Split Enz - Frenzy (1979)

FRENZY

Frenzy is een ingewikkeld geval.
Het album werd in Nieuw Zeeland door Mushroom
uitgegeven en geproducet door Mallory Earl.

Het oorspronkelijke album telde 12 nummers.
Al vrij snel werd de in NZ succesvolle singel I See Red toegevoegd.
Die singel werd geproducet door David Tickle.

Buiten NZ zat de groep echter zonder platencontract.
Het was wachten tot in 1981 vooraleer A&M het album
in Europa uitbracht nav het succes van het True Colours album.

Maar ... voor die Europese release werd de tracklijst grondig herzien.
David Tickle en de band voorzagen een paar nummers
van een heldere remix en vervingen de mindere songs
door de b-kanten van hun recentere singels.

De 1981 A&M tracklijst van FRENZY (alleen op vinyl):

I See Red
Give It a Whirl (remix)
Master Plan (remix)
Betty (remix)
Frenzy (remix)
Stuff and Nonsens (remix met korte introductie)
Marooned (remix)

Hermit McDermitt (alternatieve versie)
Holy Smoke (sessie leftover en collector's item)
Semi-Detached (b-kant Things)
Carried Away (b-kant I hope I never - Australische release)
She Got Body She Got Soul (originele versie)
Mind over Matter (alternatieve versie)
Livin' it up (sessie leftover en collector's item)

Oorspronkelijke singels waren Give It a Whirl (en I See Red).

In 2006 werd het album geremastered
en werden drie bonustracks toegevoegd
waaronder Semi-Detached en Carried Away.

Message Boy (b-kant I See Red) ontbreekt jammerlijk.

Het is 1978 en het gaat niet goed met Split Enz.
Phil Judd keerde weer om al even snel te verdwijnen
en met hem verdween ook definitief de saxofonist.

Split Enz bestaat voortaan uit zes leden:
Tim Finn (zang en piano), Eddie Rayner (toetsen en techniek),
Noel Crombie (percussie en artistieke vormgeving van hoes tot clip),
Neil Finn (zang en gitaar), Malcolm Green (drums) en Nigel Griggs (bas).

De groep verliest haar manager en haar platencontract in Europa.
Maar de groep geeft niet op en zet in nauwelijks één week tijd
bijna 30 nummers op band in een Britste studio in Luton.
Piepjonge producer David Tickle is hun assistent.

I See Red / Hermit McDermitt / Message Boy wordt de nieuwe singel.
De band zat in het rood, maar de singel haalt zowaar de top 20 in Australië.

http://nl.youtube.com/watch?v=66Tv0TbIKQk


FRENZY
is genaamd naar de fanclub van de band
die hen in deze donkere scharnierperiode blijft steunen.
Frenz of the Enz heet de fanclub en Frenzy is een soort clublied.

Maar om een of andere duistere reden gaat de groep
met een verkeerde producer in zee en kiest ze ook enkele
zwakke nummers uit de omvangrijke lijst demo's.

I See Red wordt op latere persingen aan het album toegevoegd,
maar de catchy popsound van de singel wordt niet consequent genoeg
doorgetrokken op de andere albumtracks ...

Give It a Whirl / Frenzy is de enige singel die zal volgen
en het nummer gaat de geschiedenis in als de allereerste
Neil Finn compositie die op 45 toeren wordt uitgebracht.

http://nl.youtube.com/watch?v=S26-UZbxPqM

Tracks 4, 9 en 12 zijn behoorlijk zwak en zullen vervangen worden
door veel sterkere songs (zoals de bonustracks 14 en 15) als hun nieuwe
platenfirma A&M besluit om het album in 1981 ook in Europa uit te brengen.

Hermit McDermitt heeft de doortraptheid van het oudere werk,
Stuff and Nonsense is een pathetische ballad zoals Tim er later nog
zou schrijven en She Got Body She Got Soul is een akkoestische instanthit.
Betty is een mooi portret maar valt qua stijl een beetje naast het album.

Ik eindig dit hoofdstuk graag met een nooit gebruikte promoclip
bij Hermit McDermitt ... een lied dat uiteindelijk een b-kantje bleef.
Een nummer dat toont hoe hard de groep haar best doet om meer
toegankelijk te klinken, maar nog zoekt naar de juiste formule.

http://nl.youtube.com/watch?v=O6Qwu7Af73w

Fantastisch album, al zijnv an de meeste nummers nog betere versies verschenen op de Rootin Tootin Luton Tapes

Prima album. Eigenlijk het laatste niet commerciële album voordat ze doorbreken met True Colours.

