Godsmack - Faceless (2003)

Vind dit waarschijnlijk hun beste album, simpelweg omdat hij lekker agressief is.

it just rocks

I Stand Alone vind ik een heel goed nummer, maar het nummer dat hier echt uitspringt is, is Serenity. Dit nummer is heavy, terwijl de gitaren niet overduidelijk aanwezig zijn.

Een goed album maar ik vindt awake toch een tandje beter. Het is een wat donkerder album en heeft meer afwisseling.

ik vind deze juist net een tandje beter dan Awake eigenlijk, ik heb hem het afgelopen jaar helemaal grijs gedraaid, maar dan ook egt gewoon tot ik er gek van werd, verslavend album, absolute topper, tekst dik in orde, zeker voor mij persoonlijk belangrijk album geweest. Sully's stem is in topvorm op dit album. Hele mooie, meeslepende, mysterieuze gitaarpartijen, en die nieuwe drummer, damn! die gast is geflipt! check de clip van straight out of line maar een keer, die is wel de moeite waard om te zien, net als I stand alone trouwens.
5 sterretjes, ben niet eens in staat om 3 favoriete tracks te selecteren, allemaal even goed.

tja ik weet t niet.. ze hebben wel degelijk iets dat hun muziek 'echt' maakt.. en vooral de nummers re-align en releasing the demons raken wel.. maar een hele cd lang dat donkere duistere klaagzangen gaat me gewoon iets te ver.... neuroten maken vaak goeie muziek maar zelf er 1 worden is me dan net iets te veel gevraagd

Heerlijk agressief. Een van de beste metal albums van de afgelopen jaren. Jammer dat er weinig variatie in zit maar dat maakt het ergens ook weer briljant. Lekker een album lang raggen op die gitaren. Een dikke 4 sterren. Het album IV is echter net iets beter.

Ik heb dit album gekocht, en ik vond dit toen een goeie cd.
Ik zeg wel vond, want nu is dat anders, op den duur gaat dit echt vervelen.
Er staan wel een paar goeie op, maar dan ook niet meer dan dat.

2.5*

best wel goed album hoor. lekker hard inderdaad (met uitzondering The awakening en Serenty maar ja, die staan toch helemaal op het einde dus...).
alle liedjes mogen dan allemaal van krak dezelfde formule gemaakt zijn, toch verveeld deze plaat hier niet eens zo snel dan dat ik eerst gedacht had.

4* voor een echt wel goed Godsmack-album

IMHO, het beste album van Godmack!

agree!

Vooral de solo in het nummer Re-align vind ik echt geweldig!

Serenity is echt cool. Een beetje fantasie gebruiken en je waant je in een Oosterse stad bij nacht... Wel heel mooi. I stand alone en Straight outta line kende ik natuurlijk al, maar het zijn goede krachtige nummers.Heb nog niet alle nummers de kans gegeven om langer dan 1 minuut op te staan, maar het klinkt allemaal lekker, hoewel het soms inderdaad wat geforceerd duister is.

tis niet slecht maar ook niet steengoed, beetje doorsnee, je weet zon beetje bij elk nummer wel wat je kan verwachten en waar het heen gaat

vergeleken met een pantera is laatstgenoemde beduidend spannender

bij serenity denk ik meteen aan alice in chains

eigenlijk is godsmack een kopie van die band

Nou, Pantera was nu ook niet de band waar ik aan dacht toen ik dit beluisterde

Pantera is muzikaaltechnisch wat hoogstaander en Phil Anselmo zingt natuurlijk nog een stuk ruiger. Maar toch: ik kan we wel vinden in de vergelijking met Pantera. Dit is meer een soort vercommercialiseerde Pantera/Metallica/AIC light die af en toe best lekker is. En de stem van de zanger vind ik gewoon erg fijn. Doet me denken aan James Hetfield rond 1990 maar dan met meer bereik.

