liefhebber zodat ik er toch nog een leuk bedragje voor teruggekregen heb. Ik heb een cd kast waar rond de 400 cds inkunnen en wil niet her en der door het hele huis cds hebben, heb wel meer cds verkocht van andere artiesten zodat mijn kast mooi gevuld blijft met cds die ik graag beluister. En natuurlijk hoort black Out daar ook nog bij, die ga ik nog wel een keertje terugkopen.

Tsss, jij bent ook makkelijk over te halen Ricardo

Nee hoor, dat valt wel mee. Vorig jaar heb ik 6 Scorpions cds verkocht en daar zat helaas Blackout ook bij. Maar de persoon die ze gekocht heeft wilde ze alle 6 of geen 1, vandaar dat ik ze alle 6 maar weggedaan heb, maar Blackout vind ik de beste van de studio albums, en die koop ik nog wel een keertje terug als ik die voor een zacht prijsje nog eens tegenkom.

Was ook meer als geintje bedoeld joh

Een erg lekkere live plaat. Ik dacht eerst dat deze plaat op verschillende locaties opgenomen was en dat is misschien ook zo, maar daar hoorde ik niks van. Het lijkt wel of het gewoon om één concert gaat, maar met zo'n titel verwacht je toch een live verzamelaar.
Het is een heerlijk energiek live album. Het enthousiasme spat er, zowel bij de band als bij het publiek, vanaf. Heerlijk om naar te luisteren. Ik ben geen Scorpions kenner, maar ik durf te zeggen dat de band hier misschien wel op de top was. Één van de betere live albums die ik het laatste jaar heb beluisterd.

Je zegt niks verkeerds Metalhead. De Scorpions waren hier op hun top! geen twijfel over mogelijk wat mij betreft!

Het staat zo op de wiki én op mijn exemplaar (vinyl):
Sports Arena, San Diego, CA, USA
The Forum, Los Angeles, CA, USA
Pacific Amphitheatre, Costa Mesa, CA, USA
Bercy, Paris, France
Sporthalle, Cologne, West Germany

Helemaal mee eens. Dit live-album rockt heerlijk weg. Niet heel veel minder dan Tokyo Tapes