Prince - 21 Nights (2008)

Die bas in Rock Steady is zo funky. Feitelijk liep de bas gewoon vooruit Whole lotta love.
Verder vind ik de monoloog van Delirious/ Just like you typisch Prince grappig.

Prince deed een residentie van 21 optredens in de O2 Arena in Londen. Vaak nog uitgebreid met een aftershow met de in hetzelfde gebouw geleden Indigo. Prince liet tijdens deze periode vooral zien dat hij nog altijd de allerbelangrijkste performer is. De band was vooral gericht op James Brown-achtoge funkshows. Candy zou ook nog mee mogen blazen, maar dat ging uiteindelijk niet door. Dit schijfje is een registratie van de aftershows, waar Prince regelmatig lekker aan het jammen was en de band dan alle ruimte gaf. Het zat bij een fotoboek dat diende als registratie voor deze recordreeks aan concerten.

3121
Verrassende opener als je bedenkt dat deze tour meer gelinkt is aan Planet Earth dan aan 3121, maar Prince liet zijn meest recente album sowieso behoorlijk links liggen. De toevoeging van de blazers geven het een soul- / funkvibe mee, wat live heerlijk is. De kalere studioversie heeft wel mijn voorkeur.

Girls And Boys
Echte Prince klassieker. Het wordt iets teveel als jam benadert, waar dit nummer juist strak gespeeld op zijn allerbest is.

Song Of The Heart
Verrassend nummer voor dit schijfje. Het is een lichtvoetig nummer van de Happy Feet soundtrack, maar ls onderdeel van de jam die met 3121 gestart was, past het prima op.

Delirious
De jam gaat door met dit rockabilly nummer.

Just Like U
Hier wordt de jam onderbroken en begint Prince te praten over hoe hij ooit als zijn publiek was. Grappig gedaan en flinke delen lijken echt op waarheid berust.

Satisfied
Deze ballad krijgt de echte aftershow behandeling. De band heeft lol. De saxofoonsolo van Mike Philips is schitterend.

Beggin’ Woman Blues
Prince op de improvisatie tour. Veel humor laat horen dat de band het echt naar de zin had tijdens de aftershows.

Rock Steady
Gastol voor Beverly Knight. Heerlijk het basloopje van Whole Lotta Lover erin verwerkt. De sax zit er wederom heerlijk in.

Whole Lotta Love
Heb ik een aantal goede uitvoeringen van Prince van gehoord. Deze instrumentale versie is echter minder geslaagd.

Alphabet St.
Maceo mag hier een solo geven en doet dat weer prima in deze door blazers overheerste versie. Dat haalt wel kracht uit het nummer. Wel heel leuk is weer als Prince de band gas terug laat nemen en daarna weer erbij haalt. Dit geeft die echte aftershow sfeer.

Indigo Nights
Zit de jam van Get On The Boat in verwerkt. Renato mag een latin solootje geven, maar verder is dit niet heel bijzonder.

Misty Blue
Een hoofdrol voor Shelby in dit schitterend gezongen Misty Blue. Shelby kreeg later veel kritiek omdat Prince haar altijd veel ruimte gaf. Daar kan ze zelf weinig aan doen, maar ze verdient de ruimte wel, want het is een hele goede zangeres. Verder kreeg ik het idee dat Shelby er persoonlijk voor zorgde dat de sfeer op het podium heel goed was.

Baby Love
Dit had van mij dan niet gehoeven. Veel minder krachtig gezongen en daardoor minder indrukwekkend.

The One
Schitterende mash-up van The Question Of U en The One. Deze nummers passen wonderbaarlijk mooi in elkaar en live is het heel goed gedaan. Maceo en Mike Philips mogen ook weer laten horen dat ze heel lekker kunnen blazen. Eén van de hoogtepunten van dit album

All The Critics Love U In London
Altijd een makkelijk nummer live omdat de speellocatie er makkelijk in verwerkt kan worden. Gewoon een lekker feetelijke afsluiter.

De 21 Nights was een hele leuke ervaring om naartoe te gaan, zeker als je beloond werd met aftershow en het gevoel is wel vastgelegd op dit schijfje, maar de kwaliteit is behoorlijk wisselvallig.

Lekker hoor... luister nu weer eens via Apple Music. Helaas weerhoudt het boek me van het met regelmaat pakken van de CD. Ik was gelukkige getuige van de tweede helft van deze opname, dus daardoor zorgt de cd ook voor het ophalen van prachtige herinneringen.

Wat ik doe; de cd in zo'n plastic mapje tussen de rest van mijn Prince cd's zetten.

Dat gelt voor alle boxen voor mij. Weg met die verpakking (zoals dat enorme apparaat om One night alone-live ook). Het moet nestjes naast elkaar kunnen staan voor de grijp. Verzamelaars zullen daar anders over denken..

Weg ermee? Ik houd ze wel bij. En sommige niet al te grote exemplaren die niet onhandig zijn, zoals Bad As Me van Tom Waits in boekvorm, heb ik bij elkaar apart staan.