Lekkere plaat. Enig puntje van kritiek is dat de songs wellicht wat veel op elkaar lijken. Maar wanneer I Fucking Hate You door mijn boksen galmt voel ik me toch wel helemaal geweldig. Het hoogtepunt vind ik het afsluitende serenity

Wel een erg late reactie van mijn kant, maar ik voel die verdomde drang om er iets op te zeggen. Gelukkig lukt dat, onder het mom 'discussie'. Maar goed, ontopic...

Ik ga zo ongeveer akkoord met de vergelijking als 'vercommercialiseerde Pantera'. Maar dit klinkt echt wel furieuzer dan een Alice In Chains of een Metallica '90, dus een vercommercialiseerde vorm van die laatste twee bands kun je het echt niet noemen.

Sully Erna (Godsmack, zanger) zegt ook dat zijn grootste idool/inspiratie Layne Staley (Alice in Chains, zanger) is, maar ik vind dit geen "namaak AIC", Godsmack is wel een stuk meer metal dan AIC. Ik vind het zeker geen gecommercialiseerde Pantera. Ik persoonlijk vind Pantera geen geweldige band (vooral dat Dimebag Darell gitaargeluid vind ik niet om aan te horen), maar Godsmack weet toch weer een goede combinatie van metal en rock neer te zetten, die mij wél aanspreekt.

Ik kende al een paar nummers van deze CD. Ik hoor inderdaad ook vooral Alice in Chains-invloeden, maar ook wat Pantera. Er staan enkele uitschieters op (vooral nrs. 1, 2, 5), maar over het algemeen wordt het inderdaad wat te voorspelbaar en moet het aan kracht inboeten na een sterke start. Toch een leuke schijf die aan volume 11 lekker door de speakers knalt en Serenity is een leuke afwisseling voor al het zwaarder materiaal. 3*

Deze plaat heb ik een hele tijd geleden in huis gehad, geleend van de buurman. Vond het toen wel een aardige plaat, en als ik Faceless nu nog eens beluister vind ik dat eigenlijk nog steeds wel.
Het is allemaal niet heel vernieuwend of spannend, maar het knalt wel. BIj sommige nummers heb ik het idee dat James Hetfield meedoet als gastzanger, maar bij vlagen doet de zang me ook denken aan Alice In Chains (hoewel ik dat jaren geleden niet erin had gehoord, maar gisteren toen ik het nog eens luisterde wel). Nou ja, ik kan me ergere dingen indenken om vergeleken mee te worden.

3.5*

Halfje erbij. Album blijkt ook op de langere termijn niet te vervelen.

Invloeden van Alice in Chains, Metallica en Pantera zijn hier enigzins op te horen.
Het doet me ook wat aan Disturbed denken.
Maar het heeft genoeg eigen geluid om niet als 'rip-off' van bovenstaande bands te klinken. De zanger heeft een heerlijke, rauwe stem.
Straight Outta Line, Facelesse, I Stand Alone: goeie nummers.
Ik krijg hier wel geen 'wow' gevoel bij, maar toch goed plaatje.
4*

Uitstekende plaat!

Het enige wat ik aan kritiek kan leveren is dat de cd zelfs nog wel wat langer had mogen zijn (mits de nummers dan van hetzelfde niveau waren gebleven).

(Oh ja, en de hoes vind ik nou niet zo geweldig eigenlijk..)

3,5*

‘Faceless’, het derde album van Godsmack, meteen ook het eerste album waarop Shannon Larkin te horen is als drummer (bekend van o.a. Candlebox en Ugly Kid Joe).

Dit is denk ik mijn favoriete album van Godsmack. Dit album bevat twee van hun grootste ‘hits’: ‘I Stand Alone’ (soundtracknummer uit de film ‘The Scorpion King’ met Dwayne Johnson) en ‘Straight Out of Line’. In de Verenigde Staten deed deze plaat en de twee genoemde singles het heel goed in de charts, bij ons jammer genoeg minder bekend.

Buiten deze twee nummers zijn er nog straffe songs te horen zoals ‘Releasing the Demons’, het titelnummer ‘Faceless’, ‘Dead and Broken’ en ‘Re-Align’. Instrumentaal blaast deze plaat en Sully Erna klinkt op zijn best.