Album uit 1979. Een overgangsfase naar hun beresterke start in het begin van de jaren 80.
Frenzy is overduidelijk een plaat die tot dan toe het meest afwisselend is, maar ook onevenwichtig. Hier en daar flirts met disco/funk beats, de bekende arty eigenzinnigheid, en de eerste treden naar de New- Wave.
Op mijn versie begint I See Red ( gelijk al één van de sterkste troeven trouwens) In vorm een song die wat weg heeft van Shark Attack (True Colours) Speedy Wave met tegendraadse trekjes.
Give It A Whirl is van Neil Finn. Zijn eerste vocale bijdrage. Een lekker dichtgesmeerd rocknummer met een sleazy gitaarsound.
Masterplan is ook goed gelukt. Licht dansbaar en broeierig. So far, So Good.
het gaat fout met het obligate Hermit McDermitt. Het zal ongetwijfeld ironisch bedoeld zijn, maar eigenlijk is het een knap vervelende song.
Stuff And Nonsense is een aardige wat bombastische ballad van de oudere Finn. Niet zo overdonderend als I Hope I Never, maar het mag er zijn.
De titelsong is tevens wat magertjes. Onder het motto '' ken je het..... zing maar mee '' (Fanclublied ??)
Naar het einde toe valt alleen She Got Body She Got Soul erg tegen. Een wat flauw nummer die vooral ballen mist.
Betty is aardig en dat geldt (zonder echt hoogtepunten te zijn) voor ABU DHABI en Mind Over Matter.

Voor mij de minste Split Enz tot dan toe. Ik mis eigenlijk echt heel goede songs. Het blijft een beetje hangen in liedjes die mij wat te gemakzuchtig in de oren klinken. Daarintegen staan er wel een aantal prima liedjes tegenover.
True Colours is een stuk overtuigender. Laten we Frenzy maar op een warming-up houden voor die plaat.
Beoordeling zwerft ergens tussen een 3 en 3,5 in. Maar ik rond af naar boven.

In 1978 verloor Split Enz haar internationale platencontract.
De groep had net met I See Red een hitje te pakken down under
en meer dan 30 songs (de befaamde Luton tapes) klaarliggen voor verdere afwerking.

Split Enz zat daarnaast wat gevangen tussen haar eigenzinnige jaren 70 geluid en bijhorende imago
(de stempel van Phil Judd) en de onmiskenbare popedelsmidtalenten van Tim en de nog jonge Neil Finn.

I See Red was een rechttoe rechtaan rocker met synthwave allures en een interessante koers.

Het album Frenzy kwam dus moeizaam tot stand
en er werden zeker niet altijd de beste songkeuzes gedaan.
I See Red werd er later omwille van de hitstatus aan toegevoegd.

De productie van het album was ronduit belabberd.
In de CD remaster is de plaat dan ook volledig geremixt door Eddie Rayner.

In 1981 bracht A&M (het nieuwe internationale platencontract vanaf True Colours)
wereldwijd (het album was voorheen enkel als import verkrijgbaar) een nieuwe versie van Frenzy uit.

Meer uitleg vind je hierover in mijn post bij het album zelf: Split Enz - Frenzy (1981).

Tussen Frenzy en True Colours zit verder nog een non-album single: Things.
Die kan je trouwens als bonustrack terugvinden op True Colours.

Thanx voor de info weer dazzler

Voor alle duidelijkheid.

Het originele album telt 12 tracks.
Een tweede versie van het album voegt de single I See Red uit 1978 als bonus toe.
Het nummer staat dan als eerste in trackorde van het vinyl album.

In 1981 verschijnt een Europese versie van de plaat.
Split Enz - Frenzy [Europe] (1981)
Deze versie van het album is nooit op CD verschenen.

De eerste CD versies hebben de tracklijst van de eerste vinyl heruitgave.
De remaster uit 2006/2007 voegt nog eens drie bonustracks toe aan het geheel.

Eigenlijk is het album zelfs geremixt en gooit het de tracks door elkaar.
Merkwaardig genoeg, want de hoes toont wel de originele volgorde.

01. Give It a Whirl
02. I See Red
03. Famous People
04. Hermit McDermitt
05. Stuff and Nonsense
06. Mind over Matter
07. Marooned
08. Master Plan
09. She Got Body, She Got Soul
10. The Roughest Toughest Game in the World
11. Abu Dhabi
12. Betty
13. Frenzy

14. Semi Detached
15. Carried Away
16. Horse to